All Posts By

Mama van Dijk

huilbaby, uren huilen, niet te stoppen, huilbaby, mama van dijk, ervaring, mamablog
Hooggevoeligheid, HSP, Moederschap

Het krijgen van een huilbaby

De eerste gekleurde bloemetjes zie je langzaam opkomen en ineens lijkt de witte sneeuw en alle ijspret van slechte enkele weken geleden alweer mijlenver bij ons vandaan. Gelukkig maar want op dit moment schreeuwt elke vezel in mijn lijf het uit dat het toe is aan een portie warme zonnestralen.

Lees ook: Geen Roze maar een Grijze wolk

Zonnestralen

Terwijl ik die eerste zonnestralen achterin de tuin probeer op te vangen kijk ik naar ons tuintje dat er op dit moment nog voorzichtig gezegd wat triest bij staat. Met een verschil van -15 naar +15 heb ik kennelijk maar weinig moeite. Mijn dreumes ook niet bedenk ik me terwijl ik haar glunderend door de tuin zie paraderen. Wat is ze blij en wat lijkt het ineens weer lang geleden dat we niet wisten wat er met haar kleine lijfje aan de hand was.

Lees ook: Het allerbeste bleek niet genoeg voor mijn hooggevoelige baby. 

Een jaar geleden deelde ik (zoals je inmiddels van me bent gewend) alle ins en outs rondom het moederschap. Ook op dat moment toen er een wel heel grijze wolk boven ons leventje hing na de geboorte van jongste dochter Fleur. Ik neem je mee in een aantal intense flashbacks. Door mijn eigen verhalen terug te lezen besef ik hoe die periode is geweest. Het schrijven en delen van deze pittige momenten hebben me destijds geholpen om verdriet van me af te gooien. Menig blog heb ik met tranen over mijn wangen geschreven niet begrijpende wat er loos was. En nog voel ik die intense machteloosheid door eigen woorden heen.

Lees ook: Een liefdevolle brief aan mijn dochter met HSP, bijna één jaar. 

Bemoediging

Vandaag de dag mag mijn verhaal anderen gaan bemoedigen in dezelfde situatie. Misschien ben jij ook nog maar net mama geworden. Wellicht voor het eerst of misschien opnieuw. Misschien huilt je baby uren, nachten, dagenlang en voel je diezelfde machteloosheid. Ik hoop dat de flashbacks op Mama van Dijk je mogen bemoedigen in erkenning en herkenning. Je bent niet alleen! En heus, het hoeft niet allemaal perfect te zijn!

Lees ook: De taboe van imperfectie

“Het moederschap mag zwaar zijn, waarom niet? Voel je vrij om te delen, voor de ander die het ziet, zodat die jou kan omringen met de warmte, voor nieuwe kracht na dat verdriet. Strijdbaar voor het leven. Een moeder voor altijd. Niet zorgeloos, niet zonder struggels, niet zonder dat je lijd. Geen eindeloze zelfmee’lijden maar lucht je hart,  deel gerust die pijn. Het hoeft heus niet. Niet allemaal perfect te zijn. “

Dankbaarheid

Ik mag nu met dankbaarheid terugkijken en hoop dat het jou tot kracht mag zijn.
Wil jij eens verder praten? Wil je je verhaal met mij persoonlijk delen of heb jij een luisterend oor nodig?
Stuur gerust berichtje naar info@mamavandijk.nl. Ik streef ernaar je berichtje binnen 24 uur te beantwoorden.

Ben jij of ken jij een mama in een soortgelijke situatie? Bemoedig hen!

Dit artikel schreef ik vorig jaar. Komende week kaart ik samen met HSP coach Corrinnne Bax opnieuw het onderwerp Hooggevoeligheid aan. Meer lezen rondom dit thema? Ga naar het menu en kies het thema hooggevoeligheid óf HSP en je vind daar een schat aan artikelen. 

-x- Mama van Dijk

Een strijd met dubbele gevoelens. Het adoptieproces, de wachtlijst
Adoptie

Adoptie – een half jaar op de wachtlijst

Als jullie dit lezen staan we bijna een half jaar op de wachtlijst, 6 maanden waarin we toch stiekem hoopten op een telefoontje met een voorstel zijn voorbij. Helaas heeft de telefoon niet gerinkeld al moet ik er wel bij zeggen dat we daar ook niet vanuit gingen maar stiekem wel hoopten..

Ontwikkelingen

Ons dossier ligt nu een half jaar bij het Child Adoption Centre in Thailand te wachten op een positieve match, er zijn wel wat ontwikkelingen geweest vanuit de stichting Wereldkinderen. Zo kregen we half februari een nieuwsbrief per e-mail waarin werd aangegeven dat vanuit het Child Adoption Centre de eisen voor de special needs zijn aangescherpt en dat ze graag meer informatie willen over het kindje vanuit de tehuizen om zo tot een goede match met ons als adoptieouders te komen. Hierdoor kan het zo zijn dat het Child Adoption Centre en Wereldkinderen al druk bezig zijn achter de schermen met een voorstel maar doordat het wat langer duurt voor de informatie er vanuit de tehuizen is het ook langer kan duren voor er een voorstel is wat wij horen.

Het maakt dubbele gevoelens los

Wel geeft Wereldkinderen aan dat er geen enkel stel langer dan 3 jaar op de wachtlijst staat voor een kindje uit Thailand. Het maakte dubbele gevoelens los bij Gerard en mij aan de ene kant zijn we blij dat ze er alles aan doen om een goede match te maken in het belang van ons kindje en aan de andere kant waren we ook enigszins teleurgesteld en verdrietig dat het mogelijk nog wat langer kan duren dan de 1,5 jaar tot 2 jaar waar we ons op hadden ingesteld. Inmiddels is het nieuws wat minder vers en kijken we weer met een positieve blik vooruit wetende dat we ons leven in Gods handen mogen leggen en dat Hij onze allergrootste wens op Zijn tijd en wijze zal vervullen.

En dan toch ook proberen te genieten..

En in de tussentijd genieten we samen van de momenten die we samen hebben, ook al verlangen we zo naar het vormen van een gezin, de tijd die we nu hebben is ons ook heel erg dierbaar. Zo genoten we in januari van een lang weekend Gent en hopen we in april nog een paar dagen naar Praag te gaan. En ook hebben we inmiddels een zomervakantie geboekt die we gelukkig nog tot een maand voor aankomst kunnen annuleren, we hopen dan naar Italië te gaan maar stiekem hoop ik (Nayomi) vooral dat er voor die tijd een mooi voorstel ligt en we kunnen afreizen naar Thailand.

Het is fijn om te merken dat juist bij een kleine tegenslag of als het anders loopt dan je oorspronkelijk dacht het fijn is dat zoveel lieve familie en vrienden ons steunen, opbeuren maar vooral ook met ons meebidden om de vervulling van onze allergrootste wens.

Zo hopen we binnenkort een slag te maken met het kamertje voor onze toekomstige Thaise mini, we willen de muren weer fris witten en we hebben een mooie kleur uitgezocht voor op de muur die kan zowel voor een jongetje als voor een meisje. Ook willen we vast de verzamelde spulletjes zoals boekjes en knuffel een plek geven evenals de mooie schommelstoel die ik kocht via Mama van Dijk. Zo hoeven we straks als we het voorstel hebben alleen nog een kast, ledikantje etc. te kopen en kunnen we ons verder richten op het voorbereiden van de reis.

Het vervolg

De volgende maand neem ik jullie weer mee op de informatieve tour over adoptie, dan wil ik het gaan hebben over de special need bijeenkomsten die we gevolgd hebben om ons zo voor te bereiden op de gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming.

Meer lezen van deze mooie mama in haar reis naar het moederschap? Klik hier!

Nayomi schrijft maandelijks op unieke wijze voor Mama van Dijk als ervaringsdeskundige, van kosten tot beladen emoties, van voorbereiding tot terugblik. Zullen we haar en hen die ditzelfde doorstaan bemoedigen vandaag? Lieve jij, je bent het waard. Je bent geliefd. Je bent niet alleen!

Liefs, Nayomi

 

Schoolgaand kind, mamablog
kleuter

De eerste week school

En zo plots zit je er middenin. De eerste schoolweek zit erop. Wat zijn we trots en wat is het intens en tegelijk zo vreselijk bijzonder om die stap in een nieuwe fase te zetten. In één klap een schoolgaand kind, hoe is dat?

Continue Reading

Mamablog, traktatietips, trakteren, kindertraktatie, mama van dijk
Smakelijk!, verjaardag

Smakelijk! Traktaties, inspiratie en meer!

Hoe verras je tegenwoordig nog een stel kinderen in de klas of op het verjaardagsfeestje? Een bedankje voor mee naar huis na dé party? Geloof me, ik vind elke creatie leuk. En ik hou er stiekem zelf een beetje van als er zichtbaar liefde in gestoken is. En of dat nu enkel is door een liefdevol geplakte sticker op een zakje chips of een creatieve uitspatting. I Love it anyway! 

Continue Reading

Huize van dijk, Review, shoplog

Binnenkijken in Huize van Dijk

Het voorjaar komt eraan, de blubber buiten en de sombere regenachtige dagen maken steeds vaker plaats voor de zon. En dat mag ook wel weer. Terwijl het waterpeil in de achtertuin met enige moeite zakt zie ik een waterig zonnetje verschijnen iets later gevolgd met gepassioneerde warme zonnestralen. Wat hebben we ze gemist..

Continue Reading

chauffeur, rondhout transport, mamablog, papablogger
Moederschap, Papa

Papa van Dijk – ” Je begint er steeds meer op te lijken.. “

Je begint er steeds meer op te lijken, een chauffeursvrouw. En bedankt, met eer neem ik allereerst zijn woorden in ontvangst. Tot ik besef dat er een keerzijde zat aan die ietwat onsmakelijke titel..

De chauffeursvrouw

Ik wist ook wel dat hij het goed bedoelde. Dat hij doelde op het feit dat chauffeursvrouwen sterren zijn in het runnen van de toko, helemaal alleen. Dat ze op den duur hun eigen ritme vinden, de mannen kort-door-de-bocht-gezegd een beetje minder nodig hebben. Ik kan niet anders dan beamen dat sinds manlief de overstap maakte van distributie naar rondhout de titel me beter past. Ik bedoel, nu écht. De afgelopen weken hebben stilletjes wel even een stempel gezet op het leven met een papa als chauffeur, een chauffeur als man. Hoe je het ook went of keert, chauffeurs zijn veel van huis, soms (vaak iets) meer dan je zou willen en met het managen van een gezin, een platform, huishouden en alles eromheen is dat 24/5 best een beetje aanpoten.

Uitgeraasd van een week bikkelen smeet ik afgelopen weken, zonder moeite, zijn lading wasgoed gefrustreerd van me af wanneer hij thuiskwam. Ik dropte mijn (lees onze) kids in de handen van mijn wederhelft terwijl ik zelf even enkel nog het geluid kon horen van de stilte. Of die zwoegende wasmachine.

Mee het bos in

Afgelopen dinsdag kon je in de stories op instagram meegenieten van het kijkje achter de schermen in de bossen van nabijgelegen Kootwijk. Het is manlief die iets van zijn inboedel die week thuis laat liggen en ik besluit het hem even te brengen in de pauze tijdens mijn werkdag voor dit platform Mama van Dijk. Het komt zelden voor dat hij zo in de buurt is dus we nemen het ervan. Ik bedoel, ik ga zitten in de zon op een afgeknakte boom terwijl ik zie hoe manlief zijn zware lading boomstammen met liefde binnenhaalt.

papablogger, papa van dijk, samenwerken? Mail naar info@mamavandijk.nl

Terwijl ik zit op dat zelfgecreëerde bankje (stammetje) in het bos..

Ineens snapte ik het. Ineens voelde ik het, terwijl de zon me warmt en ik zijn glimlach vanaf de kraan van zijn truck waarneem. Dit. Is. Fantastisch. Zo anders dan de drukte thuis met twee joelende kindertjes dat eveneens waanzinnig is maar waardoor je zomaar na een week in de bossen thuis even zou moeten schakelen. Of lag het vooral aan dat korte lontje van mij? Waardoor ik de afgelopen tijd een beetje minder gepassioneerd een welkomstcomité vormde.

Afijn, even later vervolgen mijn gedachten.. Vrijdag, ja vrijdag geef ik hem iets meer de ruimte om te aarden, van het bos terug in de herrie van het leven thuis. En des te meer vraag ik me af, zou ik het kunnen, dat kranen?

Met een zwoele knipoog zeg ik manlief gedag, tot snel.
Al weten we nooit wanneer dat precies zal zijn.

..maar ik red me wel, ben immers niet voor niets een chauffeursvrouw.

-x- Mama van Dijk