All Posts By

Corrinne Bax

Hooggevoeligheid, HSP

Hoogsensitieve kinderen op school

Een aantal weken geleden sprak ik over hoogsensitiviteit en de avond werd georganiseerd in samenwerking met een gastouderbureau. Daarom waren er veel ouders die iets van hun kind herkennen in hoogsensitiviteit. Eén van de ouders vroeg om tips over hoe hiermee om te gaan op school, tegenover de leerkracht.

Kennis over HSP

Veel leerkrachten weten niet veel over hoogsensitiviteit. Dat is absoluut geen verwijt. Ik heb begrepen dat tijdens 4 jaar pabo, nog maar kort geleden, één alinea ging over HSP en gedragsstoornissen en hoogbegaafdheid. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik niet weet of dat inmiddels wat meer is geworden, maar dat is niet veel. Gelukkig investeren steeds meer scholen in bijscholing omtrent dit soort onderwerpen -waar ik overigens graag aan meewerk!-, maar vaak is hoogsensitiviteit dan nog een ondergeschoven kindje en wordt er vaker en eerder gekozen om eerst meer te leren over bijvoorbeeld autisme en ADHD.

Jammer, als je bedenkt dat gemiddeld 1 op de 5 kinderen in een klas hoogsensitief is en dit zeker niet onder hetzelfde parapluutje valt met gedragsstoornissen. Sterker; ik geloof dat kinderen soms verkeerd ‘gelabeld’ worden door te weinig kennis. Wanneer docenten meer weten over HSP zullen er labels weg kunnen vallen!

Hoe ga ik ermee om?

Maar, los van bovenstaande… Hoe ga ik er nou mee om, als ouder, als mijn hoogsensitieve kind op school zit? Moet ik het de juf of meester vertellen? Of juist niet? Vanuit mijn oogpunt als professional een paar vragen om mee te nemen, waarna je als ouder zelf kunt aanvoelen wat het beste lijkt:

  • Allereerst: kijk naar je kind. Heb het erover.
  • Merk je dat er spanningen zijn die voortkomen uit de hoogsensitiviteit?
  • Merk je dat je zoon of dochter er nu tegenaan loopt?
  • Wat wil hij of zij zelf? Dat je het eens benoemt of liever niet?
  • Kun je je kind voldoende aanmoedigen zelf actie te ondernemen? Of misschien samen?

Identiteit

Daarnaast geloof ik heel erg in het stimuleren van de identiteit van je kind, daar heb ik al wel vaker over geschreven hier. Bemoedig hem in wie hij is. Waar het op school misschien snel over presteren gaat, laat hem weten dat je trots bent op wie hij ís en niet op wat hij kan. Misschien is dit een open deur voor je, dat is mooi, maar vergeet niet dat het op school soms anders kan aanvoelen en dat herhaling daarom belangrijk is.

Persoonlijke note:
Bij het naar bed brengen van mijn dochter, zeg ik regelmatig dat ik trots op haar ben. Pas geleden vroeg ze me na 2 seconde stilte: “Maar, wat heb ik dan gedaan?” Ik zei haar dat ik trots ben op wie ze is en: “Gewoon, om wie jij bént.” Ik schrok er ook best van, we zijn in de opvoeding heel erg bewust wat woorden kunnen betekenen én dat het absoluut niet om prestatie gaat! Toch had ze opnieuw die bevestiging dus nodig. Herhaling is belangrijk! Juist thuis, waar de basis ligt.

Schoolsysteem

Het schoolsysteem past niet altijd goed bij HSP’ers. Juist het gebruik van beide hersenhelften is een mooi voordeel, maar bij overprikkeling kan er een gebrek aan concentratie ontstaan en worden er eerder fouten gemaakt. Ook wordt op school meer de linker hersenhelft gestimuleerd. Al verschilt dat natuurlijk per klas, leraar en onderwijsvorm.

Stel je vraag!

Ik merk dat ik hier nog heel veel over kan vertellen en delen, maar het is leuker als jullie je vragen droppen zodat ik daar in een volgende blog op in kan gaan. Dus, stel je vragen hieronder op de Facebookpagina van Mama van Dijk of via DM op Instagram.

Ben je zelf leerkracht en wil je dat ik op school training kom geven aan je team? Stuur me een mail: corrinne@prachtigaandachtig.nl of neem een kijkje op mijn website.

Baby, zwangerschap

Voorbereiden op de bevalling

Het is eind augustus als ik de deur open doe voor Maartje van Goed Geweven. De meisjes liggen lekker op bed en ik kijk enorm uit naar de eerste van twee avonden. Twee avonden waarin mijn man en ik ons voorbereiden op de bevalling van onze derde spruit.

Ik ben enorm benieuwd wat Maartje ons gaat leren en vertellen en al gauw kom ik erachter dat haar visie en manier van werken één van de meest waardevolle cadeaus die we onszelf kunnen geven tijdens deze zwangerschap.

De benadering die we tijdens deze cursusavonden horen over bevallen en de voorbereiding daarop is er één die bij ons past. Het geeft rust in mijn hoofd om er over te praten met iemand die er kennis van heeft. Ja, ik heb al twee bevallingen achter de rug. Twee medische bevallingen, waarbij uiteindelijk alles goed is gekomen. Maar, de laatste bevalling heeft wel impact gemaakt. Behoorlijk.

Ik leer veel en ik kijk nu uit naar de bevalling. Een goede voorbereiding is het halve werk? Het kan altijd anders lopen, dan ik nu hoop -ook dat heb ik twee keer ervaren-, maar ook dan mag ik weten dat Hij erbij is. En dat ik nu mag bidden voor dat wat ik verlang. En hoe gaaf en bijzonder is het, om dat soort dingen te kunnen bespreken tijdens een cursus.

Ook bij de eerste zwangerschap heb ik een cursus gedaan, één waarbij vooral werd verteld hoe ik zou moeten puffen, tot droge lippen aan toe. Daar werd bevallen gezien als een hele zware klus en het mooie verschil vind ik nu, dat er wordt gekeken vanuit het ontwerp door Hem bedacht.

Dus, ben ik er klaar voor? Ik denk het wel! We gaan gauw ons nieuwe ‘nestje’ klaarmaken om vervolgens in ons nieuwe huis een paar weken te wennen en te genieten van mijn zwangerschapsverlof. Ik kijk er naar uit!

Hoe heb jij je voorbereid op de bevalling

Liefs, Corrinne

hooggevoeligheid, hsp, tips voor jou, moeder en kind, corrinne bax
gastblog, Hooggevoeligheid, HSP

Tips voor hoogsensitieve kinderen (en moeders)

Hoewel het soms heerlijk kan zijn om even de vrijheid te voelen van een paar weken vakantie, doen de meeste kinderen (en ja, ook de moeders) het goed of zelfs beter met ritme en structuur. Kinderen hebben daar simpelweg behoefte aan. Grenzen, overzicht en duidelijkheid. En nu is het gewone leven weer begonnen.

Hooggevoeligheid

Voor hoogsensitieve kinderen geldt dat ook. Weten waar het kind aan toe is, is prettig en fijn. Toch kan het ook voor veel spanning zorgen de eerste weken als de kids weer naar school gaan, ook omdat ze zo goed kunnen overzien wat de ‘gevolgen’ en gevoelens zijn van een nieuwe en onbekende omgeving. Wat minder onbevangen misschien wel. Vandaag aan het begin van het nieuwe seizoen, voor elke regio in het land een paar tips voor jou als moeder en voor je kinderen.

  • Als je kind het spannend vindt om weer naar school te gaan, is het goed om die gevoelens te erkennen. De spanning mag er zijn. Het is ook begrijpelijk. Wanneer je kind hoogsensitief is en het in een misschien wel, onbekende omgeving komt, is dat niet niks. Hoogsensitieve kinderen kunnen al heel goed de gevoelens naar voren halen en het overzicht hebben van wat dat betekent. Dus, erken het, neem de tijd om naar de gevoelens te luisteren, maar blijf daar als ouder niet in hangen. Door de volgende tips:
  • Bemoedig je kind. Bemoedig hem of haar in wie hij is, in zijn of haar identiteit. Bemoedig door gebed, bid samen voor een rustig hart en hoofd. Laat je kind weten dat hij/zij zich gesterkt mag weten dat God in hun hart mee gaat.
  • RRR: Rust – Creëer rust de eerste week van het school gaan. Probeer de week niet vol te plannen, maar zorg voor een overzichtelijke week. Alleen school en misschien wel even helemaal niks er naast. Kijk goed naar je kind. Hier is bijvoorbeeld een startdienst met alle scholen. Heel mooi, maar dat is ook druk, chaotisch en ‘s avonds. We zullen niet gemist worden en kiezen er ook voor om niet te gaan. Dat zou gelijk een late bedtijd zijn, aan het begin van deze nieuwe eerste schoolweek.
  • RRR: Rust, hebben we gehad in de bovenstaande tip. Reinheid: zorg voor een opgeruimde kamer van je kindje. In de vakantie was je daar misschien wat makkelijker is, wat helemaal prima is. Maar, een opgeruimde kamer zorgt voor een opgeruimd hoofd bij het slapen gaan. Nu de nieuwe indrukken en prikkels van school er weer bij horen, is dat extra fijn!
  • RRR: Regelmaat. Zorg weer voor een standaard eettijd, bedtijd en wektijd. In ieder geval zoveel mogelijk. Dat begint dus al aan het einde van de middag.
  • Als laatste iets van een andere orde, hoogsensitieve kinderen kunnen meer last hebben van een wisselend bloedsuiker. Bij ons ging dat in de vakantieperiode iets makkelijker en soms qua tijden heel anders, wat prima ging. Maar nu zorgen we ook wat dat betreft weer voor een beter ritme. Zorg ook voor regelmaat in drinken en eten en kies voor bijvoorbeeld gezonde snacks zodat ze er weer fris en fruitig tegenaan kunnen.

Voor jou lieve moeder

En speciaal voor de moeders: zorg ook in deze periode extra goed voor jezelf! Eet en drink goed, verzorg jezelf. Vraag jezelf af waar je blij van wordt, wat je energie geeft. Het kan goed zijn dat de vakantie periode veel van je heeft gevraagd. Dat is niet erg! Vergeet jezelf nu niet en neem de tijd om dus ook goed voor jezelf te zorgen. Jij bent de belangrijkste basis voor je kind(eren).

Liefs, Corrinne

Duurzaam leven

Er is een crisis

Vorige week was het gigantisch warm voor normale Nederlandse begrippen. Ineens werden we wakker geschud. Heb je het ook gemerkt? Dat er een golfbeweging op gang kwam op sociale media?

Via mijn instagram deelde ik het volgende:

CRISIS // Er is op Instagram een golfbeweging gaande rondom het klimaat. De extreme temperaturen van deze week schudden ons blijkbaar wakker. Wat goed!

Het gaat inmiddels niet meer om klimaatverandering, maar om een klimaatcrisis, las ik.

Vermoedelijk herkennen veel moeders het gevoel van angst rondom de toekomst van onze kinderen op deze aarde. Waar moet het naar toe?

Laten we proberen datgene te doen wat in onze macht ligt. Met kleine stapjes zorgen voor een betere aarde. Denk aan verpakkingsvrij, tweedehands kopen, spullen lenen, minder vlees of niet meer vliegen.

Voor mij ligt deze manier van bewust leven heel dichtbij aandachtig leven. Omdat keuzes veel bewuster worden gedaan. Laat je niet meeslepen in de snelheid van de maatschappij, maar neem rust en kies zorgvuldig.

Wij hebben nog een flink aantal stappen te maken als gezin. En soms heb ik een “terugval” omdat ik dan even voor gemak kies. 
Laten we elkaar blijven aansporen en bemoedigen. Niet veroordelend, maar uit liefde voor de schepping.

Herken jij ook de angst rondom het opgroeien van je kinderen? In een tijd waarin we eindelijk weer een beetje beseffen wat ons gedrag met de aarde doet?

Vaak hoor ik ook: ‘wij alleen in Nederland kunnen dit niet veranderen…’ Misschien is dat zo, ik weet het niet. Ik weet wel dat het mij soms slapeloze nachten bezorgd.

Daartegenover staat heus ook wel eens mijn gemak, ik weet het echt niet altijd wat het beste is. Het lijkt soms kiezen tussen twee kwaden. Of als we straks een baby hebben, moet ik dan voor wasbare luiers gaan? Of ga ik voor duurzame wegwerp? Hoe zit het qua kosten? Ook qua boodschappen, willen we gaan voor biologisch en eerlijk. Maar, voor ons is jammer genoeg nog niet altijd alles haalbaar wat we willen. Ook hebben we weer een auto gekocht, ik gebruik hem in verband met mijn zwangerschap en bekkenklachten meer dan ik zou willen. Ja, we hebben bijna een jaar zonder gedaan, maar wat ben ik blij ‘m weer voor de deur te hebben.

Gelukkig mogen we kijken naar wat wel lukt. En stapje voor stapje kunnen we steeds een beetje verduurzamen en bewustwording creëren bij onszelf. Laten we elkaar daarin bemoedigen en niet afwijzend of veroordelend reageren op de dingen die ons nog niet lukken. Uit liefde voor die prachtige schepping!

Doe je mee? In dat wat je kunt!

O, en als je ervaring hebt met wasbare luiers, laat het met dan weten!

Liefs, Corrinne

Moederschap, zwangerschap

Help! Nesteldrang!

Op het moment dat wij een foto maakte ter aankondiging van mijn zwangerschap was ik ongeveer net zo dik als nu. Toen waren het waarschijnlijk vooral opgezette darmen (sorry) en nu is het een groeiende baarmoeder en baby, maar ik merk dat ik dus nog niet écht dik ben (vind ik). Het is een bescheiden buikje, zoals we dat soms zo subtiel kunnen zeggen. 

Dat vind ik helemaal niet jammer, het is een mindere belasting op mijn bekken en ik ben veel flexibeler dan bij de vorige zwangerschap. Dat was er zo één waarvan men dacht dat ik met 20 weken al rond de 36 was. “Och, meid… en je bent nú al zo dik!” kreeg ik toen te horen van een lieve oudere vrouw op de camping. Ik denk daar overigens met een glimlach aan terug en ik vond dat helemaal niet erg om te horen, dat had ik namelijk zelf ook wel in de gaten.

Maar, hoe groot of klein mijn buik ook is. Er komt een moment dat ik me realiseer nesteldrang te ervaren. Een sterk oergevoel dat ervoor zorgt voorbereidingen te willen treffen op de komst van een kleintje. Ook bij een derde dus. Ja, dat heb ik ervaren. 

Hoe hándig is het dan, dat we gaan verhuizen en geen idee hebben waar we komen te wonen. Niet echt dus. Waar ik eerst dacht: “Super relaxed, de baby slaapt sowieso de eerste maanden bij ons op de kamer.” Denk ik nu: “Help! Waar moet ik met mijn nesteldrang naar toe?” Pinterest! Ik pin me bijna een schouderblessure, maar het digitale kamertje van onze kleine spruit is een plaatje! En de marktplaats app is ook een handig slachtoffer om mijn nesteldrang op te botvieren. Ik twijfel, bied en verlies. Tot blijdschap en opluchting van mijn man, want waar moeten we het eventuele spul laten, terwijl er juist verhuisdozen op ons staan te wachten….

Hoe ben jij met nesteldrang omgegaan?

Liefs, Corrinne

zwangerschap

Een inleiding op een kijkje in mijn hoofd

Het regent pijpenstelen wanneer Wilma en ik appen over het schrijven op MamaVanDijk.nl over de zwangerschap. Ik ga een kijkje in mijn gedachten geven en ondertussen is het een leuk boekwerk voor later. Zo’n twee jaar terug stopte ik met mijn mamablog EchtMama omdat ik me ging richten op het zzp’erschap en coaching van hoogsensitieve vrouwen, moeders en ouderkoppels. Maar, soms mis ik dat schrijven, dat wegschrijven en bloggen. De regen klettert ondertussen hard tegen mijn toch al ongewassen ramen. Het maakt niet uit. Ik kan er toch niks mee. 

Loslaten

Vanaf het moment dat we erachter kwamen dat ik in verwachting was, heb ik bijna alle huishoudelijke klussen uit handen gegeven, vanwege eerdere ervaringen met bekkenpijn. Loslaten heet dat. Het helpt, tot nu toe, want de pijn is dragelijk en er zijn dagen dat ik nauwelijks last heb. Totdat ik ineens gekke hoekjes wil stofzuigen… of überhaupt wil stofzuigen. Volgende week komt er ‘officieel’ een huishoudelijke hulp. Gek, vind ik dat. Luxe, misschien ook wel. Maar eens zien hoe het loopt. Hulde aan mijn man, die alles zo oppakt en al z’n vrije tijd bijna kwijt is in huis…

Hart vol blijdschap

Het is ook luxe dat ik nu werk als zzp’er. Ik kan mijn werk zelf indelen, zo werkte ik de eerste weken van de zwangerschap wat minder in de avonden. En kon ik vroeg naar bed, dat was wel nodig. Wat kost het energie he? Zwanger zijn. Maar wat was er ook een euforie die eerste weken. Waanzinnig, oprecht in blíjde verwachting! Ik kon mijn mond dan ook niet houden en versprak me zelfs, zo hoog zat het me. Waar het hart vol van is….

Spanning

Na de euforie kwam er wat spanning, van de eerste echo’s. Bij 8 weken kreeg ik een vitaliteitsecho, wat er te zien was, was goed. Leven. Er zit gewoon leven ín mij. Ik kan er eigenlijk niet over uit, zo bijzonder! Bij 12 weken kreeg ik de termijnecho. Ook die was goed, met maagvulling bij de kleine en al. Geweldig. De uitgerekende datum werd bekend en op naar de volgende mijlpaal… En tot over twee weken!

Heb jij ook iets los moeten laten tijdens zwangerschap? Werk, huishouden?

Liefs Corrinne

HSP

Een vol hoofd in dankbaarheid

Het gevoel niet meer na te kunnen denken of gevoelsmatig een hoofd vol met watten? Een vol hoofd. Herkenbaar? Dat kan zich uitten in onder andere één van deze twee kenmerken. Wat doe je er aan?

Ook ik heb wel eens een vol hoofd, als coach weet ik prima hoe ik hiermee om kan gaan, maar toch komt het nog wel eens voor. De laatste weken ben ik veel aan het nadenken over mijn werk, komend verlof in de herfst en hoe ik dat ga invullen. Onze oudste zit nu twee maanden op school en ook daar zitten veel gedachten over in mijn hoofd. Logisch, denk ik!

Misschien herken je het wel? Misschien slokt je werk je op of heb je veel zorgen rondom je kinderen of ouders, opa’s en oma’s? Misschien vraag je je af hoe je het allemaal rond moet breien?

Pen en Papier

Als je hier ook last van hebt, probeer dan om orde te creëren door gewoon eens pen en papier te pakken. Zijn er dingen die je moet doen? Schrijf het op. Zijn er zorgen die je bezig houden? Schrijf het op. Wees niet kritisch, het hoeft niet op de juiste volgorde of met de juiste mooie woorden. Schrijf maar gewoon je hoofd leeg. Het vraagt meestal wat discipline om hier daadwerkelijk mee te beginnen, maar geloof me; schrijven helpt en heelt.

Dankbaarheid

Het klinkt misschien wat tegenstrijdig voor je, maar juist wanneer je hoofd zo vol zit met dingen die niet alleen maar fijn zijn, ga dan eens dingen benoemen (of ook opschrijven) waar je dankbaar voor bent. Begin maar heel simpel. Een gezellig ontbijt op een gewone woensdag? Die bloemen op tafel? De zon die misschien maar 5 minuten scheen die dag? Wat maakt je dankbaar? Door het te gaan benoemen, juist de kleine dingen om mee te beginnen, wordt je hoofd weer anders. Het zorgt voor een positief gevoel.

Wat maakt jouw hoofd vol? En, voor welk klein dingetje ben jij dankbaar vandaag? Gun het jezelf er mee bezig te gaan!

Liefs, Corrinne

In mijn werk ga ik hier dieper op in, denk je dat je wat ondersteuning kan gebruiken? Stuur me een berichtje, vind ik leuk! http://www.prachtigaandachtig.nl

Baby, Duurzaam leven, gastblog

Mijn leven op zijn kop, en dan?

Het is tijd om de balans op te maken. De afgelopen drie maanden heeft mijn leven behoorlijk wat reuring gekend. Hele fijne reuring, overigens. Als coach bij hoogsensitiviteit en ervaringsdeskundige, weet ik goed hoe ik daar mee kan om gaan. Maar, eerlijkheid gebied te zeggen dat ik soms ook even de balans op moet maken. Het is weer tijd voor meer rust en regelmaat, maar stilte bovenal.

Allereerst een vreugdevolle aankondiging

Wij verwachten ons derde wonder! Hoewel ik het spannend blijf vinden, hebben we inmiddels twee mooie echo’s gehad en hebben we mogen aanschouwen dat er echt een kindje in mij groeit. Waanzinnig, die verwondering erover blijft en is onverminderd. Het voelt dubbel om hier zo’n blije aankondiging te doen. Dat kan rauw op je dak vallen wanneer je zelf zo verlangt naar een kindje. Ook als je hart en hoofd zoveel ruimte hebben voor een tweede of derde kindje. Dat verdriet is dan niet minder. Ik denk aan jou lieve vrouw, met gevouwen handen.

Een volgende stap (terug)?

De afgelopen weken zijn we bezig geweest met de verkoop van ons huis. Veel afspraken komen daarbij kijken, zeg… Waar veel mensen denken dat we zoeken naar een huis dat vooral maar meer en groter is, denken wij eerder aan een eenvoudiger huis, ruimte om het huis en voor een kantoor. Maar verder gaan we voor: minder huis, meer leven. De meeste mensen geven een flauw glimlachje als je dat uitspreekt, want, wat betekent dat? Wij kijken er naar uit. Ons huis is verkocht, we hebben geen idee waar we terecht gaan komen, maar ik heb er onwijs veel zin in. Ik heb hierin totaal geen zekerheid, maar de stap voelt zo goed, dat ik dat kan loslaten. We kijken er naar uit.

Maar, dan…. stilte

Voor mij, eigenlijk altijd rustige leven, was het best veel om ons huis te verkopen met alles wat erbij kwam kijken. Helemaal in combinatie met mijn vermoeidheid en misselijkheid van de eerste maanden zwangerschap. Je hoort me niet klagen, maar juist in deze afgelopen periode ben ik er weer bij stil gezet, dat het belangrijk is om goede kwaliTIJD te hebben. Als vrouw in dit soms zo drukke en -misschien voor jou wel gehaaste- leven, moeten we de tijd nemen om stilte te zoeken. Als ik een goede moeder wil zijn, een goede coach, moet ik er voor kiezen om af en toe stil te zijn. Om Zijn adem in te ademen, zodat ik weer kan ademhalen. Om mijn dankbaarheid uit te spreken. Om mijn agenda niet te laten bepalen hoe mijn leven eruit ziet.

Doe je mee?

Herken je dit? Doe dan met me mee en neem de komende week de tijd om een aantal minuten per dag apart te zetten en alleen maar stil te zijn. Pak een notitieboek en pen om je eventuele gedachten op te schrijven. Het is niet erg dat er gedachten zijn in stilte. Gedachten zijn er namelijk niet voor niets. Ze houden je bezig, je ‘moet’ er iets mee of je vind dat je er iets mee moet. Schrijf jezelf ‘leeg’ en keer weer terug naar stilte. Sluit je ogen. Focus op je ademhaling. Leg je handen maar op je buik en realiseer je dat je die adem hebt gekregen van God. Dat Hij jou die adem heeft gegeven. Wauw, zo dicht bij is Hij bij jou! Zulke momenten zijn van ware kwaliteit.

Liefs, Corrinne

www.prachtigaandachtig.nl