Browsing Category

Peuter

speelgoed, favorieten, dreumes, peuter
Dreumes, Peuter, Speelgoed

Speelgoed favorieten – dreumes en peuter

In huize van Dijk zou enkel monochrome of houten speelgoed te vinden zijn beweerde ik drie jaar geleden stellig. Het moest vooral prachtig en duurzaam zijn. Speelgoed zonder felle kleuren en eindeloze herrie bij het indrukken van knopjes. Met die gedachte loop ik lachend de zoldertrap op. Op mijn heup rust een gigantische mand vol plastic gekleurd speelgoed. Boven aangekomen wissel ik één en ander om waarna ik met een mand vol ander speelgoed in dezelfde categorie “plastic en herrie” mijn weg naar beneden kan vervolgen. Ergens is het mis gegaan zou je denken..

Continue Reading

barneveld, springkussenfestijn, review, mama van dijk
Dreumes, Peuter, Review

Springfeestje

Mijn schattige meisjes zijn in real-life eigenlijk twee wolven in schaapskleren. Want alhoewel tutuutjes ze prachtig staan en ze inmiddels bij het zien van een camera de meest grappige poses aannemen banjeren ze het liefst in blote kont naar buiten om in de regen in de modder te stampen. We hebben er een tijdje over nagedacht maar maakte laatst dan toch een beslissing..

Springkussenfestijn

Het was rond de verjaardag van Naomi dat Eddy Melissen van Sensationair ons uitnodigde voor het springkussenfestijn in Barneveld. In de vroegte maakte ik de meisjes spring-klaar en rond de klok van 09.00 waren we dan ook al aanwezig bij het festijn. Als een van de eersten lopen wij die morgen de reusachtige zalen binnen vol springkussens. Mijn meisjes kijken de ogen uit en springen er alvast vrolijk op los.

Een groot succes

“Mam, ik vind dit leuk!”, hoor ik haar roepen vanaf de glijbaan, langs een opgeblazen koe, waar de hypermobiele beentjes van mijn oudste dochter met een natuurlijke zwaai de lucht in worden gegooid. “Whiieeeee”, gilt ze erachteraan. Ik neem plaats aan de tafeltjes terwijl ik van een afstandje mee geniet. Mijn jongste dochter is overigens not amused van die keuze en nodigt me met haar hele lijf uit om mee te gaan. Niet veel later waan ik me op het apenkussen, ga ik over op de haaienvariant en beland ik uiteindelijk in de ballenbak waar het kind in jezelf al snel naar boven komt.

De gigantische zaal voor de oudere kindjes sla ik met mijn dreumes en peuter over. We maken slechts een rondje om te kijken en nemen daarna wederom plaats in de zaal speciaal voor de jongsten. Na twee uur springen wurm ik de meisjes in de jassen terwijl ik twee dikke tranen moet wegvegen bij peuterlief. We gaan naar huis lieverd!

Een eigen springfeestje

Tijdens de lunch vraagt dochterlief op haar meest schattige toon; “Mam. Doen we snel weer zo’n springfeestje?” Die middag als de meisjes in bed liggen neem ik een besluit terwijl de eerste zonnestralen de tuin een beetje aangenamer maken. Die trampoline moest er maar eens komen.

En toen was het eindelijk zover. Na een x aantal kinderlijke gesprekken met peuterlief over centjes en sparen kopen we een trampoline voor onze eigen springfeestjes in de tuin. Op instagram zag je al diverse foto’s voorbij komen. En alhoewel het in de vrieskou nog echt een beetje minder leuk is verlang ik nu al naar de zomer waar de geur van vers gras en het geluid van buitenspelende kindertjes op ons wachten.

Lancering in de struiken

Vanuit mijn stoel binnen kijk ik die middag naar mijn springende meisjes. Het is fijn om ze even zelf te kunnen laten gaan, denk ik nog. Na slechts twee minuten in mijn persoonlijke loslaat proces hoor ik buiten een eerste gil. “Help, waar is fleur”, roep ik naar buiten terwijl peuterlief vrolijk door springt. “Daar” wijst ze enthousiast. Ik zie slechts twee kleine bruine voetjes uit de struiken naast de trampoline uitsteken. Ik sprint naar buiten waar ik mijn dreumes inmiddels huilend tussen de planten vandaan gris. De modder klop ik van haar tutuutje af.

Stiekem lach ik. Oh-Oh. Mijn wolfjes in schaapskleren. Of moet ik zeggen varkentjes.. 

Zijn jullie kinderen ook zo fan van springen? Sensationair organiseert een paar keer per jaar een waanzinnig festijn in (onder andere) Barneveld.

-x- Mama van Dijk

dreumes, peuter, mamablog, regels, liefdevol, verdraagzaam, doorslapen, mama van dijk,
Dreumes, Moederschap, Peuter

Hoe je je kind laat doorslapen..

Doorslapen? Wat is dat? Als een boer met kiespijn luister ik vorige maand nog openhartig naar het verhaal rondom een doorslapende newborn. Ja geloof het of niet, ik ben oprecht heel erg blij voor papa’s en mama’s met zulke wonderkindjes. Maar de boer(in) met kiespijn is dan vooral diegene die gewoon ook wel eens een uiltje wil knappen van 8 uur aan één stuk.

Slaapcoach

Terwijl ik de mama’s om me heen nog eens om advies vraag komen er een aantal nieuwe inzichten waar ik mee aan de slag ga. Het advies rondom de slaapcoach sla ik af in de hoop dat de 500 euro die het me zou gaan kosten kan spenderen aan leukere dingen. Al zou het puntje bij paaltje natuurlijk goud waard zijn om eindeloos te kunnen slapen. We nemen de proef op de som en testen een aantal dingen uit. Geloof het of niet maar dat resulteerde al snel in doorslapende kindjes! Heel voorzichtig deelde ik vorige week na drie doorslapende nachten een aantal mama vriendinnen om me heen. “Ze slapen door!” Verbaasd en verrast werd er gereageerd. “En?” Wat heb je veranderd”. Zou het echt hebben geholpen? Ik hoop het! Vandaag mijn ervaring rondom slaapgedrag die ik natuurlijk graag met je deel want zeg nu zelf er is weinig zo frustrerend als 36x je bed uit moeten om vervolgens de hoop op een fijn nachtje om 4 uur op te geven.

Onze meisjes zijn inmiddels 1 en 3 jaar. En nee, het is nooit zeker of je hier ‘s nachts een halve nacht op bent of een nachtje door kunt trekken. Heus ze kunnen het, maar de laatste maanden was het weer afschuwelijk mis. Of het van alle onrust komt die de afgelopen maanden met zich mee heeft gebracht? Wie zal het zeggen! En het deed er ook eigenlijk niet toe. We wilden weer kunnen slapen. Hele nachten graag!

Drama nacht

Het is rond 19uur als Fleur na een warm badje haar bed in gaat met heerlijk bedritueel en niet teveel fratsen. Een donkere kamer, een klein lampje op de overloop. Rond 20.00 gaat ook Naomi liggen. Maar niet voor lang want een “grote beer” zou in haar wilde fantasieën zomaar de kamer op kunnen lopen. En dus moet de deur goed dicht. Tien minuten later denkt ze dat ze plassen moet en kijkt stiekem om zich heen of de beer uit haar nachtmerrie niet op de trap zit. Nadat dit tafereel 12x is doorlopen, de grotere lamp op de overloop word aangezet en ook die van de open zolder aan staat vervolg ik rond 22u mijn weg naar beneden om zelf de lampen maar uit te doen want de avond is voor mij inmiddels voorbij aangezien ik vermoed dat de nacht na een avond als deze niet veel soeps zal zijn. En dat klopt want nog voor ik lig schreeuwt Fleur om mama. En zet het na een flink aantal keer roepen op een krijsen waardoor peuterlief verderop haar ogen,die voor mijn gevoel net gesloten waren,weer opent. Rond 23u, een fles voor mijn dreumes en een knuffel voor mijn peuter verder ga ik naar bed. Manlief die al uren ligt te snurken in zijn truck moest eens weten. Stilletjes verlang je zelf eens na zo’n nacht in een auto langs de kant van de weg. Waar slechts het razen van de wind je wakker zou kunnen maken.

Honderdduizend keer

Het is 02.30 om precies te zijn als ik Naomi hoor roepen om te plassen vervolgens Fleur weer wakker maakt en ik uiteindelijk na een halve marathon in de nacht om 04.00 uur de hoop op geef. Gefrustreerd laat ik de telefoon bij manlief midden in de nacht overgaan. Ik bedenk me en druk hem snel uit om vervolgens te berichten “Morgen zorg je dat je thuis bent, dan ben jij aan de beurt”.

Het is exact die nacht dat ik google op slaapcoach, tarieven en mogelijkheden. “Maar ja, je zult net zien, huur je zo iemand slapen ze door.” “Wat zou nu daadwerkelijk hun slaapprobleem zijn”? “Hadden ze gewoon bij alles mama nodig?” in gedachten vervolg ik “Had ik ze dat onbewust niet zelf aangeleerd?”en bovenal;”Wat als? “Was er een weg terug?”

Heus wanneer de kindjes ziek zijn mogen ze honderdduizend keer roepen, was ik midden in de nacht de spuug van de kleertjes en verschoon in bedden, mondjes, billen en lakens. Met liefde eveneens. Maar wat te doen bij de honderdduizenden plasjes of angst? Of de huiluurtjes zonder zichtbare reden?

Peuter

Tip – Angst

Is je kind bang? Ontken de angst en fantasieën van je kind niet. “Nee, die beer is er niet” is iets dat ik makkelijk kon zeggen maar die beer was er in haar angst wél. Levensecht en angstaanjagend zelfs. Verzin een manier om die angst samen met je kindje de baas te worden. Misschien helpt het je kindje om de beer of het monster samen te vinden en weg te jagen. In mijn geval verboog ik het enge van de beer in een vertroeteld schattig beertje. We lazen boekjes over lieve beertjes. We knuffelde met al haar knuffelberen en we gaven ook papa de naam grote beer. Immers true. Daarnaast kozen we ervoor om het overdag vaker te bespreken. Die gesprekken voeren midden in haar angst hadden immers geen zin. We zingen en bidden opgewekt dat we niet bang hoeven zijn en geven het geheel een niet al te grote lading.

Tip – Lampje

We projecteerden altijd een sterrenlampje met muziek op haar plafond. Haar grote favoriet. Toch was het na een periode van veel angstdromen niet meer voldoende.  Het is hier buiten (aan weilanden) enorm donker en dochterlief had meer licht nodig. Een staande lamp die haar voldoende licht geeft in de nacht bleek daarbij een heel grote steun. Ik heb me even afgevraagd of ik daaraan moest beginnen maar het heeft enorm bijgedragen ten goede en heus als we weer even verder zijn kan de lamp vast weer uit.

Tip – Bedritueel en prikkels

Voorheen keken onze meisjes standaard televisie tot voor het slapen gaan. Lekker rustig voor mij terwijl ik me een weg kon banen langs afgelikte papschaaltjes en platgestampte broccoli te midden van de blokkentorens en diverse (loop)fietsen. Ik had niet gedacht aan de hoeveelheid prikkels die zich zouden kunnen opstapelen in dat uurtje voor het slapengaan. Alhoewel ik mezelf inmiddels met jongste dochter Fleur toch een aardige prikkeldeskundige kan noemen had ik hier niet erg goed over nagedacht. We schrappen de televisie na etenstijd en trekken de puzzels en boekjes in plaats daarvan nu uit te kasten.

Lees ook: “De horror van een slapeloze nacht”

Dreumes

Onverklaarbaar huilen

Dat onverklaarbaar huilen was in de verste verte niet te vergelijken met een jaar geleden. De onrust van toen die uiteindelijk resulteerde in haar opname en alles te maken had met haar overgevoeligheid. Maar toch was dit zeldzaam of beter onwenselijk te noemen dat een dreumes van 15 maanden midden in de nacht uren huilt en niet meer lijkt te sussen en mama’s armen geen troost bieden. Tot voor kort sliep Fleur (14 maanden) nog 3 keer per dag. Niet alleen omdat ze ‘s nachts slecht sliep en de boel overdag ging inhalen maar ook omdat alles veel van haar lijfje vraagt en dat zien we nog steeds. Toch moesten we de boel omgooien, gingen we naar één slaapje en schrapten we dus ook haar televisie moment voor het slapen gaan wat vervangen werd door zelf of samen spelen, lezen of puzzelen. Fleur heeft moeite gehad om te switchen maar uiteindelijk leek een ritme met één slaapje haar in elk geval in de nacht al iets beter te laten slapen al waren we er nog niet.

Rust

De rust kwam pas echt toen haar grote zus beter ging slapen, het in de nacht dus ook echt stiller werd en zij daardoor niet meer wakker werd gemaakt. (yes, lichte slapers!) Het licht dat voor de dreumes juist storend is kon door het grote lampje bij peuterlief nu op de overloop uit wat ook weer winst was voor onze dreumes. En het vaste tijdbestek van 21.30 waarin zij begon met huilen word nu opgevuld met een beetje dreumesmelk. Yes. En dat resulteerde dus in nachten, ongestoorde lange nachten slaap! Weliswaar met een dankbare koppijn omdat ik deze nachten simpelweg niet meer gewend was. Maar oh, lieve help. Wat is dit hemels!

Domper

En natuurlijk, na uitbundig gejuich komt er ook wel eens een domper. Een domper van een arts dit keer, met de verkeerde vaccinaties recht in de beentjes van mijn nét doorslapende dreumes. Ai. Wat een domper. Tijdens die honderdduizend keren dat ik weer naast mijn meisje sta aai ik haar zachtjes over haar warme kuchende lijfje terwijl ik mezelf troostend vertel; ” Het gaat voorbij “.

Wat is voor jou de gouden tip voor doorslapende kindjes? Ik kan er heus nog een paar gebruiken!

-x- Mama van Dijk

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel..

Onopvallend

Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bijverteld drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje.

Evaluatie

Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in de groep, aan de wenfase leek een einde te komen en alleen haar taal mocht zich een beetje extra gaan ontwikkelen. Ik hoor iets over mogelijke logopedie en testjes en vraag me af waar ik goed aan doe. Dit dametje dat zojuist de 3 jaar heeft aangetikt kon een jaar geleden slechts mama en papa zeggen. Moesten we het niet gewoon wat tijd geven? Was een VVE traject niet veel te veel? Was ik daar wel klaar voor? Of was het egoïstisch dat nu niet te doen? Een logopediste niet wat overdreven? Was deze tuttebel niet gewoon een beetje verlegen in de groep?

Taalontwikkeling

Thuis maak ik nog eens extra tijd om stil te staan bij haar taalontwikkeling. Mama mag ik Gleien? Ik weet dat ze het woord kleien bedoelde maar of een ander die link ook zou hebben gelegd? Lieverd, Wil je Kleien? vraag ik haar die morgen. Enthousiast springt mijn dochter op. Jaaaa! Samen gaan we aan tafel zitten. Kun jij mama eens nazeggen lieverd? “Kleien” Met moeite krijgt ze de K over haar lippen. Die middag roept ze opnieuw. Mama, ik wil graag gleien. Zelfverzekerd corrigeert ze zich. “Oh wacht, GGG-kleien”

Trots pakken we samen de klei uit de kast.
“Topper”, fluister ik haar toe.

In overleg met CB geven haar nog even rustig de tijd om zich verder te ontwikkelen.  

-x- Mama van Dijk

peuteruitspraken op mamablog mama van dijk
Peuter

10 x fantastische peuteruitspraken

Hoe vaak vergeet je ze niet, momenten waarop je zoon of dochter ineens iets zegt waar je zo ontzettend om moet lachen. Gelijk opschrijven! Vandaag een nieuwe post met de tien meest hilarische peuteruitspraken. Pak een espresso of een grote kop thee en plof op de bank voor wat ontspanning op Mama van Dijk.

Continue Reading

mamablog, mama van dijk, nesteldrang, - let even niet op de zooi - vrouw vs moeder
Dreumes, Peuter

“Let niet op de zooi” – Vrouw vs Moeder

Let net op de zooi, glimlacht ze. Haar spiegel in huis staat er blinkend bij. Geen kinderhandjes te bekennen. In een flits screen ik het huis. Geen kinderen. Blinkend schoon. Zooi? Waar? Ik moet nodig de boel weer soppen. verteld ze me glimlachend terwijl haar tanden schitteren en ik mijn marktplaats bestelling in handen neem..

Continue Reading

Familiebed, mamablog, mama van dijk
Dreumes, Familie, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Nieuwjaarsdag – Een familiebed, hot or not?

Het lijkt wel of het familiebed topic elke jaar opnieuw rond de Winter weer tevoorschijn komt. Ouders willen slapen, kinderen klaarblijkelijk niet. De wintervirussen borrelen op, angstige dromen worden nog vervelender en buiten is het veel te donker, aldus dochterlief.

In de afgelopen week zag ik dit oude artikel voorbij komen. Van dit familiebed krijg je namlijk spontaan zin om richting Ikea te ‘sjeezen’. Toch? Ik las eerder al het artikel over dit familiebed dat door een relatief groot gezin in elkaar is gezet. Na vele slapeloze nachten besloot het gezin te gaan voor samen slapen. Een schot in de roos.

Slapeloze nachten

De vader van het gezin was mindervalide geworden. Het bezorgde ze allen slapeloze nachten, de kinderen waren onrustig en angstig over alle veranderingen en zorgen rondom hun vader. Tot ze besloten samen te gaan slapen..

Die avond besluit ik na een aantal nachten op te zijn geweest dat het genoeg is. Een heerlijke nacht aan één stuk zou ik goed kunnen gebruiken. Voor ik Naomi in haar bedje leg fluister ik die avond dat mama haar komt halen als ze weer zo bang is. Dat wanneer ze wakker wordt lekker bij Mama en Papa verder mag slapen. Daar gaan we dan, zo dacht ik. Maar nee, je raadt het al, als een roosje slaapt ze die nacht door. En dan besef ik pas, dat is misschien nog wel het allerlekkerst.

Je vind de totale uitleg en werkbeschrijving van het familiebed  > hier <. 

Hot or Not?

Social media knalde afgelopen tijd weer los met ervaringen van ouders die dit juist wel of echt niet zagen zitten. Ik zou het wel heerlijk vinden. Als een moedereend met haar kroost onder haar vleugels. Gezellig samen kroelen, warm en dicht bij elkaar. Lijkt je dat niet heerlijk? Niet uit bed hoeven springen als er één angstig, brullend of krijsend in een bedje verderop ligt. In slaap vallen terwijl je je kleine guppie(s) zachtjes hoort ademen. De kleine handjes kunt vasthouden, oogjes zien glinsteren vanaf het allereerste moment dat ze wakker worden.

Ach bedenk ik me, naast alle sentimentele poespas zit er natuurlijk ook een keerzijde aan dit verhaal. De haren die zonder waarschuwing je hoofd uit worden getrokken of de afdrukken van nageltjes die een week lang in je wang zitten gedrukt. Ja, zo’n familiebed zal heus niet geheel over rozen gaan.

Ik pas, en geniet hopelijk steeds vaker in Huize van Dijk van een doorslaap-nacht.

Gelukkig Nieuwjaar! Ik wens je een slaaprijk jaar toe. 

Hoe verliep jouw nacht? 

-x- Mama van Dijk

Bron foto: Wanderingtheworldbelow.com

christelijke mamablog, opvoeding en ontwikkeling, peuter, mamablog
Peuter

Opvoeding en ontwikkeling – Mama, je begrijpt me niet

Haar ogen spreken. De glans waarmee ze haar woorden aan mij probeert over te brengen zie ik. Maar het zijn haar woorden, die ik niet begrijp. Ze ziet me nadenken terwijl ik hurk om op haar hoogte te komen. Haar ogen draaien weg. Mama ik weet het niet, klinkt beteuterd als mijn peuter weg loopt. Alsof ze zeggen wil, laat maar, je begrijpt me toch niet. 

Continue Reading

is het schoolvakantie?
Moederschap, Peuter, School

Ah. Nee. Joh. Is het vakantie dan?

“Naomi is ziek geweest. Ik heb even getwijfeld of ze morgen wel naar schooltje (psz) kan. Maar als ik haar nu zie verwacht ik haar wel te brengen” Ik sluit mijn app gesprek af “Zie ik je morgen misschien bij school?”. Even later lees ik ietwat verbijsterd op; “Wat ga je morgen doen dan?” Ik voel de grijns waarmee hij word getypt bijna door mijn telefoonscherm heen spatten net nadat een eerste gedachte de revue passeert..

Continue Reading

peuterpraat, peuteruitspraken, peuter, groot zijn, emoties peuter, mama van dijk, christelijke mamablog, lees je bijbel bid elke dag,
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Mijn peuter wil niet groeien..

“Mama?” klinkt teleurgesteld die morgen. “Naomi wil niet groot zijn”. Twee beteuterde oogjes kijken naar de grond. Lieverd, je bent mama’s kleine en ook mama’s grote meisje. Jij bent al zo groot en stoer en jij kan al zoveel. We knuffelen. Die middag kruipt Naomi samen met Fleur door de kamer. “Kijk mama, samen kruipen.” Ik glunder.

Continue Reading