All Posts By

Mama van Dijk

christelijke mamablog, teken voor liefde, johannes 15
geloof

Draai je om naar het licht

De afgelopen tijd is er het een en ander gaande geweest. Je moet het vast hebben gelezen of hebben gehoord. Politici en anderen zouden ,wellicht wat ondoordacht over de gevolgen, een verklaring hebben getekend waarin ze hun visie op homo’s en de kerk weergeven, heel kort door de bocht gezegd..

Continue Reading

MAMA.lijnt

Mama.lijnt één jaar verder – metamorfose!!

WOW. De ontknoping. Het is ineens wel de week van de flashbacks. Wat velen van jullie wel weten is dat de eerste maanden met Fleur heel heftig waren door haar maandenlange huilen, je las het hier. Op datzelfde moment besefte ik dat ik een keuze had. Of ik zou wegzakken in een depressieve neerwaartse spiraal of ik pakte mezelf op en ging heel hard voor mezelf zorgen. Ik koos voor het laatste. Vandaag deel ik nogmaals over die metamorfose..

De keuze

Ik koos voor het laatste. Ging twee keer per week sporten, begon buiten die trainingen om hard te lopen en gaf me op voor de eerste wedstrijden. Sport is mijn redding geweest op het moment dat ik enorm diep zat. Wat heb ik me een enorm slechte mama gevoeld met een heel klein meisje in mijn armen dat continu intens verdrietig was. Ik kon haar niet troosten maar ik kon wel voor mezelf blijven zorgen. En dat deed ik.

Na de geboorte van Fleur viel ik snel 15 kilo af en kwam deze ook heel snel weer aan. En zo werden na vier maanden mijn armen niet alleen zwaar van alle troosteloze uren rondwandelen door het huis. Ik had die momenten voor mezelf heel hard nodig. Om even niet te hoeven zorgen, even gewoon mezelf te kunnen zijn. Ik weet nog goed dat die eerste keren, terwijl ik oefeningen deed in de heerlijke buitenlucht, het geluid van mijn huilende baby geen afstand van me kon doen. Ik hoorde weinig anders meer en dat geluid galmde door, tot diep in mijn moederhart. En alhoewel ik op die avonden weer even mama-af was. Nam ik dat gebroken moederhart mee.

15 Kilo

Alhoewel het lichamelijk steeds beter ging, kostte me het een heleboel maanden om mezelf terug te vinden. Maar daar was ik dan. Mijn doel had ik bereikt. Althans het doel wat ik mezelf voor het afgelopen jaar had gesteld. Op een gezonde sportieve manier moest ik 15 kilo kwijt. En dat lukte! In de afgelopen 12 maanden heb ik jullie meegenomen in het MAMA.lijnt proces. Eentje die ups en downs kende. En dat was goed.

MAMA.lijnt

Het MAMA.lijnt traject heeft geresulteerd in een betere versie van mezelf, fitter, actiever, een paar maatjes minder en niet te vergeten het ontstaan van de nieuwe sportchallenge! Met liefde train ik nu andere vrouwen om hun doel te behalen samen met sportmaatje Rolinda. Dé vrouw die mij op dat emotioneel zware moment de vraag stelde om mee te gaan sporten. En zo begon ons sportavontuur samen. We vielen kilo’s af en inmiddels is haar goedlopende LifestyleCenter Barneveld alweer een jaar van de grond. Een liefdevolle shout out naar Rolinda die er altijd voor je is op weg naar de gezonde versie van jezelf. Meer info? Check haar webpagina.

Een jaar verder

Een jaar verder. Wie had dat gedacht! Mama van Dijk is back in shape. Maar wel als een echte mama, met tijgerstrepen en een eeuwig blijvend knuffelgehalte ter hoogte van de buik (aldus de peuter). Een echte officiële voor en na foto heb ik nooit gemaakt maar deze foto’s laten zien dat er duidelijk vooruitgang is geboekt. Ik ben dan ook apetrots!

Alhoewel ik er nog niet ben (en al maanden stil sta) hoop ik jullie de komende maanden mee te nemen in het proces van de laatste 5 kilo’s (NOTE: 15 januari 2019 inmiddels nog 3). MAMA.lijnt gaat door, elke derde donderdag van de maand. Met tips, tricks, persoonlijke ervaringen en de sportieve variant daarop.

Ben jij al eens wat kilo’s afgevallen of ben jij ook (nog) bezig? Wie of wat helpt jou daarbij?

-x- Mama van Dijk

Familie, geloof

Als de stilte valt

Als de stilte valt

Geen woorden omvatten
Het einde nabij
Dagen van hoop
Tussen angst en de zorgen

De wereld raast verder
Maar het leven staat stil
Woorden tekort
In de donkere morgen

Geen woorden omvatten
Het einde nabij
De laatste zucht
in stilte geborgen

Als die berg van zorgen het zicht op de toekomst ontneemt. Wil ik mijn armen naar de hemel strekken. Hier ben ik, in gebrokenheid, met al mijn angst, verdriet en gemis. Neemt U mij bij de hand. Zodat ik ook op die berg van zorgen Uw liefde voelen kan

Als de stilte valt..

Op 14 januari is door God thuisgehaald onze lieve (schoon)vader en enthousiaste opa. Veel te jong. Woorden schieten tekort.

*Vorig jaar plaatste ik dit bericht. En nu zijn we een jaar verder. Een jaar zonder. Een jaar waarop het leven even zijn glans verloor. Een jaar waar opnieuw de zon mocht gaan schijnen en de herinnering voortleeft als een kostbaar geschenk in ons hart.

-x- Mama van Dijk

christelijke mamablog, mama van dijk, ik zie god in jou
geloof

Mam, heb jij God gezien?

“Mam” klinkt haar zachte stem in de avond terwijl de dekens om haar lijfje zijn geslagen. “Heb jij God in het echt gezien”? Ietwat verschrikt kijk ik op van deze intense maar prachtige vraag uit het niets. Ik laat hem heel even binnenkomen..

Heb jij God gezien?

..in slechts enkele seconden vraag ik me af hoe ik haar deze vraag het allerbeste kan beantwoorden. Ik zit geknield aan haar bedje en vertel haar; “Nee lieverd, ik heb God nog nooit in het echt gezien maar weetje? Ik zie hem wel om me heen. In jou. ”

Het is zo puur, zo kwetsbaar en zo waanzinnig om te kunnen zijn als een kind in geloof. Na mijn antwoord die avond valt ze in slaap zonder enige verdere reactie of behoefte aan een diepere uitleg. Terwijl ik haar toestop, knuffel en zoen, besef ik weer even hoe groot de taak van mij als mama is. En juist dat raakt me. Hoe groot de taak van ons als moeders is! Ik vraag me stiekem af of ik de juiste woorden had gebruikt voor deze vraag zo uit het niets.

Lees meer: “In deze rubriek wordt je elke vrijdag bemoedigd en opgebouwd vanuit Zijn liefde.

Weetje lieve mama? Zo strooien wij, jij en ik, elke dag zaadjes uit over het leven van onze kinderen. Zaadjes van hoop, liefde, eenheid en kracht. Vertrouwen en geloof. Hoe groter ze worden hoe groter de wortels van Leven zullen zijn verstrengeld in alles. Is dat niet ons grootste gebed? Dan mag het ,hoe klein ze dan ook zijn, gaan uitbloeien. Nu al. Misschien zie je het, wanneer je kindje in overgave zingt. Misschien voel je het, bij de woorden van zijn/ haar eerlijke gebed. In het zorgen voor elkaar.

“Lieverd, ik zie God in jou”

Haar oogjes stralen.

Gebed

Heer, op dit moment wordt ik stil voor U. Geef dat ik als moeder zaadjes mag planten in het leven van mijn kinderen en voor een ieder om mij heen. Zorgt U alstublieft dat het wortels krijgt verstrengeld in het leven van mijn kinderen dat vrucht draagt op zijn tijd. Leer mij te zijn als een kind met een standvastig geloof dat alles te boven gaat. Vol in bloei. Voor U alleen. Helpt U mij alstublieft overvloedig zaadjes te zaaien Heer..

Een amen in je hart is genoeg 

-x- Mama van Dijk

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling én logopedie?

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel..

Onopvallend

Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bij vertelt drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje.

Evaluatie

Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in de groep, aan de wenfase leek een einde te komen en alleen haar taal mocht zich een beetje extra gaan ontwikkelen. Ik hoor iets over mogelijke logopedie en testjes en vraag me af waar ik goed aan doe. Dit dametje dat zojuist de 3 jaar heeft aangetikt kon een jaar geleden slechts mama en papa zeggen. Moesten we het niet gewoon wat tijd geven? Was een VVE traject niet veel te veel? Was ik daar wel klaar voor? Of was het egoïstisch dat nu niet te doen? Een logopediste niet wat overdreven? Was deze tuttebel niet gewoon een beetje verlegen in de groep?

Taalontwikkeling

Thuis maak ik nog eens extra tijd om stil te staan bij haar taalontwikkeling. Mama mag ik Gleien? Ik weet dat ze het woord kleien bedoelde maar of een ander die link ook zou hebben gelegd? Lieverd, Wil je Kleien? vraag ik haar die morgen. Enthousiast springt mijn dochter op. Jaaaa! Samen gaan we aan tafel zitten. Kun jij mama eens nazeggen lieverd? “Kleien” Met moeite krijgt ze de K over haar lippen. Die middag roept ze opnieuw. Mama, ik wil graag gleien. Zelfverzekerd corrigeert ze zich. “Oh wacht, GGG-kleien”

Trots pakken we samen de klei uit de kast.
“Topper”, fluister ik haar toe.

In overleg met CB gaven we haar nog even rustig de tijd om zich verder te ontwikkelen.  En nu ineens zijn we alweer een jaar verder. Een jaar na het verschijnen van bovenstaand bericht dat ik eerder publiceerde. Een jaar ontwikkeling verder en wat voor eentje. Het gaat heel goed met onze inmiddels bijna kleuter die zich op eigen tempo wist te ontplooien, alhoewel ze nog wel eens een woordje slist heeft ze haar woordenschat intens vergroot. Klaar voor de volgende stap! School..

-x- Mama van Dijk

christelijke mamablogger, mama van dijk, verhaalverteller, schrijver
Familie, Mamablogger, Persoonlijk

Ze zocht een gouden mannenhart

Het is eind augustus. Ze is pas 15 maar het mannelijke gezelschap laat haar bloed geregeld een beetje sneller stromen. Met haar 15 lentes jong is de aantrekkingskracht van mannen groots. Van snelle kus in een steegje tot de handdruk van haar uiteindelijke ware vlam. Met tussendoor de begroeting van de man die ze destijds wist te adoreren. Het kon op 1 dag, met 15 lentes jong, in de tijd van msn, hyves en zoveel meer. We gaan terug naar dat steegje..

Een snelle kus

De grote jongen met zijn blanke huid en een wat rossige haardracht komt op haar af gelopen. Niet veel eerder zat ze achterop zijn fiets, gewoon leuk. Natuurlijk had ze wel door dat hij wat meer van haar verlangde. Gek was ze niet. Ze vond het wel prima. Maar op die middag wanneer ze zijn achter rekje afspringt komt hij dichterbij. Zijn gezicht een beetje naar het hare. Een snelle kus in het steegje volgt. Ietwat overrompelt is ze. Vooral wanneer slechts enkele seconden later een oerkracht uit het moederlijk huis naar buiten komt geblazen!

Er vliegen rake woorden door dat bewuste steegje. Woorden die zij zich later niet herinneren kon, woorden die haar overrompelde ziel wel in huilen zouden laten uitbarsten. Moest ze nu huilen van deze actie van moeders of die ranzige zoen van de rossige knul? Terwijl ze binnen een liefdevolle speech van moeders aanhoort beseft ze dat ze in elk geval wel van hem af is. Zo blij was ze niet met deze, dat in haar ogen niets meer dan een vriend had kunnen zijn. Die avond ontmoet ze hem wederom op een plaatselijke ballonfiesta die ze bezoekt. Hun wegen scheiden zich al snel. Heel snel.

Een handdruk

Die avond loopt ze in de mensenmassa. Tot ze de jongen ontmoet waar ze al menig zaterdag op de chatlijn (lees msn) gesproken heeft. Die jeugdige eindeloze gesprekken, voerden zij samen uren, dagenlang. Maar daar bleef het bij, geen date of afspraak volgde. En daar stond hij, we begroeten vriendelijk en ook een handdruk van één van zijn beste vrienden volgt. Een glunderende blik, kleurrijk petje en guitige ogen spreken haar direct aan. In zijn andere hand klemt hij een biertje, een halve peuk ook bovendien. “Ben jij het zusje van.. ” weet hij eruit te brengen. Ze raken aan de praat. Niet heel lang, maar de schim van zijn eerste indruk blijft op haar netvlies branden.

De vriend van..

Enkele maanden gaan voorbij tot die bewuste december 2006. Wat ze niet weet is dat die bewuste vriend van haar msn-maatje inmiddels haar e-mailadres in handen heeft gekregen. Ze wordt toegevoegd in een nieuw bericht en niet veel later start een bijzonder avontuur met hem, de beste vriend van. De twee raken aan de praat, en het ene afspraakje naar de andere volgt. Urenlang chatten ze. Tot het real life afspraakje op de bewuste 30e december. Het is laat geworden en inmiddels voorbij middernacht als zij een berichtje stuurt als ware controlfreak, iets waar hij later nog meermaals mee zou moeten dealen. “Hebben we nu verkering?” Een nuchtere Ja volgt. Een nuchterheid die ook nog jaren daarna met enige regelmaat voelbaar zou zijn in haar leven. “Ze antwoord “Oke, 31- 12- 06, hvj, tot straks”.

In bed huilt ze. Dat meisje van 15 lentes jong. Voor de eerste keer was ze stapelverliefd. Ze mijmert stilletjes, onbevangen, zou dit voor altijd zijn?

Gekus in het steegje bovendien

Het meisje, de jongen. Ze groeien samen verder op, langs rijbewijzen, beroepskeuzes en diploma’s, zagen liefdes om hun heen komen en gaan. Vriendschappen veranderen, families groter worden. Er bleek goud te bloeien. Een liefde steeds groter te groeien. Gekus in het steegje bovendien.

Ze hadden toen, nooit kunnen bedenken, hoe het 12 jaar later zou zijn..
Hét bleek dé true-love-story van ondergetekende.

12 jaar gevangenschap zou manlief grijnzend zeggen terwijl zij spreekt van goud, geluk. En hij stiekem ook.

Een bijzonder fijne jaarwisseling lieve lezers,

-x- Papa & Mama van Dijk