Browsing Category

gastblog

christelijk mamablog, mama van dijk
gastblog, geloof

Ik sta op een kruispunt. En ik sla af..

Anoniem ontving ik dit prachtige blogartikel. Met een verlangen naar Zijn stem. Ik publiceer hem vandaag met liefde.

‘Ik werd geroepen door God.’ Of ; ‘God vertelde mij wat Hij van mij verlangde.’ ‘Ik kreeg een teken van Hem’. Allemaal prachtige woorden die mij regelmatig langs mijn oren en ogen slingeren. Maar wat als je het niet hoort of ziet?

Mijn schapen luisteren naar mijn stem; ik ken ze en zij volgen mij. (Johannes 10:27)

Hoe dan?

Prachtige ervaringsverhalen van mensen die Gods stem horen en daardoor weten wat de Heer van hen verlangt. Maar hoe dan? Hoe hoor je Zijn stem? Hoe weet je of iets een teken van Hem is? Zo vaak verlang ik naar een teken van Hem. Ik zou graag willen horen of ik het goed doe, of welke weg ik in moet slaan. Al mijn keuzes maak ik met Hem, maar ik hoor nooit of Hij achter mijn keuze staat. Toch? Ja soms. Soms krijg ik een ingeving. Dan denk ik dat dat een bevestiging van Hem is. Of is het mijn eigen stem? Mijn menselijke verlangen.

Is mijn vertrouwen dan niet groot genoeg? Of mijn geloof? Ja, ik weet dat ik vaker zou moeten bidden, vaker stil moet staan bij alle prachtige wonderen die in mijn leven gebeuren. Dat ik vaker de bijbel moet open slaan en de woorden in mij moet opnemen. Maar mijn excuses nemen de leiding:

Ik ben moe. Mijn hoofd is al zo vol, daar kan echt even geen bijbelse boodschap meer bij. Ik heb nu echt even geen tijd, want.. God is er toch wel, ook al bid ik nu even niet. En morgen ligt de bijbel er ook nog wel. Als ik nú ga bidden val ik vast in slaap, daar ga ik me alleen maar slechter van voelen. Wat zal God wel niet van me denken, nu ineens te gaan bidden. Nadat ik zolang niks van me heb laten horen..

De controle (niet) verliezen

Ja, zo kom ik geruisloos in een vicieuze cirkel terecht waar satan heel blij mee is. Hij heeft me. Hij heeft grip op mijn gedachten en de manier hoe ik met God om ga. Denkt hij…

Maar hij heeft het mis. Ik sta namelijk op een kruispunt! En ik sla af … naar Hem! Ik bid om kracht om opnieuw de bijbel te mogen openen en dat Gods woorden mijn geest mogen vullen en de duivelse gedachten mogen verslaan.

En nu kijk ik terug. Heb ik dan Gods stem en wegwijzers nooit gehoord en gezien? Ik denk het toch wel, al ervaarde ik het op dat moment niet zo. Veel worstelingen heb ik gehad en keuzes gemaakt die zwaar waren. Er waren momenten dat ik rust mocht ervaren en ik niet terug hoefde te kijken naar de pijn die de worsteling met zich had mee gebracht. Er waren momenten waar ik na een keuze flink onderuit ben gegaan. In beide zie ik dat God tot mij sprak! En de richting aangaf in mijn leven. Nu dit mijn hart vult geeft Hij mij rust.

Ik ga stil staan en luisteren naar Hem! Ik zoek Hem in alles om me heen! Ik ben door Hem gekend en Zijn plan met mij staat vast.  Al maakt Hij het niet altijd zichtbaar wat Hij van mij verlangt, ik vertrouw op Zijn leiding!

Ik bid dat God de ogen van je hart zal openen, opdat je zal zien hoe groot zijn roeping is voor jou. (Efeze 1:18)

Met gevouwen handen handen bid ik: Heer, wijs mij Uw weg!

Wauw. Heb jij ook een verlangen om bij te dragen aan deze rubriek dat in het teken staat van geloof en bemoediging? Stuur (mag ook anoniem) je inzending naar info@mamavandijk.nl

-x- Mama van Dijk

hooggevoeligheid, hsp, tips voor jou, moeder en kind, corrinne bax
gastblog, Hooggevoeligheid, HSP

Tips voor hoogsensitieve kinderen (en moeders)

Hoewel het soms heerlijk kan zijn om even de vrijheid te voelen van een paar weken vakantie, doen de meeste kinderen (en ja, ook de moeders) het goed of zelfs beter met ritme en structuur. Kinderen hebben daar simpelweg behoefte aan. Grenzen, overzicht en duidelijkheid. En nu is het gewone leven weer begonnen.

Hooggevoeligheid

Voor hoogsensitieve kinderen geldt dat ook. Weten waar het kind aan toe is, is prettig en fijn. Toch kan het ook voor veel spanning zorgen de eerste weken als de kids weer naar school gaan, ook omdat ze zo goed kunnen overzien wat de ‘gevolgen’ en gevoelens zijn van een nieuwe en onbekende omgeving. Wat minder onbevangen misschien wel. Vandaag aan het begin van het nieuwe seizoen, voor elke regio in het land een paar tips voor jou als moeder en voor je kinderen.

  • Als je kind het spannend vindt om weer naar school te gaan, is het goed om die gevoelens te erkennen. De spanning mag er zijn. Het is ook begrijpelijk. Wanneer je kind hoogsensitief is en het in een misschien wel, onbekende omgeving komt, is dat niet niks. Hoogsensitieve kinderen kunnen al heel goed de gevoelens naar voren halen en het overzicht hebben van wat dat betekent. Dus, erken het, neem de tijd om naar de gevoelens te luisteren, maar blijf daar als ouder niet in hangen. Door de volgende tips:
  • Bemoedig je kind. Bemoedig hem of haar in wie hij is, in zijn of haar identiteit. Bemoedig door gebed, bid samen voor een rustig hart en hoofd. Laat je kind weten dat hij/zij zich gesterkt mag weten dat God in hun hart mee gaat.
  • RRR: Rust – Creëer rust de eerste week van het school gaan. Probeer de week niet vol te plannen, maar zorg voor een overzichtelijke week. Alleen school en misschien wel even helemaal niks er naast. Kijk goed naar je kind. Hier is bijvoorbeeld een startdienst met alle scholen. Heel mooi, maar dat is ook druk, chaotisch en ‘s avonds. We zullen niet gemist worden en kiezen er ook voor om niet te gaan. Dat zou gelijk een late bedtijd zijn, aan het begin van deze nieuwe eerste schoolweek.
  • RRR: Rust, hebben we gehad in de bovenstaande tip. Reinheid: zorg voor een opgeruimde kamer van je kindje. In de vakantie was je daar misschien wat makkelijker is, wat helemaal prima is. Maar, een opgeruimde kamer zorgt voor een opgeruimd hoofd bij het slapen gaan. Nu de nieuwe indrukken en prikkels van school er weer bij horen, is dat extra fijn!
  • RRR: Regelmaat. Zorg weer voor een standaard eettijd, bedtijd en wektijd. In ieder geval zoveel mogelijk. Dat begint dus al aan het einde van de middag.
  • Als laatste iets van een andere orde, hoogsensitieve kinderen kunnen meer last hebben van een wisselend bloedsuiker. Bij ons ging dat in de vakantieperiode iets makkelijker en soms qua tijden heel anders, wat prima ging. Maar nu zorgen we ook wat dat betreft weer voor een beter ritme. Zorg ook voor regelmaat in drinken en eten en kies voor bijvoorbeeld gezonde snacks zodat ze er weer fris en fruitig tegenaan kunnen.

Voor jou lieve moeder

En speciaal voor de moeders: zorg ook in deze periode extra goed voor jezelf! Eet en drink goed, verzorg jezelf. Vraag jezelf af waar je blij van wordt, wat je energie geeft. Het kan goed zijn dat de vakantie periode veel van je heeft gevraagd. Dat is niet erg! Vergeet jezelf nu niet en neem de tijd om dus ook goed voor jezelf te zorgen. Jij bent de belangrijkste basis voor je kind(eren).

Liefs, Corrinne

Baby, Duurzaam leven, gastblog

Mijn leven op zijn kop, en dan?

Het is tijd om de balans op te maken. De afgelopen drie maanden heeft mijn leven behoorlijk wat reuring gekend. Hele fijne reuring, overigens. Als coach bij hoogsensitiviteit en ervaringsdeskundige, weet ik goed hoe ik daar mee kan om gaan. Maar, eerlijkheid gebied te zeggen dat ik soms ook even de balans op moet maken. Het is weer tijd voor meer rust en regelmaat, maar stilte bovenal.

Allereerst een vreugdevolle aankondiging

Wij verwachten ons derde wonder! Hoewel ik het spannend blijf vinden, hebben we inmiddels twee mooie echo’s gehad en hebben we mogen aanschouwen dat er echt een kindje in mij groeit. Waanzinnig, die verwondering erover blijft en is onverminderd. Het voelt dubbel om hier zo’n blije aankondiging te doen. Dat kan rauw op je dak vallen wanneer je zelf zo verlangt naar een kindje. Ook als je hart en hoofd zoveel ruimte hebben voor een tweede of derde kindje. Dat verdriet is dan niet minder. Ik denk aan jou lieve vrouw, met gevouwen handen.

Een volgende stap (terug)?

De afgelopen weken zijn we bezig geweest met de verkoop van ons huis. Veel afspraken komen daarbij kijken, zeg… Waar veel mensen denken dat we zoeken naar een huis dat vooral maar meer en groter is, denken wij eerder aan een eenvoudiger huis, ruimte om het huis en voor een kantoor. Maar verder gaan we voor: minder huis, meer leven. De meeste mensen geven een flauw glimlachje als je dat uitspreekt, want, wat betekent dat? Wij kijken er naar uit. Ons huis is verkocht, we hebben geen idee waar we terecht gaan komen, maar ik heb er onwijs veel zin in. Ik heb hierin totaal geen zekerheid, maar de stap voelt zo goed, dat ik dat kan loslaten. We kijken er naar uit.

Maar, dan…. stilte

Voor mij, eigenlijk altijd rustige leven, was het best veel om ons huis te verkopen met alles wat erbij kwam kijken. Helemaal in combinatie met mijn vermoeidheid en misselijkheid van de eerste maanden zwangerschap. Je hoort me niet klagen, maar juist in deze afgelopen periode ben ik er weer bij stil gezet, dat het belangrijk is om goede kwaliTIJD te hebben. Als vrouw in dit soms zo drukke en -misschien voor jou wel gehaaste- leven, moeten we de tijd nemen om stilte te zoeken. Als ik een goede moeder wil zijn, een goede coach, moet ik er voor kiezen om af en toe stil te zijn. Om Zijn adem in te ademen, zodat ik weer kan ademhalen. Om mijn dankbaarheid uit te spreken. Om mijn agenda niet te laten bepalen hoe mijn leven eruit ziet.

Doe je mee?

Herken je dit? Doe dan met me mee en neem de komende week de tijd om een aantal minuten per dag apart te zetten en alleen maar stil te zijn. Pak een notitieboek en pen om je eventuele gedachten op te schrijven. Het is niet erg dat er gedachten zijn in stilte. Gedachten zijn er namelijk niet voor niets. Ze houden je bezig, je ‘moet’ er iets mee of je vind dat je er iets mee moet. Schrijf jezelf ‘leeg’ en keer weer terug naar stilte. Sluit je ogen. Focus op je ademhaling. Leg je handen maar op je buik en realiseer je dat je die adem hebt gekregen van God. Dat Hij jou die adem heeft gegeven. Wauw, zo dicht bij is Hij bij jou! Zulke momenten zijn van ware kwaliteit.

Liefs, Corrinne

www.prachtigaandachtig.nl

Me-time, moederschap, mamablogger
Duurzaam leven, gastblog, geloof

Self-care, #hoedan?

Na me-time is er een nieuw Engels begrip over komen waaien dat de laatste tijd veel voorbij komt, namelijk self-care. Het houdt ons bezig, we zijn er graag mee bezig, want nadat ik een oproepje op instagram (@prachtigaandachtig) plaatste waar mijn maandelijkse blog op deze website over moest gaan, kreeg ik meerdere reacties met als onderwerp self-care..

Continue Reading

adoptieproces, mijlpalen, onvervuld verlangen, mamablog mama van dijk
Adoptie, gastblog

Deel 10 – De weg naar adoptie, dan ineens staat de wereld stil..

Inmiddels is er weer een maand verstreken na mijn laatste blog, hoog tijd om jullie weer bij te praten over ons ‘’adoptieproces’’. Na een fijne vakantie samen met Gerard waarin we echt genoten hebben van de tijd samen en onze batterij in de Vogezen in Frankrijk hebben opgeladen bleven we hopen dat de post eindelijk goed nieuws bracht. Maar dan staat de wereld even helemaal stil. Nayomi ontdekt een knobbel in haar borst. Je leest het vandaag op Mamablog Mama van dijk.

Continue Reading