All Posts By

Nayomi de Groot

adoptie, een brief aan mijn adoptiekindje, adoptie, adoptieproces
Adoptie

Zou ons kindje al geboren zijn?

Lieve mini,

In mijn gedachten en hart leef je al zo levensecht en lijkt het alsof je soms al zo dichtbij bent. Tegelijkertijd ben je nog zo ver weg en wachten wij hier vol gezonde spanning (al moet ik je eerlijk bekennen dat papa en mama soms ook ongeduldig zijn) op het telefoontje dat we jou mogen ophalen.

Geboren in ons hart dat ben je al

We kijken uit naar het moment dat we je eindelijk kunnen vasthouden en voor altijd in onze armen mogen sluiten want geboren in ons hart ben je al.  Dat klinkt misschien gek maar vanaf het moment dat we wisten dat we voor adoptie zouden kiezen groeide je elke stap die wij maakten in het proces meer in ons hart en nu wachten we vol verlangen op jou.

Een welkom thuis

Afgelopen zomer hebben papa en ik gewerkt aan je kamertje. We hingen nieuwe gordijnen op, hebben de muren voorzien van mooie okergele en mint vlakken en kochten een hele toffe kast waar straks jouw kleren in kunnen hangen. Als we weten of je een jongetje of een meisje bent en hoe oud je bent moeten we alleen nog een bedje kopen. Ook hebben we de mooie schommelstoel die we kochten via Wilma (@mamavandijk) een plekje gegeven. Wat kijken we er naar uit om in deze stoel jou op schoot te nemen en voor te lezen..

Het is fijn om af en toe al op jou kamertje te zijn en te dromen over de tijd die we samen gaan hebben want wat kijken we daar naar uit. Hier in Nederland komen de gezellige wintermaanden er weer aan vol met lichtjes, familietijd en het Kerstfeest. De afgelopen jaren merkte ik dat ik dat steeds moeilijker begin te vinden. We verlangen er zo naar om samen met jou te genieten van de voorpret van Sinterklaas, om samen daarna het feest van de geboorte van Jezus te vieren. Te genieten van warme chocolademelk met slagroom, van de vrieskou, van het samen zijn in de donkere dagen.

We houden al van je ondanks dat we je nog nooit hebben gezien

We wachten op je

Maar jij bent nog in Thailand, speelt met de kindjes in het kindertehuis en zult ongetwijfeld daar ook liefde krijgen die je zo nodig hebt van de verzorgers die voor jou mogen zorgen tot wij dat mogen doen.

Lieve mini, we bidden dat onze Hemelse Vader op Zijn tijd jou aan ons wil geven zodat we je in onze armen kunnen sluiten en nog meer van je kunnen gaan houden. Ook al houden we nu ook al van je zonder je nog maar gezien te hebben. Om samen mooie herinneringen te kunnen maken onder de zegen van onze Vader die bij de start van ons proces beloofd heeft Ik zal er zijn en dat nu nog steeds doet.

Ik hou van je en wacht op je lieverd!

Veel liefs

Mama

hoelang wachten op adoptie
Adoptie

Hoelang nog.. – Adoptie

Vorig jaar september vloog ons dossier naar Thailand en  nu een jaar later staan we nog steeds op de wachtlijst voor onze Thaise mini. Stiekem hadden we gehoopt dat we gebeld zouden zijn dat er een positieve match zou zijn maar de telefoon bleef stil..

De teleurstelling

Als ik diep in m’n hart kijk voelt het wel als een teleurstelling dat we nog geen match hebben. Dat gevoel wordt vooral versterkt doordat vrienden om je heen wel een gezin hebben en wij daar ook steeds meer naar verlangen. Aan de andere kant geloven we dat God een plan met ons heeft en dat we op Zijn tijd het telefoontje zullen krijgen en voelen we ons gesteund door de gebeden van familie en vrienden.

Tegelijkertijd is het ook weer een stap dichterbij, een stap dichterbij onze kleine Thaise mini naar wie we uitkijken met een open hart vol liefde. De afgelopen weken waren we er allebei meer mee bezig omdat het magische moment van een jaar op de wachtlijst dichterbij kwam en we vakantie hadden en daardoor ook begonnen zijn met het inrichten van het kamertje. Het voelt fijn om concreet bezig te zijn met het kamertje waar ons kindje straks gaat slapen.

Okergeel en mint

We hebben het zover ingericht dat we straks alleen de meubeltjes zoals een bedje en een kast neer hoeven te zetten als we weten hoe oud ons kindje is. We hebben er voor gekozen voor de kleuren mint en okergeel in het kamertje omdat dit kan voor zowel een jongetje als een meisje. We hebben op dit moment geen contact met stichting Wereldkinderen, als het goed is nemen ze deze maand wel contact met ons op om te horen hoe het gaat en of er nog veranderingen zijn in onze situatie dus dat telefoontje wachten we af.

Met de andere stellen uit de groep waarmee we de cursus hebben gevolgd hebben we nog steeds via de Whatsapp contact, dat is bijzonder en waardevol om al ruim 2 jaar zo met elkaar op te trekken. Een stel uit de groep heeft uit Amerika een zoontje geadopteerd en een ander stel uit de groep heeft uit Taiwan een tweeling geadopteerd. We zijn laatst bij beide stellen geweest om bij te kletsen en om hun mooie wereldwondertjes te bewonderen, dat was fijn en goed. Het is fijn om met hen contact te houden omdat zij begrijpen in welke situatie je zit en het zelfde doormaken of hebben doorgemaakt dat is toch anders als je er met hen over praat als met familie of vrienden.

Ik zal er zijn

Ik wil afsluiten met een paar regels uit het lied van Sela – Ik zal er zijn ook in dit jaar hebben we gemerkt dat God met ons mee is gegaan ook op deze weg. Bijna 4 jaar geleden toen we dit proces in stapten kreeg dit lied voor ons een bijzondere betekenis. Mooi vind ik het om te delen dat op de kamer van mini regenboogjes komen op de muur als teken van Gods trouw.

Waar mini nu ook is en in welke omstandigheden wij geloven dat God nu ook bij hem of haar is en het omringt met zijn trouw, liefde en Vaderlijke zorg totdat wij dit mogen gaan doen. En zo zorgt Hij hier in Nederland ook voor Gerard en mij

Een boog in de wolken als teken van trouw,

Staat boven mijn leven zegt: Ik ben bij jou!

In tijden van vreugde, maar ook van verdriet

Ben ik bij U veilig, U die mij ziet!

Liefs,

Nayomi

Stichting wereldkinderen, adoptie thailand, adopteren thailand, mamablog mama van dijk
Adoptie

Voorbereidende gesprekken – adoptie & Special Needs

Zoals ik al eerder schreef is het verplicht om een aantal bijeenkomsten bij te wonen. Deze bijeenkomsten bereiden je voor op de komst van een adoptiekindje in je gezin. Voor ons is het alweer twee jaar geleden dat we deze bijeenkomsten afrondden en ons gingen voorbereiden op de gesprekken die zouden volgen met de Raad..

Voorbereidende gesprekken op de Raadsgesprekken

Als je tegenwoordig besluit om een kindje te adopteren dan is dit een kindje met een ‘’special need’’. Dit betekent dat het kindje emotioneel een rugzakje kan hebben of een lichamelijke afwijking. Het kindje kan ook zowel emotioneel als lichamelijk belast zijn met een zo genoemde special need. Tijdens de voorlichtingsbijeenkomsten wordt aan dit thema ook aandacht gegeven d.m.v. filmpjes van ouders die een kindje hebben geadopteerd met een special need. Je ziet wat voor effecten dit op het gezin heeft en ouders vertellen wat over de special needs. Ook moesten we als opdracht de special need lijst alvast invullen die ook bij de Raad wordt doorgenomen met je. Deze bestaat uit de categorieën A t/m F en hierin worden de verschillende special needs uitgediept. Deze lijst kun je vinden op de website www.adoptie.nl mocht je willen weten wat deze lijst inhoud.

Moeilijke vraagstukken

Wij hadden voor de opdracht aangegeven dat we open zouden staan voor een kindje met een schisis. Uiteindelijk ,na diverse gesprekken en kennis van anderen, besloten we dit niet toe te voegen aan onze lijst van special needs.

Wel waren we ‘’positief’’ verrast door de ouders die een kindje met HIV hadden geadopteerd dat we hier ook graag meer informatie over zouden willen inwinnen omdat we allebei het gevoel hebben dat dit passend zou kunnen zijn in ons gezin. Wat ik vooral wil benadrukken is dat er geen goed of fout is met wat je invult uiteindelijk als je de lijst van de Raad voor de Kinderbescherming krijgt maar dat je er samen echt achter moet staan welke keuzes je maakt, je moet het samen aankunnen en ook echt het gevoel hebben dat dit past in je gezin.

Special Need

Er wordt aangeraden om gesprekken te voeren met artsen of de bijeenkomsten die de Stichting Adoptievoorzieningen organiseert rondom thema’s als special needs en HIV/Hepatits bij te wonen als voorbereiding op de gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming omdat je uiteindelijk van hen toestemming moet krijgen om de special needs waar je voor open staat ook daadwerkelijk opgenomen te mogen hebben in je rapport. Wij hebben een heel mooi en open gesprek gehad met een infectioloog uit het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht over de gevolgen van HIV en wat het betekend als je een kindje met HIV in je gezin wilt opnemen, het was fijn om onze vragen en onzekerheden met een deskundige arts te bespreken die ons hierin ook adviezen heeft gegeven en met ons mee heeft gedacht.

Bijeenkomsten en persoonlijke gesprekken

Ook hebben we de bijeenkomst over special needs bezocht die georganiseerd werd door de Stichting Adoptievoorzieningen hier kwam een kinderarts vertellen over de meest voorkomende special needs die bij adopties voorkomen. Dit was heel interessant naast de kinderarts waren er ook twee moeders die vertelden over de special needs bij hun kinderen en hoe dat soms voor heftige perikelen zorgt in hun gezinnen. Dit was heel interessant en was ook goed om ons zo voor te bereiden op het samenstellen van onze ‘’special need’’ lijst.

Ook heb ik gebeld met de stichting Wereldkinderen om te informeren voor welke special needs we open zouden moeten staan voor Thailand al geven ze daarbij wel aan dat je vooral dicht bij jezelf moet blijven en dat je er samen achter moet staan. Voor Thailand geven ze specifiek aan dat je moet open staan voor een kindje met een belaste ontstaansgeschiedenis (hier kun je denken aan een kindje wat te vondeling is gelegd, een kindje waarvan de moeder alcohol en/of drugs heeft gebruikt tijdens de zwangerschap), slechtziendheid en zo waren er nog wel een aantal dingen. Gelukkig waren het een aantal special needs die wij al op ons lijstje hadden staan dus dat was fijn.

Wilhelmina Kinderziekenhuis

In een later stadium hebben we nog een aanvullend gesprek gehad met een neonatoloog die gespecialiseerd is in vroeggeboorte en ons ook wat kon vertellen over de gevolgen van alcohol en drugs tijdens de zwangerschap en wat voor effecten dat heeft op een kindje als het geboren is. Dit was wederom in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Als ik je een tip mag geven als je je voor wilt bereiden op deze gesprekken met de Raad en je wilt meer weten over de special needs ga naar dit ziekenhuis hier ben je geen nummer of de zoveelste die wil adopteren en met wie je een afspraak hebt om ergens over door te spreken. Nee, wij waren hier echt Gerard en Nayomi die een kindje willen adopteren en voor wie echt tijd werd genomen, dat was zo fijn. De volgende keer hoop ik jullie mee te nemen naar onze ervaringen met de Raadsgesprekken.

Liefs,
Nayomi

Stap voor stap neemt Nayomi ons mee op reis, de reis in het adoptieproces. Met informatieve stukken en haar persoonlijke verhaal. Je leest hier meer. (klik)

Een strijd met dubbele gevoelens. Het adoptieproces, de wachtlijst
Adoptie

Adoptie – een half jaar op de wachtlijst

Als jullie dit lezen staan we bijna een half jaar op de wachtlijst, 6 maanden waarin we toch stiekem hoopten op een telefoontje met een voorstel zijn voorbij. Helaas heeft de telefoon niet gerinkeld al moet ik er wel bij zeggen dat we daar ook niet vanuit gingen maar stiekem wel hoopten..

Ontwikkelingen

Ons dossier ligt nu een half jaar bij het Child Adoption Centre in Thailand te wachten op een positieve match, er zijn wel wat ontwikkelingen geweest vanuit de stichting Wereldkinderen. Zo kregen we half februari een nieuwsbrief per e-mail waarin werd aangegeven dat vanuit het Child Adoption Centre de eisen voor de special needs zijn aangescherpt en dat ze graag meer informatie willen over het kindje vanuit de tehuizen om zo tot een goede match met ons als adoptieouders te komen. Hierdoor kan het zo zijn dat het Child Adoption Centre en Wereldkinderen al druk bezig zijn achter de schermen met een voorstel maar doordat het wat langer duurt voor de informatie er vanuit de tehuizen is het ook langer kan duren voor er een voorstel is wat wij horen.

Het maakt dubbele gevoelens los

Wel geeft Wereldkinderen aan dat er geen enkel stel langer dan 3 jaar op de wachtlijst staat voor een kindje uit Thailand. Het maakte dubbele gevoelens los bij Gerard en mij aan de ene kant zijn we blij dat ze er alles aan doen om een goede match te maken in het belang van ons kindje en aan de andere kant waren we ook enigszins teleurgesteld en verdrietig dat het mogelijk nog wat langer kan duren dan de 1,5 jaar tot 2 jaar waar we ons op hadden ingesteld. Inmiddels is het nieuws wat minder vers en kijken we weer met een positieve blik vooruit wetende dat we ons leven in Gods handen mogen leggen en dat Hij onze allergrootste wens op Zijn tijd en wijze zal vervullen.

En dan toch ook proberen te genieten..

En in de tussentijd genieten we samen van de momenten die we samen hebben, ook al verlangen we zo naar het vormen van een gezin, de tijd die we nu hebben is ons ook heel erg dierbaar. Zo genoten we in januari van een lang weekend Gent en hopen we in april nog een paar dagen naar Praag te gaan. En ook hebben we inmiddels een zomervakantie geboekt die we gelukkig nog tot een maand voor aankomst kunnen annuleren, we hopen dan naar Italië te gaan maar stiekem hoop ik (Nayomi) vooral dat er voor die tijd een mooi voorstel ligt en we kunnen afreizen naar Thailand.

Het is fijn om te merken dat juist bij een kleine tegenslag of als het anders loopt dan je oorspronkelijk dacht het fijn is dat zoveel lieve familie en vrienden ons steunen, opbeuren maar vooral ook met ons meebidden om de vervulling van onze allergrootste wens.

Zo hopen we binnenkort een slag te maken met het kamertje voor onze toekomstige Thaise mini, we willen de muren weer fris witten en we hebben een mooie kleur uitgezocht voor op de muur die kan zowel voor een jongetje als voor een meisje. Ook willen we vast de verzamelde spulletjes zoals boekjes en knuffel een plek geven evenals de mooie schommelstoel die ik kocht via Mama van Dijk. Zo hoeven we straks als we het voorstel hebben alleen nog een kast, ledikantje etc. te kopen en kunnen we ons verder richten op het voorbereiden van de reis.

Het vervolg

De volgende maand neem ik jullie weer mee op de informatieve tour over adoptie, dan wil ik het gaan hebben over de special need bijeenkomsten die we gevolgd hebben om ons zo voor te bereiden op de gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming.

Meer lezen van deze mooie mama in haar reis naar het moederschap? Klik hier!

Nayomi schrijft maandelijks op unieke wijze voor Mama van Dijk als ervaringsdeskundige, van kosten tot beladen emoties, van voorbereiding tot terugblik. Zullen we haar en hen die ditzelfde doorstaan bemoedigen vandaag? Lieve jij, je bent het waard. Je bent geliefd. Je bent niet alleen!

Liefs, Nayomi