ADOPTIE – 2020, een jaar van hoop en verwachten. Als jullie deze blog lezen zijn we inmiddels een paar weken onderweg in 2020. Wat verlangde ik na de decembermaand die me dit jaar harder raakte als de voorgaande jaren naar een nieuw jaar, een nieuw fris begin.
Mama van Dijk
Het is in de namiddag als een zoete honger de boventoon voert in huize van Dijk. Wanneer de meisjes een graai in de snoeppot doen weet ik me moeilijk in te houden. Voor ik het weet zit ik onbewust met een lolly in mijn mond. Na 3 sabbel-seconden besef ik dat ik mijn mama.lijnt avontuur aan het hervatten was en tuf ik het boeltje snel weer uit. –Bespaar me details? Oke, oke! Startmeting Ik ben inmiddels een week verder. Een week na de startmeting die tot grote shock 80,5 aangaf! 80kilo! Hoe dan?! Zelfs mijzelf wist ik de afgelopen tijd met de juiste kleding om de tuin te leiden want ik moet bekennen.. dat het weer zo uit de hand was gelopen had ik niet gezien, of gedacht. Dat mijn broeken iets strakker zaten wel. Jup, dat wel. Leefstijl Ik schreef eerder al hoe het mis ging. En toch, omdat ik dagelijks met sport en voeding bezig ben, (foei ja! ik had beter moeten (w)eten) wist ik precies hoe en wat er nu van me verwacht werd. En dus ging ik aan de slag. Direct! Naast de vermoeidheid (die ik al had door de nachtelijke avonturen van mijn teamnosleep) is […]
Een paar weken geleden publiceerde mamavandijk.nl een gastblog over het ‘mislukken’ van borstvoeding. Ook in de periode van mijn mamablog was dit een onderwerp dat veel herkenning opriep. Het blijft een onderwerp waar moeders voor moeten strijden. Voor borst én flesvoeding. Het raakte me en omdat het iets is waar ik veel mee bezig ben, als pas bevallen moeder, besluit ik dat het ook het volgende onderwerp moet zijn voor mijn blog. Een battle. Dat kan het echt zijn. “Wil je borst- of kunstvoeding gaan geven?” Daar zit ik dan. Net 10 weken zwanger, op intake bij de verloskundige. Het is één van de eerste vragen die je krijgt als je in vewachting bent. “Borst” antwoord ik stellig. Ik ben ‘verse’ moeder als ik voor het eerst openbaar voed. Nu bijna 5 jaar geleden. Mijn zorgvuldig klaargemaakte en afgemeten melkpoeder, giet ik in mijn net zo zorgvuldig klaargemaakte -gekookt met gemengd koud- water. Bewaard in thermosfles. Ik voel schaamte, prikkende ogen. En alsof ik gedachten kan lezen, hoor ik mensen zeggen: “Geeft ze dat kleintje geen borstvoeding? Want dát is toch het allerbeste?” Mijn borstvoedingsverhaal bij mijn oudste eindigt als ik veel strijd heb ervaren, te veel ben afgevallen en […]










