Die morgen zit ik op het aanrecht. Op het aanrecht van een woning zonder herinneringen. In een huis waarvan pa en ma nog maar kort geleden de sleutel kregen. Ik was toe aan rust, heel even toverde ik deze woning om als mijn stilteruimte.
All Posts By
Mama van Dijk
Als jullie dit lezen staan we bijna een half jaar op de wachtlijst, 6 maanden waarin we toch stiekem hoopten op een telefoontje met een voorstel zijn voorbij. Helaas heeft de telefoon niet gerinkeld al moet ik er wel bij zeggen dat we daar ook niet vanuit gingen maar stiekem wel hoopten.. Ontwikkelingen Ons dossier ligt nu een half jaar bij het Child Adoption Centre in Thailand te wachten op een positieve match, er zijn wel wat ontwikkelingen geweest vanuit de stichting Wereldkinderen. Zo kregen we half februari een nieuwsbrief per e-mail waarin werd aangegeven dat vanuit het Child Adoption Centre de eisen voor de special needs zijn aangescherpt en dat ze graag meer informatie willen over het kindje vanuit de tehuizen om zo tot een goede match met ons als adoptieouders te komen. Hierdoor kan het zo zijn dat het Child Adoption Centre en Wereldkinderen al druk bezig zijn achter de schermen met een voorstel maar doordat het wat langer duurt voor de informatie er vanuit de tehuizen is het ook langer kan duren voor er een voorstel is wat wij horen. Het maakt dubbele gevoelens los Wel geeft Wereldkinderen aan dat er geen enkel stel langer dan 3 […]
Talenten – Als je Mama van Dijk al een poosje volgt, weet je dat haar talent en passie schrijven en delen vanuit het hart is. Wauw, wat is dat mooi. Wat kunnen we daar als mama’s geïnspireerd door raken hè? Wat is het waardevol om te kunnen delen uit de dingen die ons zijn gegeven. Hoe zit het bij jou? Heb jij ergens een passie voor of is het nog een beetje verstopt? Of vind je het spannend om er wat mee te gaan doen?
Hoe verras je tegenwoordig nog een stel kinderen in de klas of op het verjaardagsfeestje? Een bedankje voor mee naar huis na dé party? Geloof me, ik vind elke creatie leuk. En ik hou er stiekem zelf een beetje van als er zichtbaar liefde in gestoken is. En of dat nu enkel is door een liefdevol geplakte sticker op een zakje chips of een creatieve uitspatting. I Love it anyway!
Op dit mega fijne platform mag ik schrijven over en voor veel mensen en onderwerpen die me aan het hart gaan. Een daarvan is duurzaamheid. De afgelopen maanden vond ik het eerlijk gezegd wel eens lastig om iets te zoeken wat er goed bij paste. Wat laagdrempelig genoeg was, voor als het nog een ver-van-je-bed-show is. Maar, deze week waag ik een poging. Ik heb namelijk een belangrijke vraag voor je: doe jij mee?
Het voorjaar komt eraan, de blubber buiten en de sombere regenachtige dagen maken steeds vaker plaats voor de zon. En dat mag ook wel weer. Terwijl het waterpeil in de achtertuin met enige moeite zakt zie ik een waterig zonnetje verschijnen iets later gevolgd met gepassioneerde warme zonnestralen. Wat hebben we ze gemist..
Je begint er steeds meer op te lijken, een chauffeursvrouw. En bedankt, met eer neem ik allereerst zijn woorden in ontvangst. Tot ik besef dat er een keerzijde zat aan die ietwat onsmakelijke titel.. De chauffeursvrouw Ik wist ook wel dat hij het goed bedoelde. Dat hij doelde op het feit dat chauffeursvrouwen sterren zijn in het runnen van de toko, helemaal alleen. Dat ze op den duur hun eigen ritme vinden, de mannen kort-door-de-bocht-gezegd een beetje minder nodig hebben. Ik kan niet anders dan beamen dat sinds manlief de overstap maakte van distributie naar rondhout de titel me beter past. Ik bedoel, nu écht. De afgelopen weken hebben stilletjes wel even een stempel gezet op het leven met een papa als chauffeur, een chauffeur als man. Hoe je het ook went of keert, chauffeurs zijn veel van huis, soms (vaak iets) meer dan je zou willen en met het managen van een gezin, een platform, huishouden en alles eromheen is dat 24/5 best een beetje aanpoten. Uitgeraasd van een week bikkelen smeet ik afgelopen weken, zonder moeite, zijn lading wasgoed gefrustreerd van me af wanneer hij thuiskwam. Ik dropte mijn (lees onze) kids in de handen van mijn wederhelft […]