Browsing Category

geloof

christelijke bemoediging, corona, mama van dijk, column
geloof

Reusachtig (klein)

Daar ben ik weer, besef ik me. Ik zucht. Het was een kleine week geleden en vandaag loop ik opgelucht (en virtueel) via het dashload naar binnen. Het platform op. Hier, op Mama van dijk. En dat was niet zonder reden..

Continue Reading
Christelijk mamablog, mama van dijk, balans in gezin
geloof, Moederschap, Persoonlijk

Was het werkelijk zover gekomen?

“Laat me gewoon even.” Ik vertrek naar boven maar ze volgen. Natuurlijk. Ik snak naar wat meer ademruimte. Heel even zonder de aanblik van kinderen, het geluid van ruzie of überhaupt geluid. Terwijl ik ze liefdevol in bad zet stap ik zelf onder de douche. Warme douchestralen vallen over mijn gezicht, er vallen tranen mee. Niemand ziet het. Ze vermengen zich moeiteloos in de warmte. Met mijn vingers druk ik zachtjes mijn oren dicht. In mijn hoofd hoor ik het mezelf zeggen..

“Was het werkelijk zover gekomen?”

Continue Reading
peuterbijbel, christelijk mamablog, samenwerking, mama van dijk
geloof

Een nieuwe peuterbijbel -(+WINACTIE)!

PEUTERBIJBEL – Halverwege februari viel er een nieuwe prachtige kinderbijbel in de bus. Voor het tweede jaar op rij lazen we met de meisjes uit de prentenbijbel. Ik merkte de laatste tijd dat mijn jongste telg van drie nog wel eens moeite had om tot het eind te blijven volgen al weet ik zeker dat herhaling pure winst is. Tot ik hoorde van de nieuwste peuterbijbel..

Continue Reading
geloof

Jezelf oplaadtijd gunnen, hoe dan?

Op vakantie gaan, uit eten gaan, met je kids naar de dierentuin gaan of even heerlijk met vriendinnen een dagje naar de sauna. Allemaal dingen waar een prijskaartje aan hangt, maar waar we wel intens van kunnen genieten en even van kunnen opladen. En zeg nou eerlijk, dat opladen hebben we allemaal zo nu en dan toch echt even nodig. toch?

Continue Reading
boeken, leestips, voor christelijke mama's, moederschap, christelijk, mamablog
geloof, Moederschap, shoplog

Leestips voor christelijke mama’s

LEESTIPS – “Is dat alles wat je leest?” Laat ik gelijk met de deur in huis vallen en je een volmondig Ja geven. “Maar ik mis je eigen bijbel?” Klopt, de bijbel op mijn telefoon heeft dat plaatsje ingenomen.

Alhoewel ik al maanden zeg dat ik de bijbel zelf weer wat vaker in bladvorm zou moeten lezen bewijst de praktijk anders. Ik ben niet zo’n lezer. Best grappig als schrijven zo’n groot deel van je leven inneemt. Afijn, zo zijn we allemaal uniek zullen we maar zeggen.

Leestips voor christelijke mama’s

De laatste tijd krijg ik steeds meer vraag naar mijn boekjes. Ik deel op instagram.com/mamavandijk regelmatig stukjes uit mijn favoriete boekjes van het moment. Niet zo gek dat de vragen daarom toenemen. Vandaag daarom dit overzichtje van mijn 4 toppers.

Dit jaar begon ik met het dagboekje van Willem de Vink. Elke dag een stukje rondom Gods genade! Wat een bemoediging. Het is mijn persoonlijke en grote favoriet van dit moment.

Bestel en/of bekijk hier:

De meisjes lees ik dagelijks voor uit de prentenbijbel. De schitterende platen en de mooie verhalen vervelen niet en het is al het tweede jaar dat hij op tafel ligt. Ik merk dat juist nu herkenning komt in verhalen, door herhaling. Dat details nu nmeer besproken worden en verhaallijnen wat duidelijker worden. En stiekem geniet ik daar dus enorm van.

Bestel en/of bekijk hem hier:

Ik geef mezelf niet zoveel momentjes om niets te doen. En toch vind ik het in bad, in bed (of op de bank wanneer de man des huizes in het weekend een enge film kijkt) heerlijk om even kort iets te lezen met een kopje thee. Nu Huize van Dijk alweer een paar weken is geveild door de griep zijn die momenten er vaker. De perfecte tijd voor het winter Powerbook van Power to the Mama’s bestaande uit een heleboel herkenbare columns of het heerlijke nieuwste magazine van Sestra Mama! Beiden een feestje voor de naderende voorjaarsvakantie als je het mij vraagt.

Bestel en/of bekijk hier:

Bestel en/of bekijk hier:

Inspireer elkaar!

Het prachtige kaartje met houder komt trouwens van Studio sprankel. Zij maken op dit moment fantastische pakketten voor de 40 dagen tijd. Gaaf om aan de hand van de kaarten, knutsel en leestips te groeien als gezin naar Pasen toe.

Kende jij bovenstaande leestips al? Wat is jouw eigen favoriet van dit moment? Deel ze in de reacties en inspireer elkaar!

Bestel jij een product via de website van Mamavandijk dan steun je daarmee het platform. Weten hoe dat zit? Lees dan dit artikel een en deze!

-x- Mama van Dijk

schuld en schaamte, christelijke mamablog, mamablogger, mama van dijk
geloof

Schuld en Schaamte

Van jongs af aan leren we de regels, de normen en de waarden die gelden in onze cultuur, in ons geloof en daarnaast in het gezin waarin we zijn opgegroeid..

Vandaag neemt Anna ons mee verder dit thema in. Neem een kopje thee en verwonder je..

Geweten

Ons geweten, dat prachtige mechanisme dat God in ons heeft geplaatst om ons te helpen te onderscheiden of hetgeen we van plan zijn te doen (of al gedaan hebben) goed of niet goed is, ontwikkelt zich terwijl we oproeien. Zodoende leren we steeds beter keuzes te maken in ons handelen.

En toch, toch doen we dingen fout. We zijn immers mensen van vlees en bloed, zondig door onze verlangens én onwetendheid op bepaalde vlakken, omdat we niet alles kunnen overzien zoals God dat wel kan.

Dat maakt het zo belangrijk om God bij onze keuzes te betrekken en stil te worden om Zijn stem te verstaan!

Hoe dan ook, zo nu en dan worstel (ook) ik met herinneringen aan gebeurtenissen uit mijn verleden die ik het liefste onder een dik kleed veeg en nooit meer in de ogen zie. Ik wil ze begraven en voor altijd vergeten. Maar zo werkt het nu eenmaal niet, helaas. Op de stomste momenten komen sommige pijnlijke herinneringen weer naar boven. Herinneringen aan dingen die ik echt heel anders aan had moeten pakken, maar die ik niet meer over kan doen.

Een zware deken

Voor mij ligt daar een groot struikelblok: het niet over kunnen doen. Ik, als HSP, beschik over een irritant groot vermogen aan zelfreflectie. Alles wat ik doe en heb gedaan, moet van de kritische Anna in de weegschaal gelegd worden en worden beoordeeld. Tot in den treuren kan ik wikken en wegen over hoe ik iets op een andere manier aan had moeten pakken. Ik kan piekeren tot ik een ons weeg over de uitkomst van een handeling. En in dit alles ervaar ik een hoop schuldgevoel op de momenten dat ik me realiseer dat ik gezondigd heb tegen God en tegen andere mensen. Dat schuldgevoel kan als een zwarte deken over me komen. En ik kan je vertellen: dát schuldgevoel is niet van God.

En het ergste is nog: ik ga de beschuldigingen geloven als ik maar lang genoeg toesta dat ze als een cassettebandje in mijn hoofd worden afgespeeld

De aanklager heeft zich dan een weg in mijn denken gebaand en schreeuwt me de naarste aantijgingen toe. En het ergste is nog: ik ga de beschuldigingen geloven als ik maar lang genoeg toesta dat ze als een cassettebandje in mijn hoofd worden afgespeeld. Op een gegeven moment ben ik dan in een neerwaartse spiraal beland waar ik uit wil klauteren, maar ook het ‘de rug toe willen keren’ en ‘kiezen voor vrijheid’ voelt dan inmiddels slecht. Want ik moet als slecht mens toch minstens levenslang op de blaren zitten van hetgeen ik heb gedaan? Kiezen voor het aanvaarden van Gods genade is dan toch wel een heel gemakkelijke uitweg?

Herken je deze gedachten?

Gelukkig hebben wij het Woord vol waarheden die we tegenover de leugens in ons hoofd kunnen plaatsen. En zelfs op momenten dat je je niet waardig acht in Gods nabijheid te verkeren, kunnen Zijn Woorden onze ziel verzachten zodat we langzaam weer durven te naderen tot Hem en durven te delen in de vrijheid die Jezus voor ons heeft gebracht.

Koning David nam een vrouw die niet de zijne was en liet haar echtgenoot vermoorden op het slagveld. Hij deed iets dat verwerpelijk was in Gods ogen. Iets dat hij niet meer kon veranderen. En toch wordt David vergeven, Hij wordt een man naar Gods hart genoemd!

Ook wij zijn vergeven door het offer van onze Here Jezus.

Jezus heeft met Zijn offer een weg voor ons gebaand, zodat wij zonder schroom tot God mogen naderen. We mogen belijden wat we fout hebben gedaan en vervolgens ons geweten bij Hem laten reinigen van de verwerpelijke dingen. We mogen in vrijheid leven, ZONDER SCHULD!


‘Maar toen is Christus verschenen, de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen. Hij is door de meerdere en meer volmaakte tabernakel gegaan, die niet met handen is gemaakt, dat is: die niet van deze schepping is. Hij is niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed eens en voor altijd binnengegaan in het heiligdom en heeft daardoor een eeuwige verlossing teweeggebracht. Want als het bloed van stieren en bokken en de as van de jonge koe, op de verontreinigden gesprenkeld, hen heiligt tot reinheid van het vlees, hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door de eeuwige Geest Zichzelf smetteloos aan God geofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken om de levende God te dienen! En daarom is Hij de Middelaar van het nieuwe testament, opdat, nu de dood heeft plaatsgevonden tot verzoening van de overtredingen die er onder het eerste verbond waren, de geroepenen de belofte van de eeuwige erfenis ontvangen.

Hebreeën 9:11-15

Wauw, wat een genade!

Liefs, Anna

kanker, steeds vaker dichtbij, christelijk mamablog
geloof

Kanker.

Ik sta op het schoolplein. De regen druipt van mijn gezicht af nu het met bakken naar beneden komt. Mijn dochters zet ik af in hun eigen lokaaltje. Terwijl ik naar mijn fiets loop valt mijn oog op een vader. De avond ervoor lees ik over zijn situatie in het schoolkrantje. Kanker. Slecht nieuws.

Continue Reading
geld en geloven, oog van de naald, christelijk mamablog, mama van dijk
geloof

Bezit, honderdvoudig.

Gekscherend noem ik ze wel eens zo. Mijn bezit. Het blonde en het donkerharige meisje. Die donkerharige papa eveneens. Mijn bezit. De tafel waaraan ik zit. De laptop waarop ik schrijf. Mijn huis. Fietsen. Bed. Auto. Motor. Mijn bedrijven. Mijn bezit.

Continue Reading
tafelgoud - christelijk mamablog, mama van dijk
geloof

Tafelgoud

Het is rond etenstijd. De jongste pluk ik iets daarvoor van de bank. Haar slaperige ogen doen nog minutenlang herinneringen aan haar heftig nodige powernap van zojuist. We eten. Of eigenlijk ik eet. De kinderen klieren wat en stoppen tussendoor een flinterdun stukje kip naar binnen..

Continue Reading