Al weken voert deze titel de boventoon in mijn gedachten. Meermaals legde ik het weer naast me neer. Vandaag niet. Terwijl ik plaatsneem aan mijn teakhouten tafel is het alsof er een stemmetje zachtjes fluistert. Begin maar, Ik help je wel. Begin maar.. En zo start ik deze blogpost. Naast me liggen de resten van mijn lunch. Op mijn telefoon zie ik een foto van mijn kleine sporter die zich in de gymzaal op school vermaakt. Een fractie later van mijn andere dochter, slapend in de buggy bij oma. Liefde. Een grote warme bron van stromende liefde voor hen. Hoe kon ik God daarboven plaatsen? Stond God echt op nummer 1? En wat geef ik vandaag de dag liefde? Vragen die klinken in mijn hart. Misschien ook in dat van jou persoonlijk. Tegenwoordig worden we van alle kanten warm gemaakt voor het kopen van de nieuwste collecties in de schappen, het mooiste huis van de straat, tot aan een extra liefde op een willekeurige datingsite. Zo lekker onbevangen ook, die wereld. Niet? Een beeld in de lucht Het raakt me vandaag de dag. In een wereld waar alles lijkt te kunnen. Te moeten. Waar we soms even vergeten waar het […]
geloof
Terwijl ik de post van gisteren schrijf blijf ik zitten. Zitten achter de laptop waar mijn vingers als een muzikaal schouwspel zojuist de woorden van mijn hart hadden beschreven. Mijn gedachten staan heel even stil. Het gebeurt niet vaak. Er volgt een tekst uit Johannes 1 vers 8 in mijn hart. Hij was niet zelf het licht hij was er om te getuigen van Het licht. Het is een van de vele teksten waar ik aandacht aan geef binnen de tiendaagse Saviorscrown die ik leid. Een lichtje schijnen in de wereld. Maar bovenal niet zelf Het licht zijn. Gisteren beschreef ik het wolkendek, de stralen van de zon die moeite hadden met het doorbreken van de dichte bepakking. En dan toch, die gedoseerde stralen. Hoe straalt Het licht in jouw leven? Wolkendek Is het wolkendek van diverse factoren in jouw leven een dichte hoop ellende geworden waar lichtstralen de kans niet krijgen te schijnen? Of was jouw blik de verkeerde kant op gericht? Staarde jouw ogen naar de gitzwarte grond onder je voeten? Waren er dingen in jouw leven die het zicht op de hemel versperde? Wat is het je waard dat de stralen van Gods liefde weer gaan schijnen […]
WINACTIE – Ik heb getwijfeld over deze kop terwijl mijn vingers op het toetsenbord tikken. De avond is gevallen en buiten zie ik af en toe de bladeren van de bomen voor het raam langs zwaaien. Soms pauzeren ze even, slechts even, het is alsof de wind even gaat liggen om ze daarna weer mee te laten zwingen op het ritme van de wind. Lees ook: “De Saviorscrown – 10 dagen vol bemoediging” Beeldende kunst Ik stop het tikken en tuur even naar buiten. De beeldende kunst van het tafereel voor mijn keukenraam legt in mijn hoofd al vrij snel de link naar het leven van alledag. Het was een heen en weer razen, af en toe was daar even een rustmomentje om vervolgens weer opgepakt te worden. Om snel weer meegenomen te worden in het ritme van het leven. In de afgelopen weken heb ik samen met God een bijzondere reis mogen maken. Een reis die me bracht buiten mijn comfortabele leven. Een reis die me buiten de boot bracht. Een reis waarbij ik af en toe het oog op Jezus leek te verliezen in de strijd die het met zich mee bracht. Vanavond start de allereerste Saviorscrown. Met […]
Kies je bestemming We zijn er vol van. Dat moge wel duidelijk zijn. De zomer is in volle glorie begonnen, een loei hete dag wisselt een fris briesje met 20 graden af. Genieten. De zwembaden vullen zich bijna als vanzelf, de wijn en bierglazen wellicht eveneens. De zwoele zomeravonden laten onze herinnering van de afgelopen winter alweer zo ver achter ons. Een nieuw seizoen. De zomer is hier! Zonder bestemming Zou jij het kunnen? Op reis te gaan zonder bestemming? Waar zou je je aan vasthouden? Het avontuur tegemoet? Het zand tussen de tenen, drinken uit een kokosnoot? Rijen palmbomen? Hoge bergen of een bruisende stad? Toen ik afgelopen dinsdag het artikel publiceerde over heerlijke vakantieplannen in achtertuin of op avontuur dwarrelde er slechts één ding steeds een beetje naar boven. En dat was een persoonlijke vraag of eigenlijk een kort zinnetje in mijn hart.. Kies je bestemming “Kies je bestemming” Maar waarom zul je je afvragen? De vrijheid bevalt je? Waarom niet? Het niets hoeven en alles kunnen loslaten is iets dat je wel ligt? Maar zien waar je uitkomt? Waar houd je je aan vast? Lieve lezer, mag ik het vandaag aan jou vragen. Al ga je voor […]
Ik merk de laatste tijd in mijn kwetsbaarheid als moeder een vernieuwde energie om te delen. De laatste tijd zie ik het om me heen gebeuren van ver af en dichtbij. Erkennen van moeite, het voelen van moeite of pijn, het lijkt zo inherent gekoppeld aan falen. Aan zwakte. Aan afgaan. Een ideologie die we onszelf hebben aangewend?
Zoals velen van jullie weten woont mijn tweelingzus sinds vier jaar in Israël. Vier jaar alweer! Ze ontmoette de man van haar leven tijdens haar eerste bezoek aan het bijzondere land en trouwde. Vanaf de zijlijn word ik sindsdien meegenomen in de liefde voor het land met een hoopvolle visie, een missie voor Israël.
“Ik weet het niet. Ja, ik heb alles wat mijn hartje begeerd maar of het ultiem is? Ik mis soms wel wat vrijheid. Ultiem. Het klinkt zo uitbundig perfect?” beantwoord ik die dag. Iets meer vrijheid zou lekker zijn. Ik bedoel als gezin, om toch dat jaartje rond te reizen zonder verplichtingen ofzo, dát. Om eens lekker uit die comfortzone te stappen en dromen te leven. Dat lijkt me best ultiem..










