Browsing Category

Opvoeding en ontwikkeling

Kinderfiets, 10 inch, 12 inch, leren fietsen, zijwieltjes
kleuter, Opvoeding en ontwikkeling

Op een (oude) fiets moet je het leren..

Leren fietsen. Alhoewel je het gezegde op diverse manieren kunt opvatten neem ik het vandaag graag letterlijk. Of laat ik zeggen, zij nam het letterlijk. De kleuter. Het is ongeveer, pak ‘m beet, een maand of wat geleden (note: iets met een hoofd, moederschap en een zeef, lang leve het insta archief) wanneer we besluiten de zijwieltjes van de fiets van dochterlief er eens af te schroeven.

Haar “grote meidenfiets” gebruikte ze niet vaak meer, ze zat ineens veel liever op een oude driewieler die we voor 2 euro scoorde bij de kringloop. Je weet wel zo een met van die schreeuwende kleurtjes en oude plakstickers.

Leren fietsen

Haar hypermobiele benen schudden vrolijk heen en weer.

We besluiten ervoor te gaan. Of nouja, zij dan. Haar hypermobiele benen schudden vrolijk heen en weer op de trappers terwijl haar hypergevoelige moeder enthousiast elke beweging volgt. Goedzo!! Jij kan dit! Kom op!! Het is alsof ik die middag praat tegen mijn sportchallengers die ik tweewekelijks probeer af te matten. Het is dochterlief die na twee valpogingen haar fiets een klap richting de grond geeft. Met een portie enthousiasme hervat ze de poging tot fietsen opnieuw, maar alleen als ze de heuvel af mag crossen en vaart heeft, zo vraagt ze me.

Ik laat het gebeuren. En terwijl ik onderaan de twee meter lange heuvel op het fietspad sta (waar de heuvel in uitmond) sjeest ze me met een rotgang voorbij. Mam! Ik kan fietsen!! Ik ren er wat versuft naast terwijl de andere dochter besluit een andere kant op te driewieler’en. Wauw! Kanjer! Voor je kijken. VOOOOR.. Bam. Het is dochterlief die ik verzuchtend hoor zeggen; “Vallen en opstaan..”.

Hoe hoger, hoe leuker

Vanaf die week lukt het haar. Op haar fietsje met het rotan mandje voorop waar haar naam zo aandoenlijk staat geschreven. Mijn hypermobiele dochter, ze fietst! Alhoewel ze nog steeds het allerliefste van heuvels en diepe wadi’s sjeest komt er inmiddels vrij plots een andere vraag dat al snel een mededeling werd.

Mam, ben een blokje om. Jooee.

What! Ik ben zo’n moeder. Dat met een verrekijker het liefst elke stap zou volgen. Of direct google’d op een gps horloge. Met belfunctie of SOS knop. Dat bij zulke vragen denkt aan enge mannetjes en wilde verhalen. Zo’n moeder die op dat moment even vergeet dat het blok maar zo’n 7 huizen telt.

Afgelopen week met een paar zalige zonnestralen wist ik het te zeggen. “Ja natuurlijk schat”. Met een beetje buikpijn wachtte ik het moment af dat mijn vier jarige dochter het blok huizen aan de andere kant weer zou passeren. Tot daar binnen pak ‘m beet 200 seconden de bel gaat. DING-DONG.

Hai.. ‘t was leuk.

Ik glimlach; “Mag je vaker doen”

Ps. Inspiratie opdoen voor de leukste loopfiets of kinderfiets voor peuters of kleuters? Keep in touch! Morgen meer!

Vanaf welke leeftijd begonnen ze bij jullie met fietsen?

-x- Mama van Dijk

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling én logopedie?

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel..

Onopvallend

Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bij vertelt drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje.

Evaluatie

Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in de groep, aan de wenfase leek een einde te komen en alleen haar taal mocht zich een beetje extra gaan ontwikkelen. Ik hoor iets over mogelijke logopedie en testjes en vraag me af waar ik goed aan doe. Dit dametje dat zojuist de 3 jaar heeft aangetikt kon een jaar geleden slechts mama en papa zeggen. Moesten we het niet gewoon wat tijd geven? Was een VVE traject niet veel te veel? Was ik daar wel klaar voor? Of was het egoïstisch dat nu niet te doen? Een logopediste niet wat overdreven? Was deze tuttebel niet gewoon een beetje verlegen in de groep?

Taalontwikkeling

Thuis maak ik nog eens extra tijd om stil te staan bij haar taalontwikkeling. Mama mag ik Gleien? Ik weet dat ze het woord kleien bedoelde maar of een ander die link ook zou hebben gelegd? Lieverd, Wil je Kleien? vraag ik haar die morgen. Enthousiast springt mijn dochter op. Jaaaa! Samen gaan we aan tafel zitten. Kun jij mama eens nazeggen lieverd? “Kleien” Met moeite krijgt ze de K over haar lippen. Die middag roept ze opnieuw. Mama, ik wil graag gleien. Zelfverzekerd corrigeert ze zich. “Oh wacht, GGG-kleien”

Trots pakken we samen de klei uit de kast.
“Topper”, fluister ik haar toe.

In overleg met CB gaven we haar nog even rustig de tijd om zich verder te ontwikkelen.  En nu ineens zijn we alweer een jaar verder. Een jaar na het verschijnen van bovenstaand bericht dat ik eerder publiceerde. Een jaar ontwikkeling verder en wat voor eentje. Het gaat heel goed met onze inmiddels bijna kleuter die zich op eigen tempo wist te ontplooien, alhoewel ze nog wel eens een woordje slist heeft ze haar woordenschat intens vergroot. Klaar voor de volgende stap! School..

-x- Mama van Dijk