Search results for

balans

moederschap en lifestyleblog mama van dijk
geloof, Moederschap

MOE- der, op zoek naar balans.

Het is dochterlief die roept terwijl ik mezelf voor 5 minuten opsluit op de wc: “Mama-Wilma, ben je daar?” Vandaag wil ik even niet antwoorden. Wilde ik even helemaal niets. Ik was het zat na alle nachten brak te zijn en het verlangde even helemaal niets te hoeven. De deur die gesloten is open ik al snel als een traan over mijn wangen glijd.

Continue Reading

MAMA.lijnt

MAMA.lijnt – 22 dagen op weg

Het is avond. Al veel te laat en ik heb trek. Niet een beetje ook. Manlief die zich al de hele avond bourgondisch zit uit te leven kan ik niet meer aan. Ik vertrek naar boven. En toch kom ik terug. Gits een zak chips uit de trapkast en vul een schaaltje. Lekker vol wel. In bed snack ik alles op en val in slaap. Laten we wel eerlijk wezen, het gaat niet allemaal over rozen. Afijn..

Continue Reading
Storm in het leven, lyric bethel music, rubriek geloof
geloof

In the middle of the storm

Het leven raast. Alhoewel mijn spiegelbeeld de afgelopen jaren weinig veranderd is zie ik in de kinderen des te meer hoe snel het was gegaan. Hoe de tijd niet had stil gestaan. En dat was goed. Maar was er niets veranderd?

Mijn lijf kreeg strepen, mijn glimlach rimpels en mijn haren vielen na de kinderen als herfstblaadjes op de grond. Het waren slechts een paar uiterlijke kenmerken van het moederschap. Om maar niet te spreken over de herhaaldelijke kringen onder de ogen. Het is het meer dan waard. Want de nachtelijke uren, het lijf dat veranderde, bracht me telkens dichtbij hen. Verbonden. Vol trots. Zoveel liefde.

En alhoewel het leven raasde, was het God die als een wolk rondom ons leven hing. De afgelopen weken ervoer ik in de drukte van het leven, in de tegenslagen op ondernemersgebied des te meer, dat het tijd was voor een ruk aan het stuur. Voor vernieuwde balans en een andere kijk bovendien.

Mijn hoofd blijft malen..

Terwijl mijn hoofd blijft malen en mijn hart piekert, besluit ik te gaan hardlopen. De volgende dag opnieuw. En opnieuw. De regen valt en er is geen kans om de storm te ontwijken. Om hier droogvoets doorheen te komen. En dan begint er een nummer te spelen vanuit mijn jaszak..

I’m gonna sing, in the middle of the storm
Louder and louder, you’re gonna hear my praises roar
Up from the ashes, hope will arise
Death is defeated, the King is alive
!

Ik verbaas me over de woorden die ik deze middag zo eigen kan maken. Over de passie vanuit het lied dat wordt uitgezongen naar de hemel. Over overgave, het aankloppen bij God in welke situatie dan ook..

I raise a hallelujah, with everything inside of me
I raise a hallelujah, I will watch the darkness flee
I raise a hallelujah, in the middle of the mystery
I raise a hallelujah, fear you lost your hold on me!

Opnieuw strek ik mijn handen naar de hemel uit. Wanneer ik de volgende morgen opnieuw zorgen ervaar in mijn hart is het een regenboog die voor me uit gaat terwijl die stem in mijn hart zegt;

Ik zie je, Ik ben bij je.

Raise a Halleluja

De regen valt en soms zal er ook in jouw leven geen kans zijn om te storm te ontwijken. Om er droogvoets doorheen te komen. En dan begint er hier vandaag een nummer te spelen..

-x- Mama van Dijk

kambukka, lekvrije schoolbeker, drinkbeker, waterfles
Review

Lekvrije drinkbekers voor kleine, grote, koude en warme dorst

Kambukka. Heel eerlijk? Had je me enkele maanden geleden gevraagd wie of wat het was had ik je met enige verwondering aangekeken. Aangestaard wellicht. Niet geheel onbegrijpelijk want Kambukka is een vrij nieuw merk onder de zon.

Kambukka

Een merk dat zich richt op drinkflessen voor iedereen. Klein, groot, theeleut of koffiefanaat. Van Zeemeerminfans tot unicorn liefhebbers, aan alles is gedacht. Vrees niet, ook genoeg flessen voor kleine en grote mannen.

Met o.a. de “#expressyourthirst” voeren ze een dorstlessende campagne op instagram. Een aantal weken geleden ontving ik een berichtje of ik de drinkflessen van Kambukka wilde ontvangen. De girls zochten een zeemeermin en een eenhoorn design waterfles uit (hoe kan het ook anders) en voor mij stond de kambukka etna hoog op het verlanglijstje. Deze versie heeft de thermoskan functie. Ideaal voor moeders die drie uur doen over 1 kopje thee door de vele vormen van afleiding die dagelijks vrolijk rondom het kopje thee dartelen.

kambukka, lekvrije schoolbeker, drinkbeker, waterfles

Thermosfles

Diezelfde avond besluit ik de proef op de som te nemen terwijl ik na de vakantieperikelen weer wat probeer te werken. De thee zowaar in mijn gloednieuwe Kambukka naast de laptop neergezet. Voor ik het door heb (geef me een klein uurtje) zit ik weer volledig in werksferen en vergeet ik die thee volledig. Maar eerlijk, na drie uur drink ik het laatste slokje thee nog steeds heet uit de thermosfles. Jup, missie geslaagd! Van Kambukka kreeg ik door mijn enthousiasme een kortingscode voor gratis verzending speciaal voor jou!

Met code BACKTOSCHOOL scoor jij jouw KAMBUKKA fles zonder verzendkosten. Enjoy!

De girls mochten van mij deze nieuwe bekers alleen gebruiken voor water om zo hun waterhuishouding iets meer in balans te brengen. “Water-is-vies-fase it is!” (Herkenbaar?) Inmiddels zeulen ze hun bekers overal mee naar toe en wordt er zelfs door hen water gedronken. Missie no.2 ook geslaagd.

Lekvrije schoolbeker?

De vraag of ze lekvrij zijn en geschikt voor school? Ik heb nog geen lekken gezien (in gesloten houding). Ga het uiteraard komende tijd uitproberen in schooltassen. Voor Naomi scoorde ik vorig jaar de drinkfles van Mepal maar deze begon steeds vreselijk te lekken in de tas. Het op zijn kop houden van de kambukka terwijl de beker open staat is overigens ook met een lekvrije beker geen goed idee.. #justsaying #momlife.

Welke (lekvrije) drinkbeker gebruik jij in de (school)tas?

-x- Mama van Dijk

kleuter, Opvoeding en ontwikkeling, Peuter

Een nieuwe fase, “eng en leuk”.

Daar ging ze. Om haar schouders kleurt een roze tasje. Ze had die week al vaak geoefend. Ze had menig rondje mét haar tasje door de kamer gedaan en nu was dan echt het zover. Maar dan vlakt die ochtend het enthousiasme iets af..

Mama, ik vind het eng. Eng én leuk

Ik glunder en bewonder haar gevoel voor woorden. Hoe zij haar gevoel onder woorden kan brengen durf ik bijzonder te noemen. Al jong speelde ze met gevoelstermen. Het bracht de puzzelstukjes over haar onrustige babytijd verder op zijn plaats. Haar gevoeligheid in combinatie met het temperamentvolle karakter was overigens één die, wanneer in balans, elkaar konden versterken ten goede.

De eerste keer peuterspeelzaal

Die morgen zie ik met het opengooien van de deur haar houding veranderen. Een minuutje eerder had ze de deur van het peuterspeelzaaltje zelf opengegooid. Snel doe ik de deur weer dicht als me de ongeschreven regel ten ore komt; De juffen doen de deur open als het tijd is. Ik probeer de knoop in mijn buik te negeren wanneer ik zie dat zij vrolijk naar binnen huppelt.

Aan de tafel achter een puzzel zie ik haar ogen mijn kant op kijken. Naar de juf en weer mijn kant op. Zachtjes fluistert ze ” ik vind het eng “. Ik geef haar een knuffel en zeg haar dat het mag. Dat het spannend mag zijn en een beetje eng. Dat het goed komt en heel gezellig gaat worden. Dat mama er zal zijn, straks al om haar op te halen.

Huilend laat ik haar achter

Ze begint te snikken. Uiteindelijk beland ze op de schoot van de juf en vertrek ik. De kleuter die slechts een deur verder zit zie ik aandachtig luisteren. Mijn grote rijkdom, twee deurtjes naast elkaar. Loslaten. Het was begonnen, meer dan ooit.

Die ochtend bericht ik een vriendin; “Heb jij het nummer van de psz?” Ik vervolg; “Appen ze ouders niet even hoe of het gaat?” “-Nee, dat heet loslaten”. Ik frons en mompel wat.

Het blijkt uiteindelijk zo goed te gaan

Vroeg sta ik die morgen op het plein waar eerst de kleuter parmantig naar buiten komt gestapt. Samen sneaken we naar binnen en gluren we door het raam naar de peuter. Mijn hart stroomt over van trots. Wanneer de deur openzwaait rent ze van haar stoeltje af onder luid onthaal; ” Wat leuk, kom je me ophalen?”. Ik glunder, mijn twee babies, ze waren niet meer.

Op de fiets barsten de verhalen en liedjes bij de peuter los. ” Het was leuk, de volgende keer ga ik nooit meer huilen”. Ik glimlach..

-x- Mama van Dijk

Baby, Duurzaam leven, gastblog

Mijn leven op zijn kop, en dan?

Het is tijd om de balans op te maken. De afgelopen drie maanden heeft mijn leven behoorlijk wat reuring gekend. Hele fijne reuring, overigens. Als coach bij hoogsensitiviteit en ervaringsdeskundige, weet ik goed hoe ik daar mee kan om gaan. Maar, eerlijkheid gebied te zeggen dat ik soms ook even de balans op moet maken. Het is weer tijd voor meer rust en regelmaat, maar stilte bovenal.

Allereerst een vreugdevolle aankondiging

Wij verwachten ons derde wonder! Hoewel ik het spannend blijf vinden, hebben we inmiddels twee mooie echo’s gehad en hebben we mogen aanschouwen dat er echt een kindje in mij groeit. Waanzinnig, die verwondering erover blijft en is onverminderd. Het voelt dubbel om hier zo’n blije aankondiging te doen. Dat kan rauw op je dak vallen wanneer je zelf zo verlangt naar een kindje. Ook als je hart en hoofd zoveel ruimte hebben voor een tweede of derde kindje. Dat verdriet is dan niet minder. Ik denk aan jou lieve vrouw, met gevouwen handen.

Een volgende stap (terug)?

De afgelopen weken zijn we bezig geweest met de verkoop van ons huis. Veel afspraken komen daarbij kijken, zeg… Waar veel mensen denken dat we zoeken naar een huis dat vooral maar meer en groter is, denken wij eerder aan een eenvoudiger huis, ruimte om het huis en voor een kantoor. Maar verder gaan we voor: minder huis, meer leven. De meeste mensen geven een flauw glimlachje als je dat uitspreekt, want, wat betekent dat? Wij kijken er naar uit. Ons huis is verkocht, we hebben geen idee waar we terecht gaan komen, maar ik heb er onwijs veel zin in. Ik heb hierin totaal geen zekerheid, maar de stap voelt zo goed, dat ik dat kan loslaten. We kijken er naar uit.

Maar, dan…. stilte

Voor mij, eigenlijk altijd rustige leven, was het best veel om ons huis te verkopen met alles wat erbij kwam kijken. Helemaal in combinatie met mijn vermoeidheid en misselijkheid van de eerste maanden zwangerschap. Je hoort me niet klagen, maar juist in deze afgelopen periode ben ik er weer bij stil gezet, dat het belangrijk is om goede kwaliTIJD te hebben. Als vrouw in dit soms zo drukke en -misschien voor jou wel gehaaste- leven, moeten we de tijd nemen om stilte te zoeken. Als ik een goede moeder wil zijn, een goede coach, moet ik er voor kiezen om af en toe stil te zijn. Om Zijn adem in te ademen, zodat ik weer kan ademhalen. Om mijn dankbaarheid uit te spreken. Om mijn agenda niet te laten bepalen hoe mijn leven eruit ziet.

Doe je mee?

Herken je dit? Doe dan met me mee en neem de komende week de tijd om een aantal minuten per dag apart te zetten en alleen maar stil te zijn. Pak een notitieboek en pen om je eventuele gedachten op te schrijven. Het is niet erg dat er gedachten zijn in stilte. Gedachten zijn er namelijk niet voor niets. Ze houden je bezig, je ‘moet’ er iets mee of je vind dat je er iets mee moet. Schrijf jezelf ‘leeg’ en keer weer terug naar stilte. Sluit je ogen. Focus op je ademhaling. Leg je handen maar op je buik en realiseer je dat je die adem hebt gekregen van God. Dat Hij jou die adem heeft gegeven. Wauw, zo dicht bij is Hij bij jou! Zulke momenten zijn van ware kwaliteit.

Liefs, Corrinne

www.prachtigaandachtig.nl

Moederdag, moederdagtips voor jou, kaartenhuis.nl
geloof, Hooggevoeligheid, HSP

Hoogsensitief in deze maatschappij

Afgelopen dinsdag kon je een klein stukje lezen over hoogsensitiviteit en moederschap. Het is intens. Intenser. Het leven als moeder is soms druk met een volle agenda en er ‘moet’ van alles. Hoe kun je hoogsensitiviteit dan laten samen laten gaan met je leven? Het goede nieuws is, het is je leven. Hoogsensitiviteit is iets van jou, een stukje of een groot stuk. Het hoort bij je. Je bent hoogsensitief in plaats van dat je het hebt.  Continue Reading