Omdat de eerste dinsdag van deze maand valt op deze 1 januari, aan mij de eer om het blogjaar officieel te openen voor Mama Van Dijk. Daarbij wens ik (uiteraard ook namens de hele redactie) jullie, als lezers, natuurlijk een heel mooi en goed 2019.
All Posts By
Mama van Dijk
Het is eind augustus. Ze is pas 15 maar het mannelijke gezelschap laat haar bloed geregeld een beetje sneller stromen. Met haar 15 lentes jong is de aantrekkingskracht van mannen groots. Van snelle kus in een steegje tot de handdruk van haar uiteindelijke ware vlam. Met tussendoor de begroeting van de man die ze destijds wist te adoreren. Het kon op 1 dag, met 15 lentes jong, in de tijd van msn, hyves en zoveel meer. We gaan terug naar dat steegje.. Een snelle kus De grote jongen met zijn blanke huid en een wat rossige haardracht komt op haar af gelopen. Niet veel eerder zat ze achterop zijn fiets, gewoon leuk. Natuurlijk had ze wel door dat hij wat meer van haar verlangde. Gek was ze niet. Ze vond het wel prima. Maar op die middag wanneer ze zijn achter rekje afspringt komt hij dichterbij. Zijn gezicht een beetje naar het hare. Een snelle kus in het steegje volgt. Ietwat overrompelt is ze. Vooral wanneer slechts enkele seconden later een oerkracht uit het moederlijk huis naar buiten komt geblazen! Er vliegen rake woorden door dat bewuste steegje. Woorden die zij zich later niet herinneren kon, woorden die haar overrompelde ziel wel […]
Gisteren nog las je hier onze kerstgroet en ook afgelopen donderdag blikte Papa van Dijk even terug op het afgelopen jaar met een intens en puur blog. Vandaag een blik vooruit met oog op het nieuwe (blog)jaar. Een jaar vol spannende en mooie nieuwe uitdagingen.. 2019 Komend jaar heeft wat mij betreft nooit echt aan me getrokken. Ofwel, dat jaar 2019 kon van mij nog rustig even op zich laten wachten. En toch staan we plots voor dit bijzondere jaar. Plots was ik ineens alweer 4 jaar moeder en zo ineens is het tijd om mijn bijna kleuter klaar te maken voor een leuke en spannende nieuwe schooltijd. Een tijd die heus even slikken zal zijn, voor mij. Een tijd die deuren zal openen naar nieuwe waanzinnige fases. Zoals ook de afgelopen jaren mag je op mamablog Mama van Dijk onderdeel zijn van dat stukje in mijn reis door het moederschap. Ondanks dat ik nog niet direct sta te popelen ben ik erg benieuwd naar dit nieuwe avontuur.. Een bijna kleuter Voor mijn bijna kleuter zal één ding anders worden. Ik heb ervoor gekozen om bewuster dan ik al was rekening te houden met haar wensen als schoolgaand meisje op psz […]
“Oh, kijk dat kontje” roep ik met gepaste trots manlief toe wanneer hij onze jongste dochter richting de wc helpt. En nee ik had het niet over die kadetten van manlief. Haar voorheen strakke broekjes ogen inmiddels wat losjes om de billen. Hoe kan het ook anders. Nog vorige week zat daar een luier. Ik sta versteld..
Afgelopen week las je in dit artikel al over hokjes en vakjes, over standaards en alles daarbuiten. Onder andere over jurkjes die het moesten afweten en broeken en skinny’s daarvoor in de plaats. Dat fragment ging met name over deze passessie.. “Mam, heb je nog meer sweaters?” Beteuterd kijkt ze naar haar lange strakke rode jurk waar de leopard letters samen het woordje Pretty vormen. Ja, dat was ze zeker, bloedmooi zelfs, maar zo voelde ze zich niet. Hoe geweldig ik de jurk van Quapi ook vond, het strookte niet meer met hoe ze zich wilde voelen. Ze werd een stoere kleuter daar was zo nu en dan maar weinig schattigs meer aan. Haar buikje bolt ze nog iets verder naar voren. “Mam, heb je niet gewoon nog een sweater. ” Skinny Name it, Trui Name it Een eigen stijltje Het werd tijd voor haar eigen stijltje en ze had gelijk. Ze is immers een buitenkind dat een liefde heeft voor wild en stoer. Dat met papa op de motor wil, met mama wil bootcampen, klimmen en apenkooien. Een kind dat turnen maar niks vind puur door die strakke tutu’tjes maar klimmen en springen gaaf vind. Tijd om te […]
Lifestyle, Mamablogger, Moederschap
In “Moeders met passie”, bijzondere verhalen, grote dromen, ingrijpende gebeurtenissen
En ineens staan we hier. Alweer halverwege de decembermaand. Voor je het weet sluiten we een indrukwekkend jaar af en stappen we het volgende jaar binnen. Een jaar waarin je kinderen (ik vermoed net als hier) weer veel te hard zijn gegroeid, een jaar waarin je dankbaar omkijkt. Ik hoop het tenminste. Vandaag kijken we (even terug en daarna snel) vooruit want er komen zulke gave dingen aan!