Het leven raast. Alhoewel mijn spiegelbeeld de afgelopen jaren weinig veranderd is zie ik in de kinderen des te meer hoe snel het was gegaan. Hoe de tijd niet had stil gestaan. En dat was goed. Maar was er niets veranderd? Mijn lijf kreeg strepen, mijn glimlach rimpels en mijn haren vielen na de kinderen als herfstblaadjes op de grond. Het waren slechts een paar uiterlijke kenmerken van het moederschap. Om maar niet te spreken over de herhaaldelijke kringen onder de ogen. Het is het meer dan waard. Want de nachtelijke uren, het lijf dat veranderde, bracht me telkens dichtbij hen. Verbonden. Vol trots. Zoveel liefde. En alhoewel het leven raasde, was het God die als een wolk rondom ons leven hing. De afgelopen weken ervoer ik in de drukte van het leven, in de tegenslagen op ondernemersgebied des te meer, dat het tijd was voor een ruk aan het stuur. Voor vernieuwde balans en een andere kijk bovendien. Mijn hoofd blijft malen.. Terwijl mijn hoofd blijft malen en mijn hart piekert, besluit ik te gaan hardlopen. De volgende dag opnieuw. En opnieuw. De regen valt en er is geen kans om de storm te ontwijken. Om hier droogvoets doorheen […]
Welkom thuis. Soms zijn woorden uit muziek genoeg. Is er verder niets nodig om het hart te raken. De woorden die mijn schoonzus schrijft in dit nummer van Sela raakt mijn hart. Welkom thuis lieve mama. Voor wie zoek was of op reis. Beluister het nummer hier, vandaag in jouw huis, maar Thuis bij de Vader..
Kriebels in de buik. De STAP volgde. STAP betekend Scholing Training Aspirant Pleegouders. Dit was een training van 5 lange avonden, 2 zaterdagen en een aantal gesprekken met begeleiders, screeners, pleegouders, pleegkinderen en er was zelfs een hele dappere biologische moeder die haar verhaal deed. Het was het begin..
Was dat wel zo makkelijk? Vertrouwen? De controle loslaten? Of échte overgave. Hoe dan? Je las er vorige week over en vandaag gaat het artikel verder.. Deel 1 “Als vertrouwen moeilijk is..” lees je hier. Echt vertrouwen Er zijn momenten geweest in mijn leven dat ik niet kon stoppen met praten met Hem en dat ik gigantisch veel zin had om de Bijbel te lezen, zodra ik terugkwam van een college bijvoorbeeld. Ik kon alles loslaten en overgeven aan Hem. Dat waren heerlijke tijden waarin ik me zo ontzettend dichtbij God voelde. Ik droomde met regelmaat dromen van Hem, zag beelden waarin Hij tot me sprak en werd bemoedigd door anderen die iets van Hem hadden gehoord over mij en met me wilden delen. Ik voelde me de koning te rijk en dacht dat dit nooit meer over zou gaan. Wist ik veel. Want helaas verdween het wel naar de achtergrond. Net als de Israëlieten Dat doet me denken aan het verhaal van de Israëlieten die door God door de woestijn worden geleid naar het beloofde land. God leidde hen overdag door een wolk en ’s nachts door een vuurzuil aan de hemel, nadat hij hen door wonderen uit Egypte […]
Het is eind augustus als ik de deur open doe voor Maartje van Goed Geweven. De meisjes liggen lekker op bed en ik kijk enorm uit naar de eerste van twee avonden. Twee avonden waarin mijn man en ik ons voorbereiden op de bevalling van onze derde spruit. Ik ben enorm benieuwd wat Maartje ons gaat leren en vertellen en al gauw kom ik erachter dat haar visie en manier van werken één van de meest waardevolle cadeaus die we onszelf kunnen geven tijdens deze zwangerschap. De benadering die we tijdens deze cursusavonden horen over bevallen en de voorbereiding daarop is er één die bij ons past. Het geeft rust in mijn hoofd om er over te praten met iemand die er kennis van heeft. Ja, ik heb al twee bevallingen achter de rug. Twee medische bevallingen, waarbij uiteindelijk alles goed is gekomen. Maar, de laatste bevalling heeft wel impact gemaakt. Behoorlijk. Ik leer veel en ik kijk nu uit naar de bevalling. Een goede voorbereiding is het halve werk? Het kan altijd anders lopen, dan ik nu hoop -ook dat heb ik twee keer ervaren-, maar ook dan mag ik weten dat Hij erbij is. En dat ik nu […]
