Kerst – In de afgelopen weken hebben we massaal toegeleefd naar deze kerstdagen. Tenminste daar ga ik zomaar even van uit. Massaal haalde we de kerstboom van zolder of kochten een verse van het land. Tuinen, huizen, deuren, alles werd versierd met lichtjes en gezelligheid..
Mama van Dijk
De onthulling van een nieuw blogjaar op Mamablog Mama van Dijk. We knallen bijna het jaar uit. Nog even en de flappie’s in ons midden zijn hun leven weer zeker en de oliebollen drijven alweer vrolijk in het vet. Het is slechts een kwestie van dagen voor er weer ,door menig enthousiasteling, duizenden euro’s de hemel in zal worden geknald en we beginnen aan een gloed nieuw jaar.
Het is rond half 9 als de bel gaat. Enthousiast rennen mijn meisjes naar de deur! “Oma!” juichen ze haar toe!Terwijl ik mezelf elke keer opnieuw gelukkig prijs met deze vrouw in hun leven worden er dikke zoenen uitgedeeld. Dag lieverds, dag mam! Tot zo! Een warme kop thee wordt gezet en mijn werkdag begint..
“Haar huidje veranderd langzaam in een grote vuurrode vlek vol blaasjes. Het zit ondertussen bijna overal” de assistente neemt mijn telefoontje serieus en een paar uur later komen we aan bij de huisarts. De koorts was gestegen tot 40 graden en mijn goedlachse dreumes inmiddels veranderd in een hoopje ellende. Het bracht ons vorige week op de poli kindergeneeskunde..
Met de kinderen op bezoek bij familie of met het gezin naar een museum: in de winter wil je veilig de weg op met kinderen achterin. Op Independer lees je handige tips voor autorijden in de winter. Vandaag deel ik 4 tips om goed door te lezen voordat je (opnieuw) het winterse weer tegemoet rijdt. Want hoe zat het nu eigenlijk allemaal?
Haar ogen spreken. De glans waarmee ze haar woorden aan mij probeert over te brengen zie ik. Maar het zijn haar woorden, die ik niet begrijp. Ze ziet me nadenken terwijl ik hurk om op haar hoogte te komen. Haar ogen draaien weg. Mama ik weet het niet, klinkt beteuterd als mijn peuter weg loopt. Alsof ze zeggen wil, laat maar, je begrijpt me toch niet.
Nog maar drie seconden geleden zag ik hoe dochter Fleur (1) met een glimlach de pepernoot van dochter Naomi (2) in ontvangst nam. Even schrik ik maar haar kaken zie ik op en neer gaan, oké geen zorgen, denk ik nog. “Geef maar niet meer aan Fleur hoor” roep ik vanachter het fornuis de kamer in. Maar dan gaat het mis..










