Slechts enkele weken geleden nog pak ik een stel tassen in voor een hoognodig logeerpartijtje van onze jongste dochter Fleur, ruim 8 maanden. “Wij zijn er unaniem over uit dat Fleur vannacht bij ons slaapt” Ik lach als ik het appje van mijn ouders onder ogen neem. ” Geen discussie mogelijk, hoelaat mogen we haar halen dan kun jij weer een keer doorslapen” vervolgen zij zonder mijn reactie af te wachten. Hoe dat logeerpartijtje verloopt, je leest het vandaag…
Oh nee, is het echt zo erg? Het is een doodgewone woensdag als ik besef dat ik een afspraak heb gemist. Opnieuw, alweer. ” Net naar het bureau geweest, wat wegen jouw meisjes? “ Hmm… geen idee eigenlijk, ik ben al zo lang niet meer op het consultatiebureau geweest, beantwoord ik het binnenkomende bericht en vervolg; ” Ik zal eens kijken wanneer ik eigenlijk een afspraak had.” Oeps…
Barneveld, bekend (naast mamablogger Mama van Dijk) om zijn kakelende kippen. En als rasechte Barnevelder laat mij deze fipronil affaire zoals hij in de media zo bijzonder word genoemd ook niet geheel in koude kleren zitten. Van cameraploeg in de kerk tot lege schappen in de winkels. De verandering van een prachtig beestje in een gevaarlijk monster, als je alles zou geloven…
De eerste maanden van het leven van Fleur zijn zwaar geweest. Af en toe liet ik je op Mama van Dijk even (mee)voelen hoe de achtbaan van emoties ons jonge gezinnetje door elkaar wist te schudden. De eerste maanden van het leven van ons kleine meisje vielen haar zwaar. Alles was teveel. Elke prikkel kwam te hard binnen. Mama’s armen waren niet goed genoeg…
Tips voor een leukere broodtrommel. Met een grote kans dat ze het ook nog opeten. Nog een paar weken en dan gaan de kinderen weer naar school! Na een fijne vakantie is het dan weer tijd om terug te gaan tot de orde van de dag. Hoe fijn een vakantie ook altijd is, ik vind het ook weer lekker om in de structuur van ritme en regelmaat te komen. Als ik op vakantie ben, evalueer ik eigen altijd, onbewust, het afgelopen schooljaar en kom ik thuis met dingen die ik dit jaar toch anders wil gaan doen…
De ontdekkingstocht van een peuter. Nog ietwat ongemakkelijk zie ik haar de trap op lopen. “Wat ga je doen lieverd” roep ik haar zachtjes na. Je zusje slaapt, doe je zachtjes? “JA” Schreeuwt ze me eigenwijs tegemoet. Ik zie twee sprankelende oogjes door de spijlen van de overloop mijn kant op kijken. Even hoop ik dat ze vraagt of ik mee kom. Op dat moment keert ze zich om als ze op haar meest eigenwijze manier zegt; “Doei!”
Zo’n 70 meter omhoog rennen en weer terug, dat was het idee van de beklimming in Kwintelooijen dat tijdens de training vorige week op de planning stond. Maar niet voordat we eerst een stukje verder twee hellingen op en af hebben gerend en de nodige oefeningen hebben gedaan. Die trouwens op zichzelf al het nodige zweet tot aan je billen laten glijden. Afijn. Tijd voor dé bekende trap in natuurgebied kwintelooijen…
Vandaag neem ik je even mee, naar die zonnige dagen, enkele weken terug. Het is 20 Juni om precies te zijn als ik enigszins oververhit besluit dat het tijd word voor een zwembad. Ik regel oppas, struin winkels langs. Duik diverse webshops in en beland uiteindelijk diezelfde dag nog aan de balie van de Welkoop in Barneveld met maar één doel. Een. Groot. framezwembad. Please!