Browsing Category

Moederschap

papa en mama van dijk, bugaboo donkey, mamablog
Dreumes, Moederschap, Peuter

Noem het materialistisch of..

Sorry Manlief? Noem je mij zo? Materialistisch? Met betraande wangen en rode ogen sta ik voor manlief die zich van geen kwaad bewust is. Wat boeit zo’n stomme wagen nou? grapt hij er volkomen nuchter uit. Stomme-wagen? Ho even! Gefrustreerd loop ik weg. Ik ga staan, pal voor de “stomme wagen” als ik er met schokkerige stem uit weet te krijgen;

Continue Reading

speelkeuken, inspiratie, mama blog mama van dijk
Moederschap, Speelgoed

Een speelkeuken in huis? Inspiratie voor je mini chefkok!

Enkele weken geleden plaatste ik een foto in mijn instagram stories. Mijn meisjes waren ineens weer helemaal fan van het opklapbare houten mini keukentje dat ze uit de kast hadden gevist. Onze ietwat kleine kamer was/is niet echt geschikt voor een reusachtige speelkeuken maar de liefde voor die dingen is er des te meer. Wellicht komt het er ooit nog van. Een voor onder de veranda, in de tuin of op hun eigen kamertjes misschien? Wie weet!

Continue Reading

peuter uitspraken moeder dochter, peuterliefde, mamablog, mama van dijk, lees de blog online
Moederschap, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Moet ik dat nu echt zeggen? Peutermama’s be like..

“Lieverd, haal die onderbroek van je hoofd.” Als moeder van twee peuters (oké, vooruit 1 dreumes) moet ik toegeven dat ik mijn pedagogische skills af en toe met de wind laat meevliegen. Ach, so be it. Dat peuters ons altijd weer in de meest hilarische situaties weten te brengen blijkt maar weer. Vandaag geen “dé leukste uitspraken van peuterlief”. Vandaag de kant van moeder…

Want echt, peutermama’s be like..

“Lieverd, niet met je vinger bij je zus in d’r neus. ”

“Zand is niet om te eten schat, het is een nepijsje”

“Alsjeblieft, wil je van haar hoofd afgaan”

“Kijk uit met die schaar bij je haar!!”

“Knuffelen doen we om de buik, dit is killen”

“Niet met je tong over het raam!”

“Lieverd, haal je die onderbroek even van je hoofd.”

“Mag mama mijn hakken nu zelf weer aan?”

“Wat zei mama nou? Niet de hele wc rol in één keer doorspoelen!”

“Nee, de politie komt er niet aan”

“Wil je van mijn schoot afgaan? Mama is aan het plassen.”

“Nee joh, je hoeft heus niet in de gevangenis”

“Word je er éterig van zeg je? Hongerig of..?”

“Een sticker? Of je er op mag kleuren? Prima schat. Hoe het heet? Maandverband.”

“Niet springen op je zusje!”

“Nee, ik heb geen baby in mijn buik, hij is gewoon een beetje fluffy”

“Haal dat stukje appel uit je neus alsjeblieft”

“Je bent zelf een grapjas”

“Wat dit zijn wil je weten? Rimpels.. ”

“Aw, jij bent ook mijn allerbeste vriend van de hele wereld”

Peuters zijn te gek!

Oh, jongens, die peuters zijn waanzinnig, vermoeiend op zijn tijd, maar zo geweldig, hilarisch en onbevangen!
Leveren ze jullie ook zulke hilarische momenten op?

-x- Mama van Dijk

 

mamablogger en papablogger. je leest over moederschap en lifestyle op, mamablog, Mama van Dijk
geloof, Moederschap

De hitte – Ik klaag. Jij klaagt. Wij klagen.

We blinken uit. In klagen! Is dat zo? Terwijl ik in de ochtend het officiële hittegolf bericht voorbij zie komen bestudeer ik hoe verderop een onbekende man met aanzienlijk ontbloot bovenlijf aan het werk is op een dak. Ik vul op mijn beurt puffend een badje in de achtertuin. Het is heet. Bloedheet! De mussen vallen uit de boom, de vlinders verbranden bijna vliegend en ook mijn hortensia’s laten hun koppen hangen. De kinderen hangen aan mijn benen en het enige dat wij willen is airco, chips en softijs, met spikkels natuurlijk terwijl we even een potje keihard klagen.

Continue Reading

anticonceptie, mirena spiraal, koperspiraal, pil
Moederschap, Persoonlijk

Heb je al nagedacht over anticonceptie?

De vraag van de verloskundige tijdens mijn eerste kraamweek zorgt die morgen voor een blos op mijn wangen. Wat dacht je dan? Dat ik met mijn ontplofte onderkant ooit weer bij zinnen kom en na wil denken over een tweede? Ik start zodra het mag beantwoord ik haar vriendelijk..

Dat ik en mijn anticonceptie kennelijk minder goed op elkaar in waren gespeeld bleek wel een ruim jaartje later toen ik opnieuw een positieve test in handen had. uhh.. Wauw!

Lees ook: “Nee zeggen tegen jouw bestaan? Twee streepjes!”

Na de geboorte van onze jongste ging ik anders (lees: drastischer) nadenken over anticonceptie. Mijn gezin voelde voor nu compleet met twee prachtige meisjes. Ik wilde iets dat ik me zekerheid gaf en ook een beetje gemak. Ik struinde een tijdje over het internet, las verhalen en won overal wat informatie in.

Doktersbezoek

Uiteindelijk maakte ik een afspraak bij de huisarts voor duidelijke uitleg in de wereld van anticonceptie en mijn vragen rondom de markt van spiralen. Het idee dat er iets in mij zou worden geplaatst deed me lichtelijk duizelen. En in “beval toestand” is het toch anders om in de beugels te hangen van een professional dan op een doodgewone dag. Ze stellen me gerust, het zou een easy-peasy korte ingreep zijn en de pijn zou alles meevallen. Pluspunt: zo’n 5 jaar lang bescherming.

Koperspiraal of Mirena hormoonspiraal

Ik ging naar huis om na te denken over de keuze tussen de koperspiraal en de mirena spiraal en hoorde ondertussen verhalen over ongeplande tweelingzwangerschappen dwars door/langs de spiraal op/heen en lees nog meer van dat soort cowboy verhalen. Niet helemaal handig om te lezen natuurlijk. Maar het kan, de kans is immers 0.01?!

Uiteindelijk ga ik voor de mirena spiraal, alhoewel ik eerst de keuze wilde maken voor de koperspiraal (want, geen hormonen!) is de kans dat daar een bevruchting plaatsvind die uiteindelijk toch word afgestoten groter. Iets wat de mirena spiraal vrijwel altijd voorkomt. Ik laat me inlichten rondom plaatsing en houdbaarheid, voor en nadelen en besluit er een paar weken later voor te gaan.

Met klotsende oksels van de spanning en een meterslange spiraal onder de arm (ja, je mag hem eerst even kopen bij de apotheek voor 16 tientjes) kom ik aan in de dokterspraktijk. Vind je het spannend? vraagt mijn uiterst vriendelijke vrouwelijke huisarts lachend. Al wekenlang zag ze me kopje onder gaan in de zee van tranen van onze newborn. Ja, beantwoord ik haar. Lees gerust: Ik vond het doodeng omdat ik totaal niet wist wat ik nu zou gaan voelen, 12 weken na mijn natuurlijke bevalling. En dus lig ik enigszins krampachtig tot ze zegt; “Dat was hem al!. “Dat was hem al? Klaar? Héh?” vraag ik opgewekt.

Lees ook: “Als mama’s armen niet troosten”

Ik vervolg mijn weg naar de balie met een roze gloed op mijn wangen en een ietwat raar loopje. (whaaa, dat laatste is een grapje natuurlijk). Of ik blij ben met de keuze die ik maakte? Ik vertel je morgen hoe het traject na de plaatsing verliep…

Pssst: Anticonceptie, geen taboe! 

-x- Mama van Dijk

Dit is mijn persoonlijke verhaal, zit je met medische vragen? Raadpleeg ten alle tijden je huisarts.