Browsing Category

Dreumes

papa en mama van dijk, bugaboo donkey, mamablog
Dreumes, Moederschap, Peuter

Noem het materialistisch of..

Sorry Manlief? Noem je mij zo? Materialistisch? Met betraande wangen en rode ogen sta ik voor manlief die zich van geen kwaad bewust is. Wat boeit zo’n stomme wagen nou? grapt hij er volkomen nuchter uit. Stomme-wagen? Ho even! Gefrustreerd loop ik weg. Ik ga staan, pal voor de “stomme wagen” als ik er met schokkerige stem uit weet te krijgen;

Continue Reading

peuter speen of fopspeen, afleren, hoe dan?, lees het op mamablog, mama van dijk
Dreumes, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Mijn driejarige peuter en haar speen

In de mama-wereld zijn sommige topics reden voor een heuse mamamaffia, we kennen de onderwerpen als borstvoeding en vaccinaties inmiddels allemaal. Op hen rust een soort van taboe of strijd alsof het ons fanatieke moeders allemaal wat doet als de ander er een andere mening op los laat. Met als gevolg dat de innerlijke drang er soms online nogal fel aan toe gaat. Dat terzijde. Maar toch, die “speentijd” is er ook zo eentje.

Continue Reading

hoofbonken, dreumes
Dreumes, Hooggevoeligheid, HSP

Hoofdbonken een nare gewaarwording

Het is niet leuk om te zien, niet leuk om te horen en niet leuk om te zeggen en toch is het de realiteit. Mijn dreumes bonkt met haar hoofd. Zo hard dat we in het begin een verbouwing van verderop in de straat de schuld gaven. Tot we beseften dat het geluid een deur verder kwam. Uit de kamer van mijn jongste. Een hoofdbonker actief.

Hooggevoeligheid

Als je al even meeleest of ons persoonlijk kent dan weet je dat het eerste jaar van Fleur niet bepaald van een leien dakje ging. Het was een heftig jaar met een achtbaan van emoties. Het liet ons slingeren tussen intense wanhoop en puur geluk. Ons meisje bleek enorm gevoelig voor alles om haar heen. Zij begon gerust rond de klok van 17u te krijsen(!) -ja dat was vanuit haar tenen- om vervolgens om 04.00 ‘s nachts op te houden en een uurtje te slapen. Inmiddels wisten we ook al snel dat dit prachtig mooie meisje naast haar gevoeligheid een bizar heftig eigen willetje heeft. Die twee componenten maken het leven in Huize van Dijk in elk geval altijd tot een feestje, haha. Je gelooft me vast als ik vertel dat hier altijd wel wat te beleven valt. – Het zij gillend of ontdekkend. 

Lees ook dit intense blog: “Als mama’s armen niet troosten”

Hoofdbonken

We krijgen nog geregeld de vraag hoe het nu met Fleur is. Of haar leven nu nog een andere aanpak nodig heeft of wij ons dagschema voor haar nog inperken. Ik kan eigenlijk zeggen nee en ja. Het leven voert ons inmiddels in een heerlijk ritme langs dagen en weken. Het enige waar we nu nog rekening mee houden is de drukte op een dag. Niet altijd kunnen we een drukke dag beperken tot de rust die zij zou willen. Een gevolg na een drukke dag is dan het bonken met haar hoofd wanneer ze in bedje ligt. Haar knieën houd ze onder haar lijfje en haar hoofdje schuift tegen haar ledikant aan waarna een luidde bonk te horen is.

Een knuffel wil ze niet

Eerlijk? Ik vind het een beetje verdrietig om te zien dat zij zich op die manier in slaap moet helpen maar er iets aan doen heeft geen zin. Haar instoppen en terug onderin haar ledikantje leggen zorgt voor een heel overstuur meisje. Een knuffel of aanraking wil ze op dit moment al helemaal niet. En dus laat ik haar, terwijl ik plaatsneem op de bank en het geluid van een verbouwing na een poosje stopt. Ze slaapt.

De liefdevolle warmte, met armen die je als moeder zo graag om je kind(eren) heen vouwt, kon ik haar als baby soms al niet geven. En dat is gebleven. Fleur moet en wil dingen om haar eigen maniertje verwerken. Haar troosten als newborn baby was niet te doen. Ze wilde geen prikkels ontvangen van een moeder die haar wel even troosten zou. Ze wilde geen borstvoeding terwijl ik met mijn vingers door haar haren streek. Een flesje was beter, het liefst in de box op een voedingskussen waar niemand haar zou storen en het slechts een grote knuffelbeer was die voor de persoonlijke support van haar fles zorgde. Terwijl iedereen zei “wat handig, dan heb jij je handen vrij..” voelde ik de onmacht en het gemis. Want ik wilde zo graag..

Dreumes

En nu is mijn kleine mooie meisje dreumes geworden. De tijd staat haar zo prachtig en ze geniet van alles zo intens. Iedereen zal zij vertellen of ze boos, blij of verdrietig is. Haar gezichtsuitdrukking daar kan niemand omheen. Fleur kleurt het leven. En soms ook haar voorhoofd..

Laten we openstaan voor onderwerpen als deze. Je hoeft niet van de daken te schreeuwen als het leven even tegenzit maar je mag delen in liefde. Zodat andere mama’s herkenning zullen vinden in jouw verhaal want heus, je bent niet alleen.

Van een huilbaby tot een hoofdbonkende dreumes. Lief kind van mij, en ook van jou, je bent uniek, bijzonder, mooi gemaakt!

-x- Mama van Dijk

moederschap, kinderen, mamablog, 0 naar 1, 1 naar 2
Baby, Dreumes, Moederschap

Van 0 naar 1 vs. 1 naar 2 kinderen

De meningen onder de mama’s zijn verdeeld en heus dat zal vast liggen aan een heleboel persoonlijke aspecten. En toch komt zo’n vraag af en toe eens boven dwarrelen. Hoe ervaar je dat zo’n overstap van geen naar één kind of de overstap van 1 naar 2 kinderen. Was het één heftiger? Intenser? Ging baby no.2 vrolijk mee in het ritme of stond plots het standje overleefmodus aan?

Continue Reading

speelgoed, favorieten, dreumes, peuter
Dreumes, Peuter, Speelgoed

Speelgoed favorieten – dreumes en peuter

In huize van Dijk zou enkel monochrome of houten speelgoed te vinden zijn beweerde ik drie jaar geleden stellig. Het moest vooral prachtig en duurzaam zijn. Speelgoed zonder felle kleuren en eindeloze herrie bij het indrukken van knopjes. Met die gedachte loop ik lachend de zoldertrap op. Op mijn heup rust een gigantische mand vol plastic gekleurd speelgoed. Boven aangekomen wissel ik één en ander om waarna ik met een mand vol ander speelgoed in dezelfde categorie “plastic en herrie” mijn weg naar beneden kan vervolgen. Ergens is het mis gegaan zou je denken..

Continue Reading

barneveld, springkussenfestijn, review, mama van dijk
Dreumes, Peuter, Review

Springfeestje

Mijn schattige meisjes zijn in real-life eigenlijk twee wolven in schaapskleren. Want alhoewel tutuutjes ze prachtig staan en ze inmiddels bij het zien van een camera de meest grappige poses aannemen banjeren ze het liefst in blote kont naar buiten om in de regen in de modder te stampen. We hebben er een tijdje over nagedacht maar maakte laatst dan toch een beslissing..

Springkussenfestijn

Het was rond de verjaardag van Naomi dat Eddy Melissen van Sensationair ons uitnodigde voor het springkussenfestijn in Barneveld. In de vroegte maakte ik de meisjes spring-klaar en rond de klok van 09.00 waren we dan ook al aanwezig bij het festijn. Als een van de eersten lopen wij die morgen de reusachtige zalen binnen vol springkussens. Mijn meisjes kijken de ogen uit en springen er alvast vrolijk op los.

Een groot succes

“Mam, ik vind dit leuk!”, hoor ik haar roepen vanaf de glijbaan, langs een opgeblazen koe, waar de hypermobiele beentjes van mijn oudste dochter met een natuurlijke zwaai de lucht in worden gegooid. “Whiieeeee”, gilt ze erachteraan. Ik neem plaats aan de tafeltjes terwijl ik van een afstandje mee geniet. Mijn jongste dochter is overigens not amused van die keuze en nodigt me met haar hele lijf uit om mee te gaan. Niet veel later waan ik me op het apenkussen, ga ik over op de haaienvariant en beland ik uiteindelijk in de ballenbak waar het kind in jezelf al snel naar boven komt.

De gigantische zaal voor de oudere kindjes sla ik met mijn dreumes en peuter over. We maken slechts een rondje om te kijken en nemen daarna wederom plaats in de zaal speciaal voor de jongsten. Na twee uur springen wurm ik de meisjes in de jassen terwijl ik twee dikke tranen moet wegvegen bij peuterlief. We gaan naar huis lieverd!

Een eigen springfeestje

Tijdens de lunch vraagt dochterlief op haar meest schattige toon; “Mam. Doen we snel weer zo’n springfeestje?” Die middag als de meisjes in bed liggen neem ik een besluit terwijl de eerste zonnestralen de tuin een beetje aangenamer maken. Die trampoline moest er maar eens komen.

En toen was het eindelijk zover. Na een x aantal kinderlijke gesprekken met peuterlief over centjes en sparen kopen we een trampoline voor onze eigen springfeestjes in de tuin. Op instagram zag je al diverse foto’s voorbij komen. En alhoewel het in de vrieskou nog echt een beetje minder leuk is verlang ik nu al naar de zomer waar de geur van vers gras en het geluid van buitenspelende kindertjes op ons wachten.

Lancering in de struiken

Vanuit mijn stoel binnen kijk ik die middag naar mijn springende meisjes. Het is fijn om ze even zelf te kunnen laten gaan, denk ik nog. Na slechts twee minuten in mijn persoonlijke loslaat proces hoor ik buiten een eerste gil. “Help, waar is fleur”, roep ik naar buiten terwijl peuterlief vrolijk door springt. “Daar” wijst ze enthousiast. Ik zie slechts twee kleine bruine voetjes uit de struiken naast de trampoline uitsteken. Ik sprint naar buiten waar ik mijn dreumes inmiddels huilend tussen de planten vandaan gris. De modder klop ik van haar tutuutje af.

Stiekem lach ik. Oh-Oh. Mijn wolfjes in schaapskleren. Of moet ik zeggen varkentjes.. 

Zijn jullie kinderen ook zo fan van springen? Sensationair organiseert een paar keer per jaar een waanzinnig festijn in (onder andere) Barneveld.

-x- Mama van Dijk

dreumes, peuter, mamablog, regels, liefdevol, verdraagzaam, doorslapen, mama van dijk,
Dreumes, Moederschap, Peuter

Hoe je je kind laat doorslapen..

Doorslapen? Wat is dat? Als een boer met kiespijn luister ik vorige maand nog openhartig naar het verhaal rondom een doorslapende newborn. Ja geloof het of niet, ik ben oprecht heel erg blij voor papa’s en mama’s met zulke wonderkindjes. Maar de boer(in) met kiespijn is dan vooral diegene die gewoon ook wel eens een uiltje wil knappen van 8 uur aan één stuk.

Slaapcoach

Terwijl ik de mama’s om me heen nog eens om advies vraag komen er een aantal nieuwe inzichten waar ik mee aan de slag ga. Het advies rondom de slaapcoach sla ik af in de hoop dat de 500 euro die het me zou gaan kosten kan spenderen aan leukere dingen. Al zou het puntje bij paaltje natuurlijk goud waard zijn om eindeloos te kunnen slapen. We nemen de proef op de som en testen een aantal dingen uit. Geloof het of niet maar dat resulteerde al snel in doorslapende kindjes! Heel voorzichtig deelde ik vorige week na drie doorslapende nachten een aantal mama vriendinnen om me heen. “Ze slapen door!” Verbaasd en verrast werd er gereageerd. “En?” Wat heb je veranderd”. Zou het echt hebben geholpen? Ik hoop het! Vandaag mijn ervaring rondom slaapgedrag die ik natuurlijk graag met je deel want zeg nu zelf er is weinig zo frustrerend als 36x je bed uit moeten om vervolgens de hoop op een fijn nachtje om 4 uur op te geven.

Onze meisjes zijn inmiddels 1 en 3 jaar. En nee, het is nooit zeker of je hier ‘s nachts een halve nacht op bent of een nachtje door kunt trekken. Heus ze kunnen het, maar de laatste maanden was het weer afschuwelijk mis. Of het van alle onrust komt die de afgelopen maanden met zich mee heeft gebracht? Wie zal het zeggen! En het deed er ook eigenlijk niet toe. We wilden weer kunnen slapen. Hele nachten graag!

Drama nacht

Het is rond 19uur als Fleur na een warm badje haar bed in gaat met heerlijk bedritueel en niet teveel fratsen. Een donkere kamer, een klein lampje op de overloop. Rond 20.00 gaat ook Naomi liggen. Maar niet voor lang want een “grote beer” zou in haar wilde fantasieën zomaar de kamer op kunnen lopen. En dus moet de deur goed dicht. Tien minuten later denkt ze dat ze plassen moet en kijkt stiekem om zich heen of de beer uit haar nachtmerrie niet op de trap zit. Nadat dit tafereel 12x is doorlopen, de grotere lamp op de overloop word aangezet en ook die van de open zolder aan staat vervolg ik rond 22u mijn weg naar beneden om zelf de lampen maar uit te doen want de avond is voor mij inmiddels voorbij aangezien ik vermoed dat de nacht na een avond als deze niet veel soeps zal zijn. En dat klopt want nog voor ik lig schreeuwt Fleur om mama. En zet het na een flink aantal keer roepen op een krijsen waardoor peuterlief verderop haar ogen,die voor mijn gevoel net gesloten waren,weer opent. Rond 23u, een fles voor mijn dreumes en een knuffel voor mijn peuter verder ga ik naar bed. Manlief die al uren ligt te snurken in zijn truck moest eens weten. Stilletjes verlang je zelf eens na zo’n nacht in een auto langs de kant van de weg. Waar slechts het razen van de wind je wakker zou kunnen maken.

Honderdduizend keer

Het is 02.30 om precies te zijn als ik Naomi hoor roepen om te plassen vervolgens Fleur weer wakker maakt en ik uiteindelijk na een halve marathon in de nacht om 04.00 uur de hoop op geef. Gefrustreerd laat ik de telefoon bij manlief midden in de nacht overgaan. Ik bedenk me en druk hem snel uit om vervolgens te berichten “Morgen zorg je dat je thuis bent, dan ben jij aan de beurt”.

Het is exact die nacht dat ik google op slaapcoach, tarieven en mogelijkheden. “Maar ja, je zult net zien, huur je zo iemand slapen ze door.” “Wat zou nu daadwerkelijk hun slaapprobleem zijn”? “Hadden ze gewoon bij alles mama nodig?” in gedachten vervolg ik “Had ik ze dat onbewust niet zelf aangeleerd?”en bovenal;”Wat als? “Was er een weg terug?”

Heus wanneer de kindjes ziek zijn mogen ze honderdduizend keer roepen, was ik midden in de nacht de spuug van de kleertjes en verschoon in bedden, mondjes, billen en lakens. Met liefde eveneens. Maar wat te doen bij de honderdduizenden plasjes of angst? Of de huiluurtjes zonder zichtbare reden?

Peuter

Tip – Angst

Is je kind bang? Ontken de angst en fantasieën van je kind niet. “Nee, die beer is er niet” is iets dat ik makkelijk kon zeggen maar die beer was er in haar angst wél. Levensecht en angstaanjagend zelfs. Verzin een manier om die angst samen met je kindje de baas te worden. Misschien helpt het je kindje om de beer of het monster samen te vinden en weg te jagen. In mijn geval verboog ik het enge van de beer in een vertroeteld schattig beertje. We lazen boekjes over lieve beertjes. We knuffelde met al haar knuffelberen en we gaven ook papa de naam grote beer. Immers true. Daarnaast kozen we ervoor om het overdag vaker te bespreken. Die gesprekken voeren midden in haar angst hadden immers geen zin. We zingen en bidden opgewekt dat we niet bang hoeven zijn en geven het geheel een niet al te grote lading.

Tip – Lampje

We projecteerden altijd een sterrenlampje met muziek op haar plafond. Haar grote favoriet. Toch was het na een periode van veel angstdromen niet meer voldoende.  Het is hier buiten (aan weilanden) enorm donker en dochterlief had meer licht nodig. Een staande lamp die haar voldoende licht geeft in de nacht bleek daarbij een heel grote steun. Ik heb me even afgevraagd of ik daaraan moest beginnen maar het heeft enorm bijgedragen ten goede en heus als we weer even verder zijn kan de lamp vast weer uit.

Tip – Bedritueel en prikkels

Voorheen keken onze meisjes standaard televisie tot voor het slapen gaan. Lekker rustig voor mij terwijl ik me een weg kon banen langs afgelikte papschaaltjes en platgestampte broccoli te midden van de blokkentorens en diverse (loop)fietsen. Ik had niet gedacht aan de hoeveelheid prikkels die zich zouden kunnen opstapelen in dat uurtje voor het slapengaan. Alhoewel ik mezelf inmiddels met jongste dochter Fleur toch een aardige prikkeldeskundige kan noemen had ik hier niet erg goed over nagedacht. We schrappen de televisie na etenstijd en trekken de puzzels en boekjes in plaats daarvan nu uit te kasten.

Lees ook: “De horror van een slapeloze nacht”

Dreumes

Onverklaarbaar huilen

Dat onverklaarbaar huilen was in de verste verte niet te vergelijken met een jaar geleden. De onrust van toen die uiteindelijk resulteerde in haar opname en alles te maken had met haar overgevoeligheid. Maar toch was dit zeldzaam of beter onwenselijk te noemen dat een dreumes van 15 maanden midden in de nacht uren huilt en niet meer lijkt te sussen en mama’s armen geen troost bieden. Tot voor kort sliep Fleur (14 maanden) nog 3 keer per dag. Niet alleen omdat ze ‘s nachts slecht sliep en de boel overdag ging inhalen maar ook omdat alles veel van haar lijfje vraagt en dat zien we nog steeds. Toch moesten we de boel omgooien, gingen we naar één slaapje en schrapten we dus ook haar televisie moment voor het slapen gaan wat vervangen werd door zelf of samen spelen, lezen of puzzelen. Fleur heeft moeite gehad om te switchen maar uiteindelijk leek een ritme met één slaapje haar in elk geval in de nacht al iets beter te laten slapen al waren we er nog niet.

Rust

De rust kwam pas echt toen haar grote zus beter ging slapen, het in de nacht dus ook echt stiller werd en zij daardoor niet meer wakker werd gemaakt. (yes, lichte slapers!) Het licht dat voor de dreumes juist storend is kon door het grote lampje bij peuterlief nu op de overloop uit wat ook weer winst was voor onze dreumes. En het vaste tijdbestek van 21.30 waarin zij begon met huilen word nu opgevuld met een beetje dreumesmelk. Yes. En dat resulteerde dus in nachten, ongestoorde lange nachten slaap! Weliswaar met een dankbare koppijn omdat ik deze nachten simpelweg niet meer gewend was. Maar oh, lieve help. Wat is dit hemels!

Domper

En natuurlijk, na uitbundig gejuich komt er ook wel eens een domper. Een domper van een arts dit keer, met de verkeerde vaccinaties recht in de beentjes van mijn nét doorslapende dreumes. Ai. Wat een domper. Tijdens die honderdduizend keren dat ik weer naast mijn meisje sta aai ik haar zachtjes over haar warme kuchende lijfje terwijl ik mezelf troostend vertel; ” Het gaat voorbij “.

Wat is voor jou de gouden tip voor doorslapende kindjes? Ik kan er heus nog een paar gebruiken!

-x- Mama van Dijk

kijk met andere ogen naar jezelf, je bent geliefd, in jou vind ik vreugde, mamablog mama van dijk
Baby, Dreumes, Moederschap

Twee streepjes

Kotsmisselijk overhandig ik die morgen mijn meisje over aan opa en oma. Ik duik mijn bed in maar niet voor ik een test onder het stof vandaan haal. Gewoon even voor de gemoedsrust denk ik nog. Zo misselijk was ik namelijk maar zelden..

Continue Reading