Afgelopen dinsdag kon je een klein stukje lezen over hoogsensitiviteit en moederschap. Het is intens. Intenser. Het leven als moeder is soms druk met een volle agenda en er ‘moet’ van alles. Hoe kun je hoogsensitiviteit dan laten samen laten gaan met je leven? Het goede nieuws is, het is je leven. Hoogsensitiviteit is iets van jou, een stukje of een groot stuk. Het hoort bij je. Je bent hoogsensitief in plaats van dat je het hebt.
Wist je dat hoogsensitiviteit genetisch bepaald is? Herken jij je in de kenmerken van hoogsensitiviteit, dan is de kans groot dat (een van) je kind(eren) dat ook is. Hoogsensitiviteit is dus aangeboren. Het heeft te maken met het filter bij de hersenen. Dat filter werkt anders dan bij mensen die niet hoogsensitief zijn. Hierdoor komen prikkels vrijwel allemaal en intenser binnen. Dit betekent dat je het leven veel intenser kan beleven. Dus ook het leven als moeder! #hspmomlife
De eerste gekleurde bloemetjes zie je langzaam opkomen en ineens lijkt de witte sneeuw en alle ijspret van slechte enkele weken geleden alweer mijlenver bij ons vandaan. Gelukkig maar want op dit moment schreeuwt elke vezel in mijn lijf het uit dat het toe is aan een portie warme zonnestralen. Lees ook: Geen Roze maar een Grijze wolk Zonnestralen Terwijl ik die eerste zonnestralen achterin de tuin probeer op te vangen kijk ik naar ons tuintje dat er op dit moment nog voorzichtig gezegd wat triest bij staat. Met een verschil van -15 naar +15 heb ik kennelijk maar weinig moeite. Mijn dreumes ook niet bedenk ik me terwijl ik haar glunderend door de tuin zie paraderen. Wat is ze blij en wat lijkt het ineens weer lang geleden dat we niet wisten wat er met haar kleine lijfje aan de hand was. Lees ook: Het allerbeste bleek niet genoeg voor mijn hooggevoelige baby. Een jaar geleden deelde ik (zoals je inmiddels van me bent gewend) alle ins en outs rondom het moederschap. Ook op dat moment toen er een wel heel grijze wolk boven ons leventje hing na de geboorte van jongste dochter Fleur. Ik neem je mee in […]
Als jullie dit lezen staan we bijna een half jaar op de wachtlijst, 6 maanden waarin we toch stiekem hoopten op een telefoontje met een voorstel zijn voorbij. Helaas heeft de telefoon niet gerinkeld al moet ik er wel bij zeggen dat we daar ook niet vanuit gingen maar stiekem wel hoopten.. Ontwikkelingen Ons dossier ligt nu een half jaar bij het Child Adoption Centre in Thailand te wachten op een positieve match, er zijn wel wat ontwikkelingen geweest vanuit de stichting Wereldkinderen. Zo kregen we half februari een nieuwsbrief per e-mail waarin werd aangegeven dat vanuit het Child Adoption Centre de eisen voor de special needs zijn aangescherpt en dat ze graag meer informatie willen over het kindje vanuit de tehuizen om zo tot een goede match met ons als adoptieouders te komen. Hierdoor kan het zo zijn dat het Child Adoption Centre en Wereldkinderen al druk bezig zijn achter de schermen met een voorstel maar doordat het wat langer duurt voor de informatie er vanuit de tehuizen is het ook langer kan duren voor er een voorstel is wat wij horen. Het maakt dubbele gevoelens los Wel geeft Wereldkinderen aan dat er geen enkel stel langer dan 3 […]
Talenten – Als je Mama van Dijk al een poosje volgt, weet je dat haar talent en passie schrijven en delen vanuit het hart is. Wauw, wat is dat mooi. Wat kunnen we daar als mama’s geïnspireerd door raken hè? Wat is het waardevol om te kunnen delen uit de dingen die ons zijn gegeven. Hoe zit het bij jou? Heb jij ergens een passie voor of is het nog een beetje verstopt? Of vind je het spannend om er wat mee te gaan doen?
Hoe verras je tegenwoordig nog een stel kinderen in de klas of op het verjaardagsfeestje? Een bedankje voor mee naar huis na dé party? Geloof me, ik vind elke creatie leuk. En ik hou er stiekem zelf een beetje van als er zichtbaar liefde in gestoken is. En of dat nu enkel is door een liefdevol geplakte sticker op een zakje chips of een creatieve uitspatting. I Love it anyway!