All Posts By

Corrinne Bax

HSP

De start van een nieuw seizoen (+speciale actie)

Ook al kent april nu al een paar hele koude dagen, de lente is begonnen! Een nieuw seizoen is er begonnen. Een seizoen van fris groen en bloesem dat als confetti in de lucht zweeft. Wat heerlijk, de zon breekt vaker door en we kunnen met een dunne jas naar buiten. Je merkt misschien wel dat ik er enthousiast over ben. 😉 Dat enthousiasme heb ik omgezet in een te gekke actie voor jou. Als je me al volgt op instagram of hier vaker mijn blogs hebt gelezen, weet je dat ik een passie om hoogsensitieve vrouwen en moeders te ondersteunen in hun HSP-zoektocht en dat doe ik vanuit christelijke levensvisie. Daarom, in de maand april (want: lente!) krijg jij de mogelijkheid om een start te maken met een persoonlijk nieuw seizoen. Ga aan de slag met jouw hoogsensitiviteit. Zorg dat je het leert kennen, zodat je overprikkeling kunt voorkomen en je kunt dealen met stress. Ik geloof dat het mogelijk is weer te kunnen dromen. Weer een sprankeling te voelen. Wil jij dat ook? Dan speciaal voor jou een actie van maar liefst 50,- korting om het meest complete HSP-coachtraject. Van 549,- euro voor 499,-euro. Een traject van twaalf […]

Continue Reading

Duurzaam leven

Boodschappen doen voor de toekomst

Denk jij er wel eens over na, hoe we als volwassenen van de huidige generatie, de wereld doorgeven aan de volgende generatie? Het was jaren geleden één van de redenen om beter voor de aarde te zijn, om meer dankbaar te zijn voor wat er ons is gegeven in de schepping en daar zorgvuldiger mee om te gaan. Het heeft me wat wakkere nachtelijke uurtjes bezorgd, want wat is er een hoop mis. En wat kunnen we een hoop doen. Ik begon met het vervangen van zoveel mogelijk plastic in de badkamer. Shampooflessen en doucheschuim in prachtige kleurrijke verpakkingen, werden vervangen voor een natuurlijk alternatief in de vorm van een blok met overheerlijke, natuurlijke geuren. Mijn schoonmaakkastje werd versoberd en gewijzigd in betere alternatieven en…. daar bleef het lange tijd op steken. Ik ontdekte dat het verpakkingsvrij boodschappen doen, niet meer lukte omdat ik mijn eigen tasjes vergat of omdat ik voor het gemak van bezorgen koos. Toen ontdekte ik Pieter Pot. Het beste van twee werelden: verpakkingsvrij én thuisbezorgd. Ik schreef me in voor de wachtlijst en inmiddels zijn we een aantal weken aan het bestellen bij Pieter Pot. Yes! We krijgen een deel van onze boodschappen bezorgd in […]

Continue Reading

gastblog

Ik ben een voorbeeld, juist wanneer ik bloei

Het is december 2020 als ik na een hele lange tijd weer aan het werk ga. Ik heb een te gekke freelance schrijfopdracht gekregen via Wilma. Voor het eerst sinds máánden leg ik heel even de zorgtaken in mijn gezin naast me neer. Ik doe even iets compleet anders, iets waar mijn hart zo blij van wordt: schrijven. Ik bloei daarvan op. In 2020 nam ik grotendeels een sabbatical, een jaar waarin ik herstelde van mijn derde bevalling en mijn werk steeds verder voor me uit schoof, tot ik bewust koos voor een langere pauze. En meer dan ooit was ik me ervan bewust wat een voorbeeld ik ben voor mijn kinderen. Door me alleen op hen te richten was dat nu immers ook mijn allerbelangrijkste taak. Dat is het altijd wel, maar omdat het nu mijn enige focus was, werd ik me daar meer en meer bewust van. Het was goed om ‘thuisblijfmoeder’ te zijn. Het was oprecht goed, in zoveel opzichten en op zoveel manieren, maar nu ik die schrijfopdracht kreeg, merkte ik dat ik ook lang niet had gedaan waar ik zelf van opbloei. Met liefde voor mijn gezin en mezelf heb ik mijn bedrijf op pauze […]

Continue Reading

gastblog

TIjd van verwachtig, vrede en… DRukte?!

Het is december. Een feestmaand. Zo noemen we dat. Gelukkig kondigt de man met de baard al redelijk op tijd zijn vertrek aan deze maand. Laat de rust maar weer terugkeren in huis. Al betrap ik mezelf erop, dat ik de onrust makkelijk afschuif op diezelfde man. Ergens ging het mis en sloop het erin. Ik voel onrust. De donkere, regenachtige dagen hebben zijn weerslag op me. Ik zoek weer rust en innerlijke vrede. Het zijn teveel afspraken in mijn agenda. Ook heus gezellige afspraken, maar al met al is het teveel en is het simpelweg uit balans. Er zijn zoveel dingen die ik wil doen. Mijn bedrijf weer vorm geven, er voor mijn vriendinnen zijn -ook in praktische zin-, mijn huis weer eens door voor een ontspul ronde. Ik wil, ik wil, ik wil…. Dan breekt op een onverwacht moment de stilte door. Ik voel me verdrietig over iets wat ik heb gehoord en het enige dat ik dan nog maar wil is neerknielen, dicht bij de kribbe. Dat is waar mijn hart echt naar verlangt. Naar innerlijke vrede, zoals alleen die gevulde kribbe ons die geven kan. Die gevulde kribbe is een onuitputtelijke bron van Liefde. Omgeven door […]

Continue Reading

gastblog

Wennen, meer dan ik dacht

Herinneren jullie mijn vorige blog nog? Daarin vertelde ik dat mijn halflege nest syndroom opvulde met online shopping. O oh… Het pakketje is inmiddels binnen, dus vooral mijn keukenlade is weer wat gevuld. Genoeg daar over, want het wenuurtje is inmiddels vervangen voor een fulltime schoolgang. Mijn tweede kleuter is naar school. ‘Mama wil nog even een foto van je maken.’ Trots poseert ze bij de voordeur. Met haar nieuwe rugtas in haar handen. Terwijl ik een foto schiet gaan mijn gedachten; ‘wauw, meisje wat ben je mooi en wat ben je groot.’ Ze is er helemaal klaar voor. We gaan. We steken vier keer de straat over voor we lopend op school aankomen. Ze wordt opgevangen door de juf en kindjes en loopt zelfverzekerd het schoolplein op. Thuis dringt het pas echt tot me door. Nu is het definitief. Ze zit op school. Dat is wel even wat anders dan één of twee ochtendjes peuterspeelzaal. Ik besluit mezelf eerst te trakteren op een bakkie cappuccino, terwijl de kleine man zijn broodje eet in de kinderstoel naast me. Ik moet mijn eerste bakkie cappuccino van de dag alleen zetten, zonder de enthousiaste hulp van Rosie. Ik pak één kopje in […]

Continue Reading

gastblog

Een halfleeg nest syndroom?

Is het halfleeg of halfvol? Mijn tweede dochter zit bijna op school. Zondag wordt ze vier jaar. En, as we speak heeft ze een wenmiddag op school. Of, middag? Anderhalf uur. Want het continurooster halveert in ieder geval het middagprogramma op de basisschool. En terwijl ik met de jongste spruit van bijna één jaar, naar huis loop, verheug ik mij stiekem op een middagje vrij. Oh nee, slechts een uur met de tijd van brengen en halen er af gehaald. Zodra de kleine man, van bijna één jaar, op bed ligt en lijkt te gaan slapen, duik ik even achter de computer met een overheerlijke cappuccino. Lekker, even ongestoord zonder zorgen achter de computer. Dat komt nauwelijks voor. Ik check mijn mail zorgvuldig, en dan vooral een nieuwsbrief van één van mijn favoriete winkeltjes. Dan gebeurt het, ik neem een kijkje op de website van de desbetreffende winkel en raak helemaal enthousiast van de leuke én handige prullaria. Langzaam maar zeker die ik het getal op het digitale winkelmandje, recht bovenin de hoek van mijn scherm, steeds verder oplopen. Hoe kan het gebeuren, dat ik, als zorgvuldig shopper me zo laat gaan? Ik stel mijzelf altijd de vraag: heb ik […]

Continue Reading

gastblog

Geef hoop

Het is 06.15 uur. Ik lig wakker. Het is nog donker en de kinderen zijn nog stil. Ik denk na over alles wat er op dit moment weer speelt. Ik lees nieuws en mijmer over een aflevering bij Op1 met Gor Khatchikyan, waarin hij mij inspireerde. Mijn kinderen zijn vijf jaar, bijna vier jaar en elf maanden. Op deze leeftijd groeien zij op tussen de maatregelen tegen een virus. Op deze leeftijd zien zij de juf opeens een knalgeel vest dragen en mogen papa en mama niet eens de school meer in. Op deze leeftijd stappen zij nergens meer binnen, zonder dat zij een pompje gel zien om onze handen te desinfecteren. Op deze leeftijd wordt het normaal dat er afstand gehouden wordt. Wacht even, normaal? Nee, natuurlijk is het niet normaal. Maar nu even wel. En het ‘even’ duurt lang. Maatregelen worden verscherpt net als elke discussie er om heen. Artsen staan weer op scherp, nadat zij amper zijn bijgekomen van de eerste golf en covid afdelingen worden weer klaargemaakt. Het gaat mij niet om cijfers, en of maatregelen te groots zijn of misschien niet eens werken. Maar dit is wel wat er echt gebeurt. We moeten samen voorkomen […]

Continue Reading

gastblog, Moederschap

Lach, werk en bewonder-Mijmeringen bij het afgelopen half jaar

Vorige week kon je wat mijmeringen lezen over de woorden zing, vecht, huil en bid. Misschien ga je in je hoofd al verder naar de volgende drie. Bij de terugblik op het afgelopen jaar… Lees je weer mee? Lach. Elke dag. Zoonlief is al een hele avond wakker, als ik hem voor de avondvoeding een schone luier geef en een een pyjamaatje aantrek. Hij moet haast wel moe zijn, denk ik. Maar, hij lacht. Oh, als er toch één vrolijk is. Kleine vreugdebrenger. Hij begint te blazen op zijn lippen, ik lach. Iets wat hij duidelijk opmerkt en een manier wordt om me de komende tien minuten hard aan het lachen te krijgen. Wat een komiek. Om kwart over tien ‘s avonds is het alsof ik naar een cabaret show zit te kijken van mijn eigen vijf maanden oude zoon. Heerlijk! Tranen van vreugde.  Om kwart over tien ‘s avonds is het alsof ik naar een cabaret show zit te kijken van mijn eigen vijf maanden oude zoon. Werk. Op z’n tijd. Mijn hoofdpijn is onder controle, mijn leven heeft een mooi ritme. Ik geniet. Juist als ik weer zin krijg om te gaan werken, komen de mailtjes weer binnen. […]

Continue Reading

gastblog, Moederschap

Over vrede en strijd, Tranen en gebed

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Door een vriendin las ik deze woorden. Ik mijmerde er even over terwijl de melodie eronder ook direct mijn gedachten in beslag nam. “Dat is echt het leven, he.” app ik diezelfde vriendin. Op die dag laat ik ook vast mijn hoofd wennen aan het idee voor een nieuwe blog. Dat wordt ook tijd, want de jongste is alweer bijna een half jaar. Het was precies zoals die zeven woorden. Een mooie samenvatting. Ik neem jullie mee door  zeven momenten in het afgelopen half jaar, het echte leven in; zingend, vechtend, huilend, biddend, lachend, werkend en vol bewondering. De kinderen worden naar school gebracht, ik besluit onder de douche te gaan om de weeën op te vangen. Terwijl de warme stralen als een deken over mijn rug vallen, komt een prachtig lied in mij naar boven, ik zing. Maar, spotify neemt het al gauw van me over. Repeat. Dat liederen steun kunnen zijn in moeilijke situaties en vrede kunnen brengen in je hart, wist ik. En nu, middenin de bevallingspijn, ervaar ik dat; Vrede. Een moment van overgave en waarin God duidelijk laat merken ‘Ik ben erbij’.  Vecht. Begin januari.  “Ik kan […]

Continue Reading