All Posts By

Mama van Dijk

mamarazzi of telefoonverslaving, christelijke mamablog, mama van dijk
Mamablogger, Moederschap, Persoonlijk

Mamarazzi of telefoonverslaving?

“Oh, wat ben je leuk! Ga even staan dan maakt mama een foto!”, “Kijk papa, wat is ze al groot”. Zomaar een van die momenten op een dag. Ik wil zo graag dat manlief niets van zijn kleine grote meisjes mist terwijl hij zijn truck Luxemburg in stuurt. Een kort Ah of een duimpje omhoog vormen zijn inmiddels bijna standaard reactie. Het maakt voor hem niet zozeer uit wat zijn dochters dragen en hoe schattig het staat. Dat weet hij namelijk toch wel. Eenmaal bezig stuur ik de té schattige foto verder mijn Whatsapp gesprekken in..

Continue Reading

hoofbonken, dreumes
Dreumes, Hooggevoeligheid, HSP

Hoofdbonken een nare gewaarwording

Het is niet leuk om te zien, niet leuk om te horen en niet leuk om te zeggen en toch is het de realiteit. Mijn dreumes bonkt met haar hoofd. Zo hard dat we in het begin een verbouwing van verderop in de straat de schuld gaven. Tot we beseften dat het geluid een deur verder kwam. Uit de kamer van mijn jongste. Een hoofdbonker actief.

Hooggevoeligheid

Als je al even meeleest of ons persoonlijk kent dan weet je dat het eerste jaar van Fleur niet bepaald van een leien dakje ging. Het was een heftig jaar met een achtbaan van emoties. Het liet ons slingeren tussen intense wanhoop en puur geluk. Ons meisje bleek enorm gevoelig voor alles om haar heen. Zij begon gerust rond de klok van 17u te krijsen(!) -ja dat was vanuit haar tenen- om vervolgens om 04.00 ‘s nachts op te houden en een uurtje te slapen. Inmiddels wisten we ook al snel dat dit prachtig mooie meisje naast haar gevoeligheid een bizar heftig eigen willetje heeft. Die twee componenten maken het leven in Huize van Dijk in elk geval altijd tot een feestje, haha. Je gelooft me vast als ik vertel dat hier altijd wel wat te beleven valt. – Het zij gillend of ontdekkend. 

Lees ook dit intense blog: “Als mama’s armen niet troosten”

Hoofdbonken

We krijgen nog geregeld de vraag hoe het nu met Fleur is. Of haar leven nu nog een andere aanpak nodig heeft of wij ons dagschema voor haar nog inperken. Ik kan eigenlijk zeggen nee en ja. Het leven voert ons inmiddels in een heerlijk ritme langs dagen en weken. Het enige waar we nu nog rekening mee houden is de drukte op een dag. Niet altijd kunnen we een drukke dag beperken tot de rust die zij zou willen. Een gevolg na een drukke dag is dan het bonken met haar hoofd wanneer ze in bedje ligt. Haar knieën houd ze onder haar lijfje en haar hoofdje schuift tegen haar ledikant aan waarna een luidde bonk te horen is.

Een knuffel wil ze niet

Eerlijk? Ik vind het een beetje verdrietig om te zien dat zij zich op die manier in slaap moet helpen maar er iets aan doen heeft geen zin. Haar instoppen en terug onderin haar ledikantje leggen zorgt voor een heel overstuur meisje. Een knuffel of aanraking wil ze op dit moment al helemaal niet. En dus laat ik haar, terwijl ik plaatsneem op de bank en het geluid van een verbouwing na een poosje stopt. Ze slaapt.

De liefdevolle warmte, met armen die je als moeder zo graag om je kind(eren) heen vouwt, kon ik haar als baby soms al niet geven. En dat is gebleven. Fleur moet en wil dingen om haar eigen maniertje verwerken. Haar troosten als newborn baby was niet te doen. Ze wilde geen prikkels ontvangen van een moeder die haar wel even troosten zou. Ze wilde geen borstvoeding terwijl ik met mijn vingers door haar haren streek. Een flesje was beter, het liefst in de box op een voedingskussen waar niemand haar zou storen en het slechts een grote knuffelbeer was die voor de persoonlijke support van haar fles zorgde. Terwijl iedereen zei “wat handig, dan heb jij je handen vrij..” voelde ik de onmacht en het gemis. Want ik wilde zo graag..

Dreumes

En nu is mijn kleine mooie meisje dreumes geworden. De tijd staat haar zo prachtig en ze geniet van alles zo intens. Iedereen zal zij vertellen of ze boos, blij of verdrietig is. Haar gezichtsuitdrukking daar kan niemand omheen. Fleur kleurt het leven. En soms ook haar voorhoofd..

Laten we openstaan voor onderwerpen als deze. Je hoeft niet van de daken te schreeuwen als het leven even tegenzit maar je mag delen in liefde. Zodat andere mama’s herkenning zullen vinden in jouw verhaal want heus, je bent niet alleen.

Van een huilbaby tot een hoofdbonkende dreumes. Lief kind van mij, en ook van jou, je bent uniek, bijzonder, mooi gemaakt!

-x- Mama van Dijk

mamablog christelijke, geven moeilijk?
geloof

Geven moeilijk of verrijkend?

Goedemorgen lezer! Het is vrijdag en zoals je weet staat er vandaag dus weer een (h)eerlijke blogpost voor je klaar rondom het thema geloven. Misschien denk je help! daar heb ik helemaal niets mee of misschien ben je inmiddels juist een trouwe vrijdagbezoeker geworden! Voor deze nieuwe morgen wens ik je in ieder geval weer een fantastisch welkom op mamablog Mamavandijk.nl -vanuit mijn tenen!

Continue Reading

mama.lijnt, mamablog, afvallen, mama van dijk
MAMA.lijnt

MAMA.lijnt – 13 maanden verder

Als je druk bezig bent met een afvalstrijd zul je vast herkennen dat je soms zo kan verlangen naar grote doelen. Misschien wil jij er wel een x aantal kilo’s af hebben en droom je stiekem van nog meer. Misschien droom jij van een sixpack en dan dit keer op je buik in plaats van in je hand. Stel realistische doelen maar blijf ook dromen. Want op een dag zul je ze bereiken. Ga ervoor!

Galajurkje

Het is een kleine 10 jaar geleden (word ik zo oud?) dat ik op de bruiloft van een vriendin sta te shinen in een zwarte galajurk. Een okergeel vestje draag ik daar die dag overheen. Het jurkje stond schitterend maar in tien jaar gebeurde er een hoop. Ik ging zelf trouwen met mijn grote liefde, genoot van het leven en nog meer van eten en werd zwanger. Tweemaal. Mijn lijf heeft zich als een kameleon aangepast aan de situatie waar ik in zat. En achteraf denk ik prima. Het is zo gelopen en het was goed.

Doelen

Een van de doelen die ik mezelf na een aantal sessies bij een voedingscoach stelde na de zwangerschap van Naomi was dat ik ooit weer zou willen passen in dat ene galajurkje. Het galajurkje dat ik immers van verhuizing op verhuizing meenam om vervolgens weer in de kast te hangen. Ooit zou ik hem weer aankunnen was het idee maar na maanden van actief afvallen stond ik nu al maanden stil. Of wat zeg ik, ik kwam zelfs aan! Zeer gefrustreerd stap ik nog eens bij sportmaatje Rolinda op de uitgebreide weegschaal. Wat bleek? In de afgelopen weken was er weer bijna een kilo spieren aangegroeid. Met een strakker lijf en opgewekte blik vervolg ik mijn afvalstrijd. Met heus hier en daar nog eens een hapje troost!

Fjuut-fjuuw

Na een droevige blik in mijn kledingkast viel me vorige week plots het tien jaar oude galajurkje weer op. Zou ik..? Mijn heupen wurm ik eerst in een aantal oude gekleurde broeken die wonderlijk genoeg weer leken te passen. Terwijl ik mijn stapeltjes weer in de kast sorteer dwalen mijn ogen af naar het galajurkje. Ik pak hem uit de kast en leg hem over ons bed. Nee, dat word hem niet. Maar inmiddels toch al halfnaakt voor mijn kledingkast besluit ik een poging te doen. Ik gooi het jurkje over mijn heupen en voel de glinstering in mijn eigen ogen doorkomen. Zou het..? Ik wurm wat kipfilets opzij en rits hem dicht. Terwijl ik moeite doe om nog te kunnen praten (grapje hoor) vervolg ik mijn weg naar beneden.

Onder een fjuut-fjuuw vertel ik mijn kleine en grote geliefden vol passie het verhaal achter deze jurk. Het moraal van dit verhaal is natuurlijk dat wanneer ik mijn doelen kan bereiken jij het ook kan! Dus ga ervoor, doe het samen, geef alles, zondig af en toe flink en pak het daarna weer volgas op! Je kunt het! Echt!

Heb jij ook mooie doelen gesteld? Een kilootje eraf? Een (oude) broek (weer) aankunnen of een schattig jurkje misschien?

-x- Mama van Dijk

geloof, matteus 13, mama van dijk
geloof

Tijd om te zaaien en te groeien

De lente is een feit. De zon heeft ons weer met een portie zonnestralen verblijd en de eerste ijsjes op terras waren weer niet te versmaden. Het is een dinsdagochtend als mijn meisjes rond de klok van 10 uur het huis verlaten. Ik had besloten die ochtend de tuin in te gaan om ,vóór het werk dat mij te wachten stond op de laptop, eerst te gaan zaaien. Het gras moest het deze winter weer ontgelden en qua schoonheid had zij een flink jasje uitgedaan.

Continue Reading

beginseltoestemming, adoptieproces, mamablog mama van dijk
gastblog

Deel 4 – De weg naar adoptie

De dagen vliegen voorbij sinds we begin maart de brief kregen van de Raad voor de Kinderbescherming dat ze het verzoek om een aanvullend rapport hebben ontvangen. Ik merk aan mezelf dat ik graag verder wil in het proces zeker ook omdat we van andere stellen uit de groep waarmee we samen de cursus hebben gevolgd horen dat zij wel stappen maken maar het enige wat wij kunnen doen is afwachten en bidden of God ons proces ook voorspoedig wil laten verlopen.

Continue Reading

announcement - mama van dijk - completed
Baby, Mamablogger, Moederschap, zwangerschap

..And then there were 4.

Compleet. Complete. Terminer. Fertig. Komplett. Of je het nu zegt in Nederlands, Engels, Frans, Duits of Noors het klinkt nogal standvastig. En alhoewel er niets in het leven zo zeker is voelt dat voor ons gezinnetje nu wel zo. And then there were 4. Ons gezinnetje van vier. Ons prachtige gezinnetje van vier. Compleet. Ik schreef erover:

Lees ook: Worden als een kind, puur eenvoud, vol liefde. 

Compleet

Soms zou ik best heel even naar het toen willen verdwalen
omdat het kleine van die prille tijd zo snel weer is voorbijgegaan

Het pril geluk, de nieuwe geur, een lijfje teer en klein.
De mini vingertjes en teentjes zo bijzonder en zo fijn.

Soms zou ik best heel even terug naar die ontmoeting willen gaan
omdat dat moment een van het mooiste is in het moederlijk bestaan

De geboorte van een kind maakt nieuwe ruimte in je hart.
Vervuld een lange tijd van wachten, zorgt voor een wonderlijke start.

Het pril geluk, de nieuwe geur, een lijfje teer en klein.
Maakt plaats voor een ontdekkingstocht, twee meisjes die steeds groter zijn.

Soms zou ik best heel even terug in de tijd willen gaan.
Om daarna vol geluk, ontferming, mijn armen om hen heen te slaan.

Pril geluk werd groots genieten.
Twee glunderende meisjes laten zien wat jij al weet,
Geluk is wij vier samen, vertrouwd en zo compleet.

zwangerschapsaankondiging mamablog  announcement, compleet, mamablog

Met hoeveel zijn jullie thuis? Droom jij van een groot gezin?
Zegen voor jou en allen die je lief zijn, 

-x- Mama van Dijk

moederschap, kinderen, mamablog, 0 naar 1, 1 naar 2
Baby, Dreumes, Moederschap

Van 0 naar 1 vs. 1 naar 2 kinderen

De meningen onder de mama’s zijn verdeeld en heus dat zal vast liggen aan een heleboel persoonlijke aspecten. En toch komt zo’n vraag af en toe eens boven dwarrelen. Hoe ervaar je dat zo’n overstap van geen naar één kind of de overstap van 1 naar 2 kinderen. Was het één heftiger? Intenser? Ging baby no.2 vrolijk mee in het ritme of stond plots het standje overleefmodus aan?

Continue Reading