Browsing Category

Moederschap

opvoedmoe, schuldig? mamablogger, mama van dijk
Moederschap

Opvoedmoe, hoezo schuldig?

Na weken zomervakantie die ondertussen behoren tot de meest heerlijke herinneringen (ik hoop het voor je) raas je plots het drukke tijdperk weer in. Met alle verantwoordelijkheden die je bezig houden. Hoofdtak van sport in mijn geval, het moederen. Moe-deren? Vermoeiend was het zeker. Het lijkt alleen taboe om daar af en toe mee voor de dag te komen..

Een schuldig makende gedachte?

Het is het einde van de week wanneer ik er meermaals het woordje opvoedmoe laat uitvallen. Het in elkaar gestoken woord op de vrijdagmiddag gaat zomaar even met mij, in gedachten, aan de haal. En tegelijk voel ik me schuldig. Dat het gehele moe’deren aan het eind van de week me af en toe daadwerkelijk uitputte. Dat het woordje opvoedmoe überhaupt mijn gedachtegang passeerde. Hoe dan? Waarom? En wat was de oplossing voor deze schuldig makende gedachte?

De kids dartelen die dag vrolijk om me heen, ze spelen, zingen en dansen. Hoe kon ik anders dan dankbaar zijn? Die middag (toeval bestaat niet) pikt oma de kinderen op voor een logeerfeestje. Gewoon omdat het kan én zo gezellig is. Nu ze standaard niet meer zoveel oppast zijn er andere momenten voor spontane dates met de meisjes. Dankbaar besluit ik puin te ruimen in de stilte en daarna BZV terug te kijken. Die bank zit me goed. En mijn lijf? Die had slechts de intro nodig om in slaap te vallen.

Voor mijn gevoel slechts een ogenblik later gaat de telefoon. Ik zie hoe de boeren aan mij voorbij zijn gegaan terwijl de man des huizes inmiddels gearriveerd blijkt te zijn in Barneveld.

Opvoedmoe?

Ik deel het met wat medemoeders om me heen. De een knikt nog harder dan de ander. Herkenbaar. Maar wat betekende dat? ” Tijden zijn veranderd, tegenwoordig moeten jullie zoveel. ” Maar was dat wel zo? Ik bedoel, die tijden waren inderdaad veranderd. Maar enkel moeder zijn, wat heb ik een respect voor deze vrouwen die puur en alleen moe’deren.

De stilte achter mijn laptop (waar dan ook) mocht ik mijn werk noemen. Vrijheid en mijn eigen ding. Je zult het wellicht herkennen wanneer jij als moeder de verantwoordelijkheden even kunt overdragen. Alleen even jij. En dat was goed. En exact in die stilte waar mijn hart en gedachten vol woorden me voortdurend een stapje voor zijn, geniet ik. Juist in het moederschap zo bleek de afgelopen jaren. Ik had het nodig om op te laden. En soms was dat extra stapje naar de zijlijn nodig om even toe te kijken in plaats van de hoofdrol te spelen..

Vroeger..

Opvoedmoe of Moe-der. Vroeger noemde ze het tropenjaren. ‘t Kumpt goed. Echt! En misschien werd het na 4 jaar slapeloze nachten tijd voor meer slaap. Dat ook.

Schuldig? Ben jij gek. Stap eens wat vaker naar de zijlijn. Even uit de hoofdrol. Geloof me, word je nóg leuker van. ❤

Gun jezelf deze week zo’n verwenmomentje. Een bezoek aan de stad, een zalig (verwarmd) terras óf gewoon even stilte onder de dakpannen. En tag alvast je oppas. Wél zo makkelijk…

-x- Mama van Dijk

Moederschap, zwangerschap

Help! Nesteldrang!

Op het moment dat wij een foto maakte ter aankondiging van mijn zwangerschap was ik ongeveer net zo dik als nu. Toen waren het waarschijnlijk vooral opgezette darmen (sorry) en nu is het een groeiende baarmoeder en baby, maar ik merk dat ik dus nog niet écht dik ben (vind ik). Het is een bescheiden buikje, zoals we dat soms zo subtiel kunnen zeggen. 

Dat vind ik helemaal niet jammer, het is een mindere belasting op mijn bekken en ik ben veel flexibeler dan bij de vorige zwangerschap. Dat was er zo één waarvan men dacht dat ik met 20 weken al rond de 36 was. “Och, meid… en je bent nú al zo dik!” kreeg ik toen te horen van een lieve oudere vrouw op de camping. Ik denk daar overigens met een glimlach aan terug en ik vond dat helemaal niet erg om te horen, dat had ik namelijk zelf ook wel in de gaten.

Maar, hoe groot of klein mijn buik ook is. Er komt een moment dat ik me realiseer nesteldrang te ervaren. Een sterk oergevoel dat ervoor zorgt voorbereidingen te willen treffen op de komst van een kleintje. Ook bij een derde dus. Ja, dat heb ik ervaren. 

Hoe hándig is het dan, dat we gaan verhuizen en geen idee hebben waar we komen te wonen. Niet echt dus. Waar ik eerst dacht: “Super relaxed, de baby slaapt sowieso de eerste maanden bij ons op de kamer.” Denk ik nu: “Help! Waar moet ik met mijn nesteldrang naar toe?” Pinterest! Ik pin me bijna een schouderblessure, maar het digitale kamertje van onze kleine spruit is een plaatje! En de marktplaats app is ook een handig slachtoffer om mijn nesteldrang op te botvieren. Ik twijfel, bied en verlies. Tot blijdschap en opluchting van mijn man, want waar moeten we het eventuele spul laten, terwijl er juist verhuisdozen op ons staan te wachten….

Hoe ben jij met nesteldrang omgegaan?

Liefs, Corrinne

mamablogger, samenwerken? Mail ons!
kleuter, Moederschap

De schoolpleinmoeder van nu

Maandag, zendingsgeld, Sorry schat! Volgende week vergeet mama het niet oke?! Mam, ik had witte schoenen aan met gymmen, we hadden toch roze gekocht? Vergeet u het juffenfeest niet? Zijn er moeders om te rijden? Te soppen? Op die ochtend gaan we op de foto, op de dag erna nemen we allemaal wat leuks mee, op de vrijdag daarop blijven ze over. Die middag is er nog studiedag. Ohja weer? Hoelaat was.. oh, is dat al geweest?

Continue Reading
overhemden strijkvrij
Moederschap

Hoe bedoel je, “je strijkt nooit?”

Mam, wat is dit? De handjes van mijn peuter wijzen. Ze wijzen naar mijn strijkijzer. Ze is op dat moment ruim 3. Ik glimlach en schrik tegelijk. Wist ze dat niet?! Dit is een strijkbout liefje, beantwoord ik haar vraag. Ik vertel verder, je gebruikt hem om kleertjes mooi recht te maken, zonder kreukels dus. Na het A-ha momentje vervolgt ze haar weg. Strijkvrij leven?

Continue Reading
Moederdag tips, mamavandijk, samenwerken met een blogger
Moederschap

Moederdag – Lieve moeder, deze is voor jou

MOEDERDAG – Het is weer bijna zover. Deze is voor jou. Voor een moeder. Voor de moeder die intussen oma is geworden. Voor de moeder die je gedag moest zeggen. Voor de moeder in het hart. De moeder die wacht. De moeder die ontroerd. De moeder die lacht. Voor elke moeder, voor jou..

Lieve moeder,

Wanneer ik in haar ogen kijk zie ik rust en onrust tegelijk. Een eeuwige zorg die met liefde is omgeven. Twee hardwerkende handen. Het zijn handen die moeiteloos dragen en versterken. Een stem die met passie enthousiasmeert, zingt en sust. Een hart dat uit gaat naar kinderen. Moeiteloos omziet naar de ander. Zichzelf daarin vergeet. Haar ogen stralen de liefde uit. Haar hart is bekleed met goud. De namen van haar kinderen stuk voor stuk daarin geschreven.

Ik zal je niet onthouden dat ik deze woorden met tranen in mijn ogen schrijf. Alleen al omdat ik zo oprecht vanuit mijn moederhart hoop dat (ook) jij zo’n moeder kent of hebt mogen kennen.

Moederdag

Deze week barst social media los met het thema Moederdag. Kinderen gaan massaal aan het knutselen, oefenen vast op het smeren van broodjes of het koken van eitjes. En de vaders krijgen af en toe een kleine hint onder de neus geschoven. Moederdag, het is alweer bijna zover.

Een bijzondere dag maar wat kan deze periode daar voorafgaand ook pijnlijk zijn. Misschien juist voor jou, omdat je je eigen moeder begraven moest en het altijd te vroeg is om voor die hartverscheurende dag van afscheid te komen staan.

Ontroerd

Misschien ook voor jou een pijnlijke dag omdat jij om je heen iedereen zwanger zag worden maar het in jouw eigen buik zo stil bleef. Of jouw armen gevuld werden met een wonderlijk maar stil leven. Of voor jou omdat jij er als moeder al zolang alleen voor stond. Het ontroerd me tot tranen en ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je vandaag een warme liefdevolle deken om je heen zult voelen. Je bent niet alleen. Nooit alleen. Je bent geliefd. Jij bent van onschatbare waarde.

Lieve moeders, zullen we dat doen? Zullen we om elkaar heen staan, elkaar bemoedigen, elkaar zien met een spiegel van Liefde? Massaal beginnen we rondom Moederdag met het schrijven van lieve woorden voor je eigen moeder. Wie kun jij dit jaar (nog meer )bemoedigen? Welke (wens)moeder om je heen? Of het nu is met een kaart of een liefdevolle groet. Zeg het maar vaak tegen elkaar..

Ik schrijf dit jaar een paar kaartjes extra. Jij ook?

Spread love.

Moeder, jij bent van onschatbare waarde.

-x- Mama van Dijk