Browsing Category

gastblog

Stichting wereldkinderen, adoptie thailand, adopteren thailand, mamablog mama van dijk
gastblog

Deel 11 – De weg naar adoptie, alweer een maand in Thailand

Nayomi neemt je elke tweede donderdag van de maand mee op reis door haar persoonlijke beleving richting de adoptie van hun eerste kindje. Na vele maanden van verzamelen, keuren en onderzoeken ligt het dossier van deze twee liefhebbende wensouders in Thailand. Hoe lang nog?

Lees hier het indrukwekkende verhaal van wensmoeder Nayomi

Adopteren Thailand

Ondertussen liggen onze papieren alweer bijna een maand in Thailand, de tijd van ‘’wachten’’ is nu aangebroken in het begin toen ons dossier net in Thailand lag waren we er meer bezig met het idee dat we gebeld zouden kunnen worden dan nu we alweer een maand verder zijn. Alhoewel er momenten zijn dat het wel kriebelt, zeker nu er een stel uit de groep waarmee we de voorlichtingsbijeenkomsten hebben gevolgd is afgereisd naar Amerika om hun zoon op te halen, dan bemerk ik bij mezelf dat ik ook graag het ‘’telefoontje’’ zou willen dat we onze Thaise mini kunnen ophalen. Of zoals afgelopen week toen Gerard jarig was, dan zeg je toch tegen elkaar zou dit de laatste verjaardag met z’n tweetjes zijn? Zouden we volgend jaar je verjaardag met z’n drietjes vieren?

Tegelijkertijd realiseren we ons dat het ook nog wel 1-2 jaar kan duren voordat de telefoon daadwerkelijk rinkelt omdat er een match is. Zelf stellen we ons daar ook op in, dat lijkt nu nog lang en dat is het ook maar ondertussen blijven we genieten samen van de tijd die we nu samen hebben.

Kindertehuizen

In Thailand zijn er 7 kindertehuizen waar vandaan kindjes worden geadopteerd, er zijn er drie in de hoofdstad Bangkok en 4 verspreid over Thailand. Voor ons is het afwachten in welk kindertehuis ons kindje leeft op dit moment. In Bangkok zit het Child Adoption Centre vanwaar alle adopties geregeld worden, we landen sowieso op het vliegveld in Bangkok en als ons kindje in Bangkok verblijft dan hoeven we niet nog een vlucht te maken.

Als het kindje in een kindertehuis buiten Bangkok verblijft dan zullen we een binnenlandse vlucht maken naar het kindertehuis toe en vanuit daar, als ons kindje bij ons mag blijven, vliegen we naar Bangkok voor het officiële gedeelte van de adoptie. Daarna zullen we met z’n drietjes als alle officiële verplichtingen zijn geweest naar een resort gaan om zo in alle rust aan elkaar te wennen en een start te maken met die o zo belangrijke hechting. Het is een bijzonder gevoel om te bedenken dat ons kindje misschien al wel geboren is en nu liefdevol wordt opgevangen in een kindertehuis.

En toch maakt het me ook wel eens bang. Zou hij/zij het goed hebben of wat heeft hij/zij al meegemaakt in zijn of haar prille leventje? We kijken er naar uit om op een dag papa en mama te worden van een wereldwonder. Tegelijkertijd geeft het ook troost en kracht om te weten dat onze Hemelse Vader ook voor onze Thaise mini zal zorgen net zoals Hij nu voor ons zorgt en ons kracht en moed geeft om dit lange en soms heftige proces vol te houden.

Waiting parents

Voor nu is het afwachten en hopen en bidden we dat het proces sneller mag gaan als de 1-2 jaar waar we vanuit gaan. Die 1-2 jaar houden we vast als leidraad maar dus ook uit zelfbescherming. Vanuit Wereldkinderen raadden ze ons ook aan om vooral te blijven genieten van het leven en dit proberen we ook. Samen mooie momenten verzamelen, dat helpt om dit vol te houden. We gaan in november samen nog een nachtje weg en in het nieuwe jaar staat er een tripje naar Gent op de planning.

Met de stichting Wereldkinderen hebben we weinig contact op dit moment omdat we nu ‘’waiting parents’’ zijn en alle dossierstukken zijn afgehandeld. Wel zijn we in september gestart met een ‘’wachtgroep voor adoptieouders’’ de bedoeling van de wachtgroep is dat je samen met andere adoptieouders die ook in het proces zitten lief en leed kan delen maar ook thema’s rondom adoptie behandeld.

Erg leerzaam en waardevol en ook fijn om contact te hebben met andere adoptieouders die in hetzelfde schuitje zitten als wij. De wachtgroep staat onder leiding van een ervaren adoptieouder die zelf ook het adoptieproces heeft doorlopen, op dit moment zijn we samen met nog 3 andere stellen. Ook hebben we nog steeds contact met de andere stellen waarmee we de cursus hebben gevolgd dit is ook erg waardevol. Op dit moment is een stel in Amerika om hun zoon te adopteren, en hoopt een ander stel eind dit jaar hun tweeling uit Taiwan in de armen te sluiten. En dan zijn er nog twee stellen die documenten aan het verzamelen zijn en daarna ook op de wachtlijst zullen komen net zoals wij.

“Nog voordat je bestond,
kende Hij je naam.
Hij zag je elk moment,
en telde elke traan.
Omdat Hij van je hield,
Gaf Hij zijn eigen Zoon.
Hij wacht alleen nog maar
totdat je komt” – Opwekking 599

Liefs Nayomi

adoptieproces, mijlpalen, onvervuld verlangen, mamablog mama van dijk
gastblog

Deel 10 – De weg naar adoptie, dan ineens staat de wereld stil..

Inmiddels is er weer een maand verstreken na mijn laatste blog, hoog tijd om jullie weer bij te praten over ons ‘’adoptieproces’’. Na een fijne vakantie samen met Gerard waarin we echt genoten hebben van de tijd samen en onze batterij in de Vogezen in Frankrijk hebben opgeladen bleven we hopen dat de post eindelijk goed nieuws bracht. Maar dan staat de wereld even helemaal stil. Nayomi ontdekt een knobbel in haar borst. Je leest het vandaag op Mamablog Mama van dijk.

Continue Reading

duurzaam leven, een nieuwe reis op mama van dijk
Duurzaam leven, gastblog

Een nieuwe ontdekkingsreis

Velen maken zich op voor de terugkeer naar het gewone leven na een tijd van vakantie of zitten er alweer middenin. Vanaf vandaag zal hier het (soms ongeduldige) wachten worden beloond. De afgelopen tijd heb ik (samen met enkele andere mama’s) hard gewerkt om ook voor de komende weken bijzondere, intense en grappige en inspirerende artikelen in te plannen. Het is gelukt, en hoe!

Continue Reading

adoptieland, thailand,mamablog, gastblog
gastblog

Deel 6 – de weg naar adoptie en Thailand!

Soms gebeuren er mooie dingen terwijl je ze niet verwacht! Vandaag schrijft Nayomi over de intake die ze met haar man krijgt bij Wereldkinderen. Met liefde willen zij een kindje uit Thailand adopteren. Hoe lang zullen ze nog moeten wachten? Inmiddels doen zij weer kleine stapjes vooruit en dat is elke keer een feestje waard! Lees je weer mee?

Continue Reading

ikenmama.nl, samenwerking mamablog mama van dijk
gastblog, geboorte, zwangerschap

Bevallen: Thuis of in het Ziekenhuis?

Dit is een gastartikel van Petra van ikenmama.nl.

Bevallen: thuis of in het ziekenhuis?

Zelf ben ik heel gelukkig met het feit dat alle drie mijn kinderen thuis zijn geboren. Al toen ik zwanger was van de oudste had ik namelijk besloten dat ik het liefst thuis zou willen bevallen. Het leek me heerlijk; in je eigen vertrouwde omgeving en tussen je eigen spullen. Een bevalling vond ik al spannend genoeg, daar wilde ik geen stress van een andere omgeving bij hebben! Het is me alle drie de keren prima bevallen (excuses voor het woordgrapje;)), maar toch krijg ik er wanneer ik er nu aan terugdenk nog met terugwerkende kracht de zenuwen van. Want stel dat er toch een complicatie was opgetreden? En stel dat we dan uiteindelijk niet op tijd het ziekenhuis hadden kunnen bereiken? Daar wil je liever niet te lang over nadenken. Toch kan ik me daardoor heel goed voorstellen dat er vrouwen zijn die liever in het ziekenhuis willen bevallen, dan thuis. En wat mij betreft moet iedere vrouw kiezen voor de situatie waarin zij zich het prettigst voelt. Als bij jou rond een week of 40 zwangerschap de bevallingsweeën zich aandienen, is het prettig als je zelf een keuze kan maken!

Voor- en nadelen thuisbevalling

Door de jaren heen heb ik wel gemerkt dat lang niet iedereen zo’n liberale opvatting heeft als ik. Het is net als met het geven van borst- of flesvoeding. Er zijn altijd vrouwen die fel tegen of juist voor het geven van borstvoeding zijn. En zo zijn er ook altijd vrouwen die fel voor of juist tegen een thuisbevalling zijn. Het zijn gevoelige onderwerpen, waarbij het soms lijkt alsof vrouwen graag anderen hun mening willen opdringen. En dat is jammer, want iedereen moet toch uiteindelijk zelf een keuze maken? Er zijn meer dan genoeg argumenten voor een thuisbevalling te bedenken, maar ook meer dan genoeg tegenargumenten. Veel vrouwen vinden het prettig om in het ziekenhuis te bevallen, omdat alle medische hulpmiddelen binnen handbereik zijn. Aan de andere kant; veel zwangerschappen en bevallingen verlopen zonder grote complicaties, waardoor de bevalling ook prima thuis kan plaatsvinden. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt zelfs dat een thuisbevalling net zo veilig is als een ziekenhuisbevalling. Maar ja; wat als het toch mis gaat? Al deze voor- en tegenargumenten en je eigen twijfels kunnen het lastig maken om te kiezen.  En soms heb je trouwens eenvoudigweg niets te kiezen, omdat je vanwege een medische indicatie of het inleiden van de geboorte in het ziekenhuis bevallen moet.

Waar voel jij je het prettigst bij?

Achteraf ben ik blij dat ik al tijdens mijn eerste zwangerschap al eigenwijs genoeg was om een eigen keuze te maken. Er was geen medische indicatie voor een ziekenhuisbevalling, dus besloot ik lekker thuis te blijven. Het kan alleen best lastig zijn om als zwangere naar je eigen gevoel te luisteren. Zeker wanneer het gaat om je eerste kindje en er in je omgeving allemaal mensen zijn die het beter lijken te weten. Natuurlijk is het prima om naar al die meningen te luisteren, om je zo een beeld te vormen van je mogelijkheden. Maar vergeet vooral niet naar je eigen hart te luisteren: waar voel jij je het prettigst bij? Als je kunt kiezen tussen een bevalling thuis of in het ziekenhuis, maak dan een weloverwogen keuze. Uiteindelijk maak je daarmee niet alleen jezelf maar ook je kindje blij mee. Als je met vertrouwen en een ontspannen gevoel aan de bevalling begint, zal het namelijk een stuk makkelijker zijn om die loodzware laatste loodjes (lees; bevalling) door te komen. Terugdenkend aan mijn eigen loodzware loodjes bedenk ik me dat er aan een ziekenhuisbevalling in ieder geval 1 belangrijk voordeel zit: de pijnstilling is dichtbij!;)

geboorte thuisbevalling mamablog

Gastartikel

Bedankt Petra voor het mooie gastartikel dat je met ons wilde delen. Als eigenaresse van platform Ikenmama deel je samen met je team een talrijke schat aan ervaringsverhalen online! Super tof!

Ken jij de website nog niet? Neem dan zeker even een kijkje!
En vertel me, waar ga jij voor? De romantiek van eigen lakens of de bevalling buitenshuis?

-x- Mama van Dijk