geloven, mama van dijk, christelijk mamablog, jesaja 41, mijn gebed, afhankelijkheid
geloof

Afhankelijkheid

Afhankelijkheid. In het moederschap een veelbesproken thema. We worden als moeder immers al snel afhankelijk van huisartsen, verloskundigen, kraamzorg, lactatiekundigen, oppassers, sportcoaches om de fluffy buik weer weg te werken, juffen op het kinderdagverblijf of iets later ook op school. In de weg van het moederschap werk je samen met zoveel disciplines. Zelf doen is soms een optie, maar maakt het een stuk lastiger.

Doe-het-zelf

Ik hoorde het vorige week nog zeggen. We zijn inmiddels lid geworden van de doe-het-zelf mentaliteit. Ik kan alleen maar ja knikken. Hoe vaak vind ik niet dat iets anders of beter kan? Hoe vaak zijn we ontevreden en hoe vaak kunnen we hulp accepteren als we het nodig hebben? Zelf doen lijkt zoveel makkelijker. Soms zomaar een harde les in zelfreflectie. We willen niet afhankelijk zijn dat zit diep geworteld in ons. Maar wat leert de bijbel ons onder andere over afhankelijkheid?

Jesaja 41:13 – Want ik ben de HEER, je God, Ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, Ik zal je helpen.

Waar dan?

Lekker makkelijk zul je wellicht denken. Waar is die rechterhand dan? Waar was Hij toen je tranen een zee vormden? Toen je werd gepest? Waar was hij in je eenzaamheid? In ziekte of angst? Toen de hemel zo gesloten leek. Toen je je kind zag lijden? Toen je hebt gesmeekt misschien? Waar was Hij..

En toch spreekt Hij vandaag de dag nog steeds tot jou zoals ook in Jesaja. Misschien lig je nog heerlijk in bed terwijl je dit artikel vandaag leest. Misschien is je dag inmiddels begonnen of lees je dit op een veel later moment. Wat jouw persoonlijke situatie ook mag zijn. Misschien heb jij je leven prima op orde of misschien zijn er vandaag de dag zoveel zorgen. Je hoeft het niet alleen te doen. Hij vraagt je te leven in Zijn afhankelijkheid. Ik neem jou bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang. 

Niet altijd zul je begrijpen hoe die rechterhand jou word aangeboden. Toen wij als gezin vorig jaar door een donker dal gingen heb ik gesmeekt waar Hij was. Ik was boos op God en heb het naar de hemel uitgeschreeuwd! Hoe kon hij het toelaten dat ik te midden van mijn jonge gezin zou instorten in die eindeloos lijkende zorgen met ons kleine meisje. Later pas zag ik hoe mijn gebed was verhoord in schoonmaakploegjes, heerlijke maaltijden die onverwachts werden gebracht, een arm op het juiste moment of een woord van bemoediging.

Gebed

Als mijn berg met zorgen het zicht op de toekomst ontneemt wil ik mijn armen naar de hemel strekken 
Hier ben ik, in gebrokenheid, met al mijn angsten of verdriet, met gemis of een onvervuld verlangen.
Neemt U mij bij de hand. Zodat ik ook op die berg van zorgen Uw liefde voelen kan.

Leef jij in die afhankelijkheid? Een amen in je hart is genoeg.

-x- Mama van Dijk

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Annemarie 12 januari 2018 at 12:22

    Zo herkenbaar…het zelluf willen doen zit er zo diep in heb ik ook gemerkt, het uitschreeuwen naar God. omdat je Hem niet ervaart..heel moeilijk..maar inderdaad nu achteraf zie ik wel Zijn hand zoals jij omschrijft in zoveel dingen, maar op dat moment was het echt donker ( ben nl. aan het herstellen van een burnout en dat met een gezin met 5 kids) het gedicht van voetstappen in het zand geeft dit ook heel mooi weer en heb ik ook zo ervaren…
    Ik lees al een tijdje mee en wil toch even zeggen dat je het goed hebt gedaan je hebt hulp gevraagd en geaccepteerd. ..Daar heb je echt goed aan gedaan, ik heb veel te lang aangemodderd en gedacht het allemaal zelf te moeten doen, wat mede de oorzaak is van mijn burn-out. ….maar het heeft mij wel weer met beide benen op de grond gezet en geleerd in afhankelijkheid van Hem te leven dag bij dag….Ja zelfs van moment tot moment!
    Van harte Zijn zegen toegewenst!

  • Reply Maaike 12 januari 2018 at 16:15

    Zo mooi geschreven, compliment!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge