0
All Posts By

Mama van Dijk

Familie, geloof

Als de stilte valt

Als de stilte valt Geen woorden omvatten Het einde nabij Dagen van hoop Tussen angst en de zorgen De wereld raast verder Maar het leven staat stil Woorden tekort In de donkere morgen Geen woorden omvatten Het einde nabij De laatste zucht in stilte geborgen – Als die berg van zorgen het zicht op de toekomst ontneemt. Wil ik mijn armen naar de hemel strekken. Hier ben ik, in gebrokenheid, met al mijn angst, verdriet en gemis. Neemt U mij bij de hand. Zodat ik ook op die berg van zorgen Uw liefde voelen kan Als de stilte valt.. Op 14 januari is door God thuisgehaald onze lieve (schoon)vader en enthousiaste opa. Veel te jong. Woorden schieten tekort. *Vorig jaar plaatste ik dit bericht. En nu zijn we een jaar verder. Een jaar zonder. Een jaar waarop het leven even zijn glans verloor. Een jaar waar opnieuw de zon mocht gaan schijnen en de herinnering voortleeft als een kostbaar geschenk in ons hart. -x- Mama van Dijk

Continue Reading

christelijke mamablog, mama van dijk, ik zie god in jou
geloof

Mam, heb jij God gezien?

“Mam” klinkt haar zachte stem in de avond terwijl de dekens om haar lijfje zijn geslagen. “Heb jij God in het echt gezien”? Ietwat verschrikt kijk ik op van deze intense maar prachtige vraag uit het niets. Ik laat hem heel even binnenkomen.. Heb jij God gezien? ..in slechts enkele seconden vraag ik me af hoe ik haar deze vraag het allerbeste kan beantwoorden. Ik zit geknield aan haar bedje en vertel haar; “Nee lieverd, ik heb God nog nooit in het echt gezien maar weetje? Ik zie hem wel om me heen. In jou. ” Het is zo puur, zo kwetsbaar en zo waanzinnig om te kunnen zijn als een kind in geloof. Na mijn antwoord die avond valt ze in slaap zonder enige verdere reactie of behoefte aan een diepere uitleg. Terwijl ik haar toestop, knuffel en zoen, besef ik weer even hoe groot de taak van mij als mama is. En juist dat raakt me. Hoe groot de taak van ons als moeders is! Ik vraag me stiekem af of ik de juiste woorden had gebruikt voor deze vraag zo uit het niets. Lees meer: “In deze rubriek wordt je elke vrijdag bemoedigd en opgebouwd vanuit Zijn […]

Continue Reading

taalontwikkeling, peuter, peuterspeelzaal, mamablogger, blogger, mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Peuter, School

De peuterspeelzaal – taalontwikkeling én logopedie?

Het is alweer een paar maanden geleden dat Naomi voor het eerst de peuterspeelzaal binnenliep. Gevestigd in een school gaf het Naomi (en mij) eerst een nogal overweldigende indruk. De ontlading kwam dan ook steeds samen met een heleboel tranen bij het ophalen (die waren dan weer niet van mij). Inmiddels zijn we allemaal gewend. School(tje) is leuk en heeft de afgelopen tijd al een hoop moois opgeleverd tijdens het maandagse tafereel.. Onopvallend Ik zie mijn grote peuter intussen veranderen in iets dat bijna op een kleuter lijkt. Met haar 100cm was ze als twee jarige groot, nu lijkt het ineens wel mee te vallen als madam er trots bij vertelt drie jaar te zijn. Ik vind het geweldig om te zien dat ze meedoet in de groep. Stiekem kom ik elke maandag een beetje eerder naar school en kijk ik onopvallend vol liefde naar mijn kleine grote meisje. Ik zie hoe ze met haar vingers in de mond aandachtig naar de juf luistert. Ik zie hoe ze de neusgaten van een andere peuter inspecteert en hoor haar voorzichtig meezingen met een liedje. Evaluatie Na enkele maanden op de psz volgde deze maand haar evaluatie. Ze komt lekker mee in […]

Continue Reading

christelijke mamablogger, mama van dijk, verhaalverteller, schrijver
Familie, Mamablogger, Persoonlijk

Ze zocht een gouden mannenhart

Het is eind augustus. Ze is pas 15 maar het mannelijke gezelschap laat haar bloed geregeld een beetje sneller stromen. Met haar 15 lentes jong is de aantrekkingskracht van mannen groots. Van snelle kus in een steegje tot de handdruk van haar uiteindelijke ware vlam. Met tussendoor de begroeting van de man die ze destijds wist te adoreren. Het kon op 1 dag, met 15 lentes jong, in de tijd van msn, hyves en zoveel meer. We gaan terug naar dat steegje.. Een snelle kus De grote jongen met zijn blanke huid en een wat rossige haardracht komt op haar af gelopen. Niet veel eerder zat ze achterop zijn fiets, gewoon leuk. Natuurlijk had ze wel door dat hij wat meer van haar verlangde. Gek was ze niet. Ze vond het wel prima. Maar op die middag wanneer ze zijn achter rekje afspringt komt hij dichterbij. Zijn gezicht een beetje naar het hare. Een snelle kus in het steegje volgt. Ietwat overrompelt is ze. Vooral wanneer slechts enkele seconden later een oerkracht uit het moederlijk huis naar buiten komt geblazen! Er vliegen rake woorden door dat bewuste steegje. Woorden die zij zich later niet herinneren kon, woorden die haar overrompelde ziel wel […]

Continue Reading