Browsing Category

Opvoeding en ontwikkeling

christelijke mamablog, pasen, knutselen, baby en peuter, opvoeding, geloofsopvoeding, mama van dijk
geloof, Opvoeding en ontwikkeling

Christelijk opvoeden met jonge kinderen – Pasen

Terwijl we samen gehurkt in de tuin zitten wijs ik omhoog. Kijk Naomi, daar, op de hoek zitten vogeltjes. Zie je ze? Dochterlief maakt een opgewerkte indruk en reikt met haar handjes omhoog. Ze maken een nestje vertel ik haar, en soms, vervolg ik, laten ze ook wel eens wat takjes vallen. Misschien word hun huisje wel een beetje te groot? Naomi begint te rapen. Daar! Klinkt enthousiast! Geloofsopvoeding, een moeilijke taak?

Continue Reading

help-mijn-kinderen-willen-niet-eten
Moederschap, Opvoeding en ontwikkeling

Als kookkunsten niet worden gewaardeerd

Je kent het vermoedelijk wel. Uren ben je aan het werk, je haalt de kindjes op bij de oppas en na de focus op een prima avondmaaltijd wordt er géén hap gegeten.! “Bah. Ik.Hoef.Dit.Niet.” en daar moet je het dan mee doen. Zit je dan, de gefrustreerde moeder uit te hangen! Welkom in het moederschap! Waar ook met korreltjes zout mag worden gestrooid. 

Werkdag

Het is een drukke werkdag geweest. Het nadeel van thuiswerken is dat je tussendoor ook nog even de zaken in huis op orde wilt krijgen. Zo werkt dat in mijn ‘pauze’ tenminste. Na het een behalen van een aantal deadlines switch ik tussen de laptop en het schrobben van de wc en neem ik slechts een (klein) kijkje bij de meters was. Terwijl ik niet veel later weer vanachter mijn laptop het geluid van een zagende wasmachine hoor vraag ik mezelf stellig af hoelang dat ding het überhaupt nog zal volhouden..

Tijd om te gaan

Nu al 15.00! Ik sluit snel de boel af, haal de kindjes op en zet ze thuis voor een schermpje terwijl ik de mooiste bordjes op tafel zet en het eten bereid. Inclusief appelmoes vanavond en heerlijke vissticks. Ik kom al snel tot de ontdekking dat aan tafel mijn kookkunsten niet worden gewaardeerd. De jongste telg gooit haar worteltjes een meter verder op de grond terwijl de oudste spruit haar bordje wegschuift onder het mom; “Bah, lust ik niet.”

Pedagogisch probeer ik de boel nog te sussen. “Eet jij eerst een stukje wortel of een hapje van je visstick?” Haar handje gaat naar de visstick. Ik bedenk me dat dat een schrale troost zou zijn als ze die tenminste op eet. Verder als haar handje gaat hij alleen niet. Ondertussen neemt Fleur het gedrag van haar grote zus met enige onderdanigheid over terwijl ze roept “Bah!” Net voor haar bordje de tafel af word gebonjourd.

Lees ook; ” Let niet op de zooi. Vrouw vs. Moeder “

Daar ligt het dan terwijl ik gefrustreerd toekijk. Jongens!! Mama heeft toch niet voor niets zo staan zwoegen op het eten? Ik bericht oma met een “wat-hebben-ze-vandaag-allemaal-op?” en bedenk me dat het niets, maar dan ook niets zal uitmaken. We slaan een toetje over en teren vanavond op slechts een bekertje drinken voor het slapen gaan. Guess wat? Het scheelt ze niets. “Mijn buikje knort niet mama” zegt ze op haar meest bekakte toon terwijl ze schouderophalend van tafel loopt.

Zonde!

‘s Avonds als de dames in bed liggen bekijk ik de bende, met enige schaamte gooi ik de niet aangetaste borden vol eten de container in. Zonde! Oke, een schouderklopje was vanavond echt niet nodig geweest. Slechts een paar happen die moeiteloos naar binnen zouden gaan was voldoende geweest. Na een half uur wortels en platgestampte erwten krabben plof ik op de bank. Morgen weer een nieuwe dag.

Het leven van een mama gaat niet altijd over rozen..

Of nouja, zou manlief de lege vaas op tafel al hebben gespot?

-x- Mama van Dijk

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel..

Onopvallend

Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bijverteld drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje.

Evaluatie

Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in de groep, aan de wenfase leek een einde te komen en alleen haar taal mocht zich een beetje extra gaan ontwikkelen. Ik hoor iets over mogelijke logopedie en testjes en vraag me af waar ik goed aan doe. Dit dametje dat zojuist de 3 jaar heeft aangetikt kon een jaar geleden slechts mama en papa zeggen. Moesten we het niet gewoon wat tijd geven? Was een VVE traject niet veel te veel? Was ik daar wel klaar voor? Of was het egoïstisch dat nu niet te doen? Een logopediste niet wat overdreven? Was deze tuttebel niet gewoon een beetje verlegen in de groep?

Taalontwikkeling

Thuis maak ik nog eens extra tijd om stil te staan bij haar taalontwikkeling. Mama mag ik Gleien? Ik weet dat ze het woord kleien bedoelde maar of een ander die link ook zou hebben gelegd? Lieverd, Wil je Kleien? vraag ik haar die morgen. Enthousiast springt mijn dochter op. Jaaaa! Samen gaan we aan tafel zitten. Kun jij mama eens nazeggen lieverd? “Kleien” Met moeite krijgt ze de K over haar lippen. Die middag roept ze opnieuw. Mama, ik wil graag gleien. Zelfverzekerd corrigeert ze zich. “Oh wacht, GGG-kleien”

Trots pakken we samen de klei uit de kast.
“Topper”, fluister ik haar toe.

In overleg met CB geven haar nog even rustig de tijd om zich verder te ontwikkelen.  

-x- Mama van Dijk

zindelijk, zindelijkheid, zindelijkheidstraining, mamablog, mama van dijk,
Opvoeding en ontwikkeling

Zindelijk worden, hoe dan?

We waren inmiddels al haar halve leven bezig met dit moment. Containers luiers hebben we verslonden maar het is nu dan echt een feit. Onze kleine meid is zindelijk, dag en nacht! Hoera!

1,5 jaar

Je las hier al diverse keren over de >> zindelijkheidstraining << van onze dreumes/peuter. Vanaf dat zij 1,5 jaar oud is wilde zij al continu haar luier uit doen. We begonnen dan ook snel met een zindelijkheidstraining en dat potje vond ze reuze interessant. Voor haar tweede verjaardag plaste ze al op het potje maar ook nog zo vaak ging het mis. Hoogzwanger van onze jongste dochter trok ik het niet meer om haar steeds maar weer mee te nemen naar de wc en dus besloot ik de training even stop te zetten.

Onmogelijke situaties

Toch bleef ze regelmatig plassen op de plek waar het hoorde en met dat ze enkele maanden later gewend is aan haar rol als grote zus komt de zindelijkheidstraining vanzelf weer aan de orde en gaat het dan toch eigenlijk als vanzelf. Een hele tijd heeft ze nog wel rondgelopen met een luierbroekje maar sinds een maand of 4 stapt ze de wereld in zonder dat luierkontje. En dat brengt ook ons natuurlijk wel eens in een onmogelijke situatie die nu en dan eindigt in de struiken naast de snelweg of het magazijn van de scapino. En dat alles om te voorkomen dat de plas word geloosd te midden van het ballenbak of zittend in de autostoel.

Het afgelopen jaar hebben we weinig eisen gesteld rondom totaal zindelijk worden. Rond de 2,5 was Naomi overdag zindelijk en vonden wij het wel even prima. Tussen de middag en s’nachts in bed ging de luier gewoon om en werd daar door dochterlief dan ook gewoon gebruik van gemaakt. Vorige week besloot ik een poging te doen. Ik vertel een heerlijk kinderlijk verhaal over groter wordende meisjes en overbodige luiers. Ze beaamt, accepteert het extra handdoekje in bed en slaapt als een roosje. Droog! De nacht die daarop volgt slaapt ze diep, heel diep. Half slapend zet ik madam toch nog even (als ik naar bed ga) op de koude wc bril terwijl zij haar blaas leegt. Ik leg haar vervolgens weer terug in bed en besef me hoe trots ik ben. Trots op dit groter wordende meisje en de overbodige luiers.

Kleine grote schat

De morgen die daarop volgt klimt ze op schoot. Haar wilde haren voel ik kriebelen in mijn gezicht als haar hoofdje heen en weer deinst. Mijn kleine meisje, ik zie hoe je groter groeit, hoe je wijs de wereld in je op neemt. Ik zie hoe je steeds meer leren wilt en voel je enthousiasme voor alles om je heen. Lieve kleine grote schat. Nog maar heel even en je bent alweer drie jaartjes oud. Wat word je groot en wat ben je onwijs stoer, mooi en wijs! Ik ben zo trots dat ik je mama mag zijn.

Zindelijk worden, of je er nu 1,5 jaar de tijd voor neemt of drie dagen. Je komt er wel!

-x- Mama van Dijk

kinderdoop, hooggevoeligheid, mamablogger, barneveld, mama van dijk, hooggevoeligheid, moeder en kind, HSP, eigenschap, erfelijk, blogpost, christelijk
Opvoeding en ontwikkeling

Een dag om te vieren

Gaan jullie mee lieverds? “Waar-naar-toeee” klinkt bijna als vanzelfsprekend uit de speakers van mijn enthousiaste peuter. Naar de winkel, ga je mee? Terwijl mijn tuttebellen zich met een beetje hulp gereed maken voor een ritje op de fiets bedenk ik vast even wat we kunnen kopen. Een mooie cd, een boekje, iets voor op haar kamer misschien? Ik besluit die gedachten in de winkel verder voort te zetten en vertrek de frisse lucht in met twee laaiend enthousiaste meisjes. “Naar de winkel!” gilt dochterlief achterop van plezier..

Continue Reading

Familiebed, mamablog, mama van dijk
Dreumes, Familie, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Nieuwjaarsdag – Een familiebed, hot or not?

Het lijkt wel of het familiebed topic elke jaar opnieuw rond de Winter weer tevoorschijn komt. Ouders willen slapen, kinderen klaarblijkelijk niet. De wintervirussen borrelen op, angstige dromen worden nog vervelender en buiten is het veel te donker, aldus dochterlief.

In de afgelopen week zag ik dit oude artikel voorbij komen. Van dit familiebed krijg je namlijk spontaan zin om richting Ikea te ‘sjeezen’. Toch? Ik las eerder al het artikel over dit familiebed dat door een relatief groot gezin in elkaar is gezet. Na vele slapeloze nachten besloot het gezin te gaan voor samen slapen. Een schot in de roos.

Slapeloze nachten

De vader van het gezin was mindervalide geworden. Het bezorgde ze allen slapeloze nachten, de kinderen waren onrustig en angstig over alle veranderingen en zorgen rondom hun vader. Tot ze besloten samen te gaan slapen..

Die avond besluit ik na een aantal nachten op te zijn geweest dat het genoeg is. Een heerlijke nacht aan één stuk zou ik goed kunnen gebruiken. Voor ik Naomi in haar bedje leg fluister ik die avond dat mama haar komt halen als ze weer zo bang is. Dat wanneer ze wakker wordt lekker bij Mama en Papa verder mag slapen. Daar gaan we dan, zo dacht ik. Maar nee, je raadt het al, als een roosje slaapt ze die nacht door. En dan besef ik pas, dat is misschien nog wel het allerlekkerst.

Je vind de totale uitleg en werkbeschrijving van het familiebed  > hier <. 

Hot or Not?

Social media knalde afgelopen tijd weer los met ervaringen van ouders die dit juist wel of echt niet zagen zitten. Ik zou het wel heerlijk vinden. Als een moedereend met haar kroost onder haar vleugels. Gezellig samen kroelen, warm en dicht bij elkaar. Lijkt je dat niet heerlijk? Niet uit bed hoeven springen als er één angstig, brullend of krijsend in een bedje verderop ligt. In slaap vallen terwijl je je kleine guppie(s) zachtjes hoort ademen. De kleine handjes kunt vasthouden, oogjes zien glinsteren vanaf het allereerste moment dat ze wakker worden.

Ach bedenk ik me, naast alle sentimentele poespas zit er natuurlijk ook een keerzijde aan dit verhaal. De haren die zonder waarschuwing je hoofd uit worden getrokken of de afdrukken van nageltjes die een week lang in je wang zitten gedrukt. Ja, zo’n familiebed zal heus niet geheel over rozen gaan.

Ik pas, en geniet hopelijk steeds vaker in Huize van Dijk van een doorslaap-nacht.

Gelukkig Nieuwjaar! Ik wens je een slaaprijk jaar toe. 

Hoe verliep jouw nacht? 

-x- Mama van Dijk

Bron foto: Wanderingtheworldbelow.com

Video van Sint, Mama van Dijk, mamablog
Opvoeding en ontwikkeling, Review, Sinterklaas

Het leugentje 2.0, “Dankelel sintelaasje”, een persoonlijke boodschap

Kom eens kijken lieverd, het sinterklaasjournaal begint. Enthousiast volgt ze mijn loopje richting de televisie. Op schooltje hadden ze al een mooie muts geknutseld en niet veel later krijgt zij ook thuis een felroze pietenmuts op haar haren gedrukt die ik bij Jeejees wist de scoren. Vertwijfeld kijkt ze me aan. Alsof ze zeggen wil, mam, wat nu weer? Continue Reading

eerste verjaardag, baby, dreumes, 1 jaar, kinderfeestje, moodboard, kleurthema, roze, goud, wit, feest, kinderverjaardag, allereerste keer, jarig, moederschap, mamablog, inspiratie, mama van dijk, christelijk
Baby, Opvoeding en ontwikkeling, verjaardag

De eerste verjaardag, het thema, inspiratie en meer!

Het is aftellen geblazen, de maand november staat voor de deur en daarmee een waanzinnig mooie mijlpaal eveneens. Als ik het schrijf kan ik het nog steeds nauwelijks bevatten. Mijn kleinste meisje. Dat ieniemienie-kleine-unieke-prachtige meisje dat op 14 November met open armen werd ontvangen, het huis nog meer roze liet kleuren en de bergen was deed verdubbelen, ze is al bijna 1 jaar. Tijd voor voorbereidingen met een gouden tintje..

Continue Reading

indoor speeltuin, binnenspeeltuin, met peuter en baby, mamavandijk, mamablogger, mamablog, mama van dijk, hoe overleef ik de binnenspeeltuin,
Familie, Opvoeding en ontwikkeling

Binnenspeeltuin, speelparadijs of krijspaleis

Het is een druilerige dag. Je kijkt naar buiten terwijl de regen ondertussen uit de dakgoten klotst. Je besluit je eigen meubilair een middagje rust te gunnen en energievolle koters na hun middagslaap in de stemming te krijgen met slechts één zin. “We gaan naar de speeltuin”. Dochterlief die de regen allang had gezien antwoord laconiek.. “uhhh, de glijbaan niet nat?” De binnenspeeltuin lieverd.

Continue Reading