Browsing Category

Moederschap

huilbaby, uren huilen, niet te stoppen, huilbaby, mama van dijk, ervaring, mamablog
Hooggevoeligheid, HSP, Moederschap

Het krijgen van een huilbaby

De eerste gekleurde bloemetjes zie je langzaam opkomen en ineens lijkt de witte sneeuw en alle ijspret van slechte enkele weken geleden alweer mijlenver bij ons vandaan. Gelukkig maar want op dit moment schreeuwt elke vezel in mijn lijf het uit dat het toe is aan een portie warme zonnestralen.

Lees ook: Geen Roze maar een Grijze wolk

Zonnestralen

Terwijl ik die eerste zonnestralen achterin de tuin probeer op te vangen kijk ik naar ons tuintje dat er op dit moment nog voorzichtig gezegd wat triest bij staat. Met een verschil van -15 naar +15 heb ik kennelijk maar weinig moeite. Mijn dreumes ook niet bedenk ik me terwijl ik haar glunderend door de tuin zie paraderen. Wat is ze blij en wat lijkt het ineens weer lang geleden dat we niet wisten wat er met haar kleine lijfje aan de hand was.

Lees ook: Het allerbeste bleek niet genoeg voor mijn hooggevoelige baby. 

Een jaar geleden deelde ik (zoals je inmiddels van me bent gewend) alle ins en outs rondom het moederschap. Ook op dat moment toen er een wel heel grijze wolk boven ons leventje hing na de geboorte van jongste dochter Fleur. Ik neem je mee in een aantal intense flashbacks. Door mijn eigen verhalen terug te lezen besef ik hoe die periode is geweest. Het schrijven en delen van deze pittige momenten hebben me destijds geholpen om verdriet van me af te gooien. Menig blog heb ik met tranen over mijn wangen geschreven niet begrijpende wat er loos was. En nog voel ik die intense machteloosheid door eigen woorden heen.

Lees ook: Een liefdevolle brief aan mijn dochter met HSP, bijna één jaar. 

Bemoediging

Vandaag de dag mag mijn verhaal anderen gaan bemoedigen in dezelfde situatie. Misschien ben jij ook nog maar net mama geworden. Wellicht voor het eerst of misschien opnieuw. Misschien huilt je baby uren, nachten, dagenlang en voel je diezelfde machteloosheid. Ik hoop dat de flashbacks op Mama van Dijk je mogen bemoedigen in erkenning en herkenning. Je bent niet alleen! En heus, het hoeft niet allemaal perfect te zijn!

Lees ook: De taboe van imperfectie

“Het moederschap mag zwaar zijn, waarom niet? Voel je vrij om te delen, voor de ander die het ziet, zodat die jou kan omringen met de warmte, voor nieuwe kracht na dat verdriet. Strijdbaar voor het leven. Een moeder voor altijd. Niet zorgeloos, niet zonder struggels, niet zonder dat je lijd. Geen eindeloze zelfmee’lijden maar lucht je hart,  deel gerust die pijn. Het hoeft heus niet. Niet allemaal perfect te zijn. “

Dankbaarheid

Ik mag nu met dankbaarheid terugkijken en hoop dat het jou tot kracht mag zijn.
Wil jij eens verder praten? Wil je je verhaal met mij persoonlijk delen of heb jij een luisterend oor nodig?
Stuur gerust berichtje naar info@mamavandijk.nl. Ik streef ernaar je berichtje binnen 24 uur te beantwoorden.

Ben jij of ken jij een mama in een soortgelijke situatie? Bemoedig hen!

Dit artikel schreef ik vorig jaar. Komende week kaart ik samen met HSP coach Corrinnne Bax opnieuw het onderwerp Hooggevoeligheid aan. Meer lezen rondom dit thema? Ga naar het menu en kies het thema hooggevoeligheid óf HSP en je vind daar een schat aan artikelen. 

-x- Mama van Dijk

chauffeur, rondhout transport, mamablog, papablogger
Moederschap, Papa

Papa van Dijk – ” Je begint er steeds meer op te lijken.. “

Je begint er steeds meer op te lijken, een chauffeursvrouw. En bedankt, met eer neem ik allereerst zijn woorden in ontvangst. Tot ik besef dat er een keerzijde zat aan die ietwat onsmakelijke titel..

De chauffeursvrouw

Ik wist ook wel dat hij het goed bedoelde. Dat hij doelde op het feit dat chauffeursvrouwen sterren zijn in het runnen van de toko, helemaal alleen. Dat ze op den duur hun eigen ritme vinden, de mannen kort-door-de-bocht-gezegd een beetje minder nodig hebben. Ik kan niet anders dan beamen dat sinds manlief de overstap maakte van distributie naar rondhout de titel me beter past. Ik bedoel, nu écht. De afgelopen weken hebben stilletjes wel even een stempel gezet op het leven met een papa als chauffeur, een chauffeur als man. Hoe je het ook went of keert, chauffeurs zijn veel van huis, soms (vaak iets) meer dan je zou willen en met het managen van een gezin, een platform, huishouden en alles eromheen is dat 24/5 best een beetje aanpoten.

Uitgeraasd van een week bikkelen smeet ik afgelopen weken, zonder moeite, zijn lading wasgoed gefrustreerd van me af wanneer hij thuiskwam. Ik dropte mijn (lees onze) kids in de handen van mijn wederhelft terwijl ik zelf even enkel nog het geluid kon horen van de stilte. Of die zwoegende wasmachine.

Mee het bos in

Afgelopen dinsdag kon je in de stories op instagram meegenieten van het kijkje achter de schermen in de bossen van nabijgelegen Kootwijk. Het is manlief die iets van zijn inboedel die week thuis laat liggen en ik besluit het hem even te brengen in de pauze tijdens mijn werkdag voor dit platform Mama van Dijk. Het komt zelden voor dat hij zo in de buurt is dus we nemen het ervan. Ik bedoel, ik ga zitten in de zon op een afgeknakte boom terwijl ik zie hoe manlief zijn zware lading boomstammen met liefde binnenhaalt.

papablogger, papa van dijk, samenwerken? Mail naar info@mamavandijk.nl

Terwijl ik zit op dat zelfgecreëerde bankje (stammetje) in het bos..

Ineens snapte ik het. Ineens voelde ik het, terwijl de zon me warmt en ik zijn glimlach vanaf de kraan van zijn truck waarneem. Dit. Is. Fantastisch. Zo anders dan de drukte thuis met twee joelende kindertjes dat eveneens waanzinnig is maar waardoor je zomaar na een week in de bossen thuis even zou moeten schakelen. Of lag het vooral aan dat korte lontje van mij? Waardoor ik de afgelopen tijd een beetje minder gepassioneerd een welkomstcomité vormde.

Afijn, even later vervolgen mijn gedachten.. Vrijdag, ja vrijdag geef ik hem iets meer de ruimte om te aarden, van het bos terug in de herrie van het leven thuis. En des te meer vraag ik me af, zou ik het kunnen, dat kranen?

Met een zwoele knipoog zeg ik manlief gedag, tot snel.
Al weten we nooit wanneer dat precies zal zijn.

..maar ik red me wel, ben immers niet voor niets een chauffeursvrouw.

-x- Mama van Dijk

mamablogger, mamablog, mama van dijk, column, kinderen van de wereld
geloof, Moederschap

Rust zacht

Mamablog – Ik tuur naar mijn scherm. Minutenlang volgt er een bijna ademloze stilte. Mijn gedachten razen. Hoe kan het! Ik wil opvliegen, mijn scherm het liefst induiken. Ik wil roepen naar de hemel. Lieverds! Lief kind. Lieve kinderen van de wereld, van jou en mij, ons allemaal. Mijn tranen vloeien voor jullie. Mijn moederhart breekt in zoveel stukjes uiteen..

Continue Reading

Moeders met passie, rubriek, mamablog mama van dijk, christelijke mamablog
Lifestyle, Mamablogger, Moederschap

In “Moeders met passie”, bijzondere verhalen, grote dromen, ingrijpende gebeurtenissen

En ineens staan we hier. Alweer halverwege de decembermaand. Voor je het weet sluiten we een indrukwekkend jaar af en stappen we het volgende jaar binnen. Een jaar waarin je kinderen (ik vermoed net als hier) weer veel te hard zijn gegroeid, een jaar waarin je dankbaar omkijkt. Ik hoop het tenminste. Vandaag kijken we (even terug en daarna snel) vooruit want er komen zulke gave dingen aan!

Continue Reading

de fotofabriek, foto, geborsteld aluminium, christelijk mamablog, mama van dijk
Moederschap, Persoonlijk

Een bijzondere vriendschap

Soms komen er mensen al vroeg in je leven op je pad. Een dikke vriendschap ontstaat dan vaak na jarenlang samen opgroeien. Toch werd ik een aantal jaren geleden ook verrast met een bijzondere vriendschap die plots online begon. In samenwerking met de fotofabriek mocht ik haar verrassen..

Continue Reading