Browsing Category

Opvoeding en ontwikkeling

waterpokken kind
kleuter, Opvoeding en ontwikkeling

Help de waterpokken! En dit werkt dus echt!

Het was afgelopen week een rustig blogweekje. Heel bewust hield ik mijn planning een keer vrij. Of nouja, vrij? De saviorscrown liep afgelopen week in volle gang, vandaag sluiten we hem af en ik kan er stiekem wel om huilen. Van geluk dus. Het is zo bijzonder hoe God hier aan het werk is gegaan. Ik zal er komende vrijdag een kleine terugblik op geven.

Daarnaast is afgelopen week mijn tweelingzusje overgekomen uit Israel én als klap op de vuurpijl bracht het moederschap me vorige week zondag weer een ‘allereerste keer’ met dit keer dus de allereerste waterpokken!

Waterpokken

Afgelopen maanden, zeg gerust jaren, waren we elk waterpokkenseizoen nog fluitend doorgekomen. Ik moest eerlijkheidshalve bekennen dat ik er inmiddels een beetje op zat te wachten maar met een man die nog nooit een waterpok op zijn lijf heeft weten te verwelkomen was het toch ook even spannend. Zou hij dan binnenkort ook…?

Ik hoef jullie vast niet uit te leggen wat de waterpokken zijn. Wel wil ik even delen wat bij ons heeft gewerkt. Ik postte op instagram vorige week een vraag rondom tips bij waterpokken. Naast tips van verkoelende mousse, vsm, kidsclin of o.a. dr. Leenarts waren overduidelijk de meeste antwoorden gericht op een havermoutbad. Het idee leek me ranzig maar het proberen waard.

In die nacht kroop ze snikkend naast me, om de 15 minuten wakker, zo vreselijk veel jeuk. We besluiten haar paracetamol te geven maar niets lijkt te werken, de waardeloze pokken.

Havermoutbad

Voor de derde keer sinds die avond pak ik een hydrofiele doek open, twee grote handen havermout in het midden en een elastiek om het bolletje vervolgens af te sluiten knoop ik eromheen. voorzichtig zie ik het warme badje veranderen in een troebel geheel. Zachtjes wrijf ik het bolletje over het lijfje van mijn grote meisje dat met dikke tranen in het bad had plaatsgenomen.

“Fijn mam”

Inmiddels zijn de honderd(en?) pokken aan het verdwijnen, de korstjes aan het genezen en is ze weer op school geweest. We wachten rustig af of de jongste dochter gaat opvolgen en of manlief hier fluitend langsheen fietst..

Waterpokken? Sudocreme, paracetamol, havermout en een bad wat mij betreft!

Wat hielp jullie deze waterpokken door?

-x- Mama van Dijk

kleuter, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Een nieuwe fase, “eng en leuk”.

Daar ging ze. Om haar schouders kleurt een roze tasje. Ze had die week al vaak geoefend. Ze had menig rondje mét haar tasje door de kamer gedaan en nu was dan echt het zover. Maar dan vlakt die ochtend het enthousiasme iets af..

Mama, ik vind het eng. Eng én leuk

Ik glunder en bewonder haar gevoel voor woorden. Hoe zij haar gevoel onder woorden kan brengen durf ik bijzonder te noemen. Al jong speelde ze met gevoelstermen. Het bracht de puzzelstukjes over haar onrustige babytijd verder op zijn plaats. Haar gevoeligheid in combinatie met het temperamentvolle karakter was overigens één die, wanneer in balans, elkaar konden versterken ten goede.

De eerste keer peuterspeelzaal

Die morgen zie ik met het opengooien van de deur haar houding veranderen. Een minuutje eerder had ze de deur van het peuterspeelzaaltje zelf opengegooid. Snel doe ik de deur weer dicht als me de ongeschreven regel ten ore komt; De juffen doen de deur open als het tijd is. Ik probeer de knoop in mijn buik te negeren wanneer ik zie dat zij vrolijk naar binnen huppelt.

Aan de tafel achter een puzzel zie ik haar ogen mijn kant op kijken. Naar de juf en weer mijn kant op. Zachtjes fluistert ze ” ik vind het eng “. Ik geef haar een knuffel en zeg haar dat het mag. Dat het spannend mag zijn en een beetje eng. Dat het goed komt en heel gezellig gaat worden. Dat mama er zal zijn, straks al om haar op te halen.

Huilend laat ik haar achter

Ze begint te snikken. Uiteindelijk beland ze op de schoot van de juf en vertrek ik. De kleuter die slechts een deur verder zit zie ik aandachtig luisteren. Mijn grote rijkdom, twee deurtjes naast elkaar. Loslaten. Het was begonnen, meer dan ooit.

Die ochtend bericht ik een vriendin; “Heb jij het nummer van de psz?” Ik vervolg; “Appen ze ouders niet even hoe of het gaat?” “-Nee, dat heet loslaten”. Ik frons en mompel wat.

Het blijkt uiteindelijk zo goed te gaan

Vroeg sta ik die morgen op het plein waar eerst de kleuter parmantig naar buiten komt gestapt. Samen sneaken we naar binnen en gluren we door het raam naar de peuter. Mijn hart stroomt over van trots. Wanneer de deur openzwaait rent ze van haar stoeltje af onder luid onthaal; ” Wat leuk, kom je me ophalen?”. Ik glunder, mijn twee babies, ze waren niet meer.

Op de fiets barsten de verhalen en liedjes bij de peuter los. ” Het was leuk, de volgende keer ga ik nooit meer huilen”. Ik glimlach..

-x- Mama van Dijk

Nijntje lamp, nachtlamp
kleuter, Opvoeding en ontwikkeling, Review

Minder bang in het donker met Nijntje (lamp)?

Dat onze kinderen er niet altijd een grandioze nachtrust op na houden moge inmiddels duidelijk zijn. Toch is de rust tussen 7 en 7 ook in huize van Dijk (erg) geliefd. We hebben de nodige tactieken gebruikt om ze in slaap te houden en te krijgen. Toch is er af en toe zo’n (monsterlijke) fase die om versterking vraagt. Vandaag de dag door een nieuwe huisvriend, de Nijntje lamp. Zou het helpen?

Continue Reading
moederdag, dochters, mamablog, christelijk
Feestdagen, Mamablogger, Opvoeding en ontwikkeling

Het geheim van Moederdag

Gisteren vierden we Moederdag. Een bijzondere dag die zomaar tussen vele dagen van zorgen, dragen, verantwoording en liefde door komt. Dat de aanloop naar deze Moederdag een kinderlijk geheim met zich mee bracht vertel ik je vandaag..

Moederdag, een dag om erbij stil te staan hoeveel je eigen moeder voor je betekent. Maar ook een dag om als moeder zelf in het zonnetje gezet te worden. Mooi, een kostbaar goed, om zulke dagen samen te mogen vieren. Ik zie dit jaar voor de allereerste keer mijn kleutermeisje met een ingepakt cadeautje het plein af lopen. Haar hand houdt ze bij haar mond als ze roept: “Voor jou! Voor Moederdag.”

Het Moederdag geheim

Een geheimpje

Thuis kan ze het niet laten om te vertellen over de verf die ze had gebruikt, de stickers eveneens. “Zo, ik verstop hem onder mijn bed” hoor ik haar liefdevol zeggen terwijl mijn voetstappen op de gang hoorbaar moeten zijn geweest. Dé lieverd. Wanneer ze me ziet fluistert ze glimlachend; “Er zitten snoepjes in, lekker!” Ik glimlach met haar mee en we vervolgen de weg naar beneden.

De volgende morgen doe ik een rondje door het huis. Terwijl ik op instagram nog de nodige tips uitdeel rondom het schoonmaken met een peuter in je buurt doe ik (enthousiast) allereerst mijn stofzuigronde. Tot me plots opvalt dat de stilte van mijn peuter te lang duurt. Ik snel me naar de kamer van de oudste dochter wanneer ik tot mijn grote verbazing een moederdagcadeau aan flarden gescheurd op de grond zie liggen. Haar wangetjes omvatten de buit. Neeee! Ik slaak er een kreek uit terwijl ik met dichtgeknepen ogen het pakketje bij elkaar raap en achter het gordijn leg.

Hoe hiermee om te gaan?

Ik vroeg het jullie via instagram en kreeg een overload aan tips hoe hier het beste mee om te gaan. Ik besluit het haar uit school thuis meteen te vertellen en calculeer bij voorbaat vast een klein drama in.

“Lieverd, je zusje vond je werkje zo vreselijk mooi dat ze het wilde bekijken. Ze vond het onder je bedje en toen ging het mis…” Ik hoor een harde “ooooh” wanneer ik mijn verhaal vervolg.. “Morgen als papa thuis is mag je het met papa maken ok? Het komt echt goed..”. Ze heeft slechts twee seconden nodig om deze woorden tot haar door te laten dringen en reageert:

Met verbazing

“Dan maken we hem nóg mooier en maak ik ook direct een verrekijker, lijkt me leuk. En ohja, laten we dan ook een kleurplaat voor Fleurtje maken die ze dan wél kapot mag scheuren. “

Ik beantwoord enthousiast haar ideeën terwijl ik met verbazing sta te kijken. Oh lief kind, wat ben ik trots op je.. Deel je in de reacties even een foto van de prachtige creaties of verwennerijen van jouw Moederdag? Waar heb je het meeste van genoten?

Bleef de (Moederdag-)knutsel dit jaar voor jou wél een geheim?

-x- (trotse) Mama van Dijk

Kinderfiets, 10 inch, 12 inch, leren fietsen, zijwieltjes
kleuter, Opvoeding en ontwikkeling

Op een (oude) fiets moet je het leren..

Leren fietsen. Alhoewel je het gezegde op diverse manieren kunt opvatten neem ik het vandaag graag letterlijk. Of laat ik zeggen, zij nam het letterlijk. De kleuter. Het is ongeveer, pak ‘m beet, een maand of wat geleden (note: iets met een hoofd, moederschap en een zeef, lang leve het insta archief) wanneer we besluiten de zijwieltjes van de fiets van dochterlief er eens af te schroeven.

Haar “grote meidenfiets” gebruikte ze niet vaak meer, ze zat ineens veel liever op een oude driewieler die we voor 2 euro scoorde bij de kringloop. Je weet wel zo een met van die schreeuwende kleurtjes en oude plakstickers.

Leren fietsen

Haar hypermobiele benen schudden vrolijk heen en weer.

We besluiten ervoor te gaan. Of nouja, zij dan. Haar hypermobiele benen schudden vrolijk heen en weer op de trappers terwijl haar hypergevoelige moeder enthousiast elke beweging volgt. Goedzo!! Jij kan dit! Kom op!! Het is alsof ik die middag praat tegen mijn sportchallengers die ik tweewekelijks probeer af te matten. Het is dochterlief die na twee valpogingen haar fiets een klap richting de grond geeft. Met een portie enthousiasme hervat ze de poging tot fietsen opnieuw, maar alleen als ze de heuvel af mag crossen en vaart heeft, zo vraagt ze me.

Ik laat het gebeuren. En terwijl ik onderaan de twee meter lange heuvel op het fietspad sta (waar de heuvel in uitmond) sjeest ze me met een rotgang voorbij. Mam! Ik kan fietsen!! Ik ren er wat versuft naast terwijl de andere dochter besluit een andere kant op te driewieler’en. Wauw! Kanjer! Voor je kijken. VOOOOR.. Bam. Het is dochterlief die ik verzuchtend hoor zeggen; “Vallen en opstaan..”.

Hoe hoger, hoe leuker

Vanaf die week lukt het haar. Op haar fietsje met het rotan mandje voorop waar haar naam zo aandoenlijk staat geschreven. Mijn hypermobiele dochter, ze fietst! Alhoewel ze nog steeds het allerliefste van heuvels en diepe wadi’s sjeest komt er inmiddels vrij plots een andere vraag dat al snel een mededeling werd.

Mam, ben een blokje om. Jooee.

What! Ik ben zo’n moeder. Dat met een verrekijker het liefst elke stap zou volgen. Of direct google’d op een gps horloge. Met belfunctie of SOS knop. Dat bij zulke vragen denkt aan enge mannetjes en wilde verhalen. Zo’n moeder die op dat moment even vergeet dat het blok maar zo’n 7 huizen telt.

Afgelopen week met een paar zalige zonnestralen wist ik het te zeggen. “Ja natuurlijk schat”. Met een beetje buikpijn wachtte ik het moment af dat mijn vier jarige dochter het blok huizen aan de andere kant weer zou passeren. Tot daar binnen pak ‘m beet 200 seconden de bel gaat. DING-DONG.

Hai.. ‘t was leuk.

Ik glimlach; “Mag je vaker doen”

Ps. Inspiratie opdoen voor de leukste loopfiets of kinderfiets voor peuters of kleuters? Keep in touch! Morgen meer!

Vanaf welke leeftijd begonnen ze bij jullie met fietsen?

-x- Mama van Dijk

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling én logopedie?

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel..

Onopvallend

Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bij vertelt drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje.

Evaluatie

Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in de groep, aan de wenfase leek een einde te komen en alleen haar taal mocht zich een beetje extra gaan ontwikkelen. Ik hoor iets over mogelijke logopedie en testjes en vraag me af waar ik goed aan doe. Dit dametje dat zojuist de 3 jaar heeft aangetikt kon een jaar geleden slechts mama en papa zeggen. Moesten we het niet gewoon wat tijd geven? Was een VVE traject niet veel te veel? Was ik daar wel klaar voor? Of was het egoïstisch dat nu niet te doen? Een logopediste niet wat overdreven? Was deze tuttebel niet gewoon een beetje verlegen in de groep?

Taalontwikkeling

Thuis maak ik nog eens extra tijd om stil te staan bij haar taalontwikkeling. Mama mag ik Gleien? Ik weet dat ze het woord kleien bedoelde maar of een ander die link ook zou hebben gelegd? Lieverd, Wil je Kleien? vraag ik haar die morgen. Enthousiast springt mijn dochter op. Jaaaa! Samen gaan we aan tafel zitten. Kun jij mama eens nazeggen lieverd? “Kleien” Met moeite krijgt ze de K over haar lippen. Die middag roept ze opnieuw. Mama, ik wil graag gleien. Zelfverzekerd corrigeert ze zich. “Oh wacht, GGG-kleien”

Trots pakken we samen de klei uit de kast.
“Topper”, fluister ik haar toe.

In overleg met CB gaven we haar nog even rustig de tijd om zich verder te ontwikkelen.  En nu ineens zijn we alweer een jaar verder. Een jaar na het verschijnen van bovenstaand bericht dat ik eerder publiceerde. Een jaar ontwikkeling verder en wat voor eentje. Het gaat heel goed met onze inmiddels bijna kleuter die zich op eigen tempo wist te ontplooien, alhoewel ze nog wel eens een woordje slist heeft ze haar woordenschat intens vergroot. Klaar voor de volgende stap! School..

-x- Mama van Dijk