Steeds vaker mocht ik bemoedigen, de vrijdagblog werd daar een groot voorbeeld van. Vandaag wil ik stilstaan bij de vraag of de mededeling die ik recent onder ogen kreeg; ” Ik voel er niets bij. Die hele God niet. Ik zou niet weten wat hij in vredesnaam met mij moet. Praten? Heb hem nog nooit gehoord.. ”
Afgelopen dinsdag kon je een klein stukje lezen over hoogsensitiviteit en moederschap. Het is intens. Intenser. Het leven als moeder is soms druk met een volle agenda en er ‘moet’ van alles. Hoe kun je hoogsensitiviteit dan laten samen laten gaan met je leven? Het goede nieuws is, het is je leven. Hoogsensitiviteit is iets van jou, een stukje of een groot stuk. Het hoort bij je. Je bent hoogsensitief in plaats van dat je het hebt.
Talenten – Als je Mama van Dijk al een poosje volgt, weet je dat haar talent en passie schrijven en delen vanuit het hart is. Wauw, wat is dat mooi. Wat kunnen we daar als mama’s geïnspireerd door raken hè? Wat is het waardevol om te kunnen delen uit de dingen die ons zijn gegeven. Hoe zit het bij jou? Heb jij ergens een passie voor of is het nog een beetje verstopt? Of vind je het spannend om er wat mee te gaan doen?
Na me-time is er een nieuw Engels begrip over komen waaien dat de laatste tijd veel voorbij komt, namelijk self-care. Het houdt ons bezig, we zijn er graag mee bezig, want nadat ik een oproepje op instagram (@prachtigaandachtig) plaatste waar mijn maandelijkse blog op deze website over moest gaan, kreeg ik meerdere reacties met als onderwerp self-care..
Mamablog – Ik tuur naar mijn scherm. Minutenlang volgt er een bijna ademloze stilte. Mijn gedachten razen. Hoe kan het! Ik wil opvliegen, mijn scherm het liefst induiken. Ik wil roepen naar de hemel. Lieverds! Lief kind. Lieve kinderen van de wereld, van jou en mij, ons allemaal. Mijn tranen vloeien voor jullie. Mijn moederhart breekt in zoveel stukjes uiteen..