Een onderwerp dat ik afgelopen weken meermaals voorbij hoor komen om me heen is er eentje over keuzes. Waaronder de keuze voor een positieve mindset. Een dankbaar hart. Maar was dankbaarheid een keuze? Of was dat te kort door de bocht?
All Posts By
Mama van Dijk
“Oh, kijk dat kontje” roep ik met gepaste trots manlief toe wanneer hij onze jongste dochter richting de wc helpt. En nee ik had het niet over die kadetten van manlief. Haar voorheen strakke broekjes ogen inmiddels wat losjes om de billen. Hoe kan het ook anders. Nog vorige week zat daar een luier. Ik sta versteld..
Afgelopen week las je in dit artikel al over hokjes en vakjes, over standaards en alles daarbuiten. Onder andere over jurkjes die het moesten afweten en broeken en skinny’s daarvoor in de plaats. Dat fragment ging met name over deze passessie.. “Mam, heb je nog meer sweaters?” Beteuterd kijkt ze naar haar lange strakke rode jurk waar de leopard letters samen het woordje Pretty vormen. Ja, dat was ze zeker, bloedmooi zelfs, maar zo voelde ze zich niet. Hoe geweldig ik de jurk van Quapi ook vond, het strookte niet meer met hoe ze zich wilde voelen. Ze werd een stoere kleuter daar was zo nu en dan maar weinig schattigs meer aan. Haar buikje bolt ze nog iets verder naar voren. “Mam, heb je niet gewoon nog een sweater. ” Skinny Name it, Trui Name it Een eigen stijltje Het werd tijd voor haar eigen stijltje en ze had gelijk. Ze is immers een buitenkind dat een liefde heeft voor wild en stoer. Dat met papa op de motor wil, met mama wil bootcampen, klimmen en apenkooien. Een kind dat turnen maar niks vind puur door die strakke tutu’tjes maar klimmen en springen gaaf vind. Tijd om te […]
Lifestyle, Mamablogger, Moederschap
In “Moeders met passie”, bijzondere verhalen, grote dromen, ingrijpende gebeurtenissen
En ineens staan we hier. Alweer halverwege de decembermaand. Voor je het weet sluiten we een indrukwekkend jaar af en stappen we het volgende jaar binnen. Een jaar waarin je kinderen (ik vermoed net als hier) weer veel te hard zijn gegroeid, een jaar waarin je dankbaar omkijkt. Ik hoop het tenminste. Vandaag kijken we (even terug en daarna snel) vooruit want er komen zulke gave dingen aan!
Gebeurt het jou wel eens? Dat je je eigen kinderen of de kinderen van een ander vergelijkt met die van jezelf? Of misschien herken je het in je eigen leven. Was die andere moeder niet beter? Had ze het niet veel verder geschopt? Ik durf te stellen dat ook jij wel eens te mist in gaat. En juist in die kwetsbaarheid ontdekte ik een waanzinnige boodschap..
