MOEDERSCHAP – Mijn naam is Nellianne Bakker, 22 jaar oud, en ik ben in 2016 getrouwd met Jan Marten Bakker. Wij wonen in een nieuwbouwhuis in Barneveld, eind 2016 raakte ik zwanger, van ons lieve zoontje Rein, die 9 augustus 2 jaar hoopt te worden. Heeft het moederschap jouw veranderd als persoon? Ik zat in een hele moeilijke periode met veel stress en verdriet, (ivm. problemen op de werkvloer, waardoor ik ziek thuis kwam te zitten). Door dit alles dachten we dat het wel een tijdje zou duren voordat ik zwanger zou raken, dat alle stress me teveel zou zijn. En toen ineens, ik was al een week over tijd, deed ik toch maar eens een test. Als ik aan dat moment van de positieve test denk geeft me dat een onbeschrijfelijk gevoel. Ik ben zwanger! Ik kreeg weer zin in mijn leven en daar haalde ik dan ook alle energie en hoop uit voor de toekomst. Hoe moeilijk en stressvol het leven eromheen ook was. Voor mezelf zorg ik door af en toe een momentje voor mezelf te pakken Ik geniet van de zon, dus als die zich laat zien neem ik even een momentje voor mezelf, heerlijk in […]
Mama van Dijk
Adopteren Thailand – Stap voor stap in de wereld van adoptie. Vandaag over stichting Wereldkinderen en terug naar de Raad voor de Kinderbescherming. Nadat op 18 januari 2018 de beginseltoestemming op onze deurmat lag was het weer even afwachten (wachten is het sleutelwoord in de procedure van adopteren).
Het enthousiaste idee van twee moeders die dolgraag wilde sporten en resultaat wilde behalen groeide al snel uit tot één van de grootste bootcampen. Inmiddels hebben ze zo’n 120 leden (anno 2020 200+) en staat het veld aan de Woudseweg in Barneveld tweewekelijks vol met vrouwen die op laagdrempelige manier fantastische resultaten boeken.
Op het moment dat mijn oudste dochter word geboren denk ik aan die bijzondere vrouw die net als ik zojuist haar baby op de wereld zette. Een ontlading volgt, ze was er! Zo moet ook zij zich hebben gevoeld. Maar terwijl ze net als ik op dat bewuste moment denkt haar placenta met een laatste wee naar buiten te persen hoort zij opnieuw een baby huilen. Haar wereld staat even stil.. Bijzondere geboorte In juni speelt dit bizarre verhaal van deze bijzondere geboorte extra vaak door mijn hoofd. Het bleek de geboorte van mij en mijn tweelingzusje. Mijn moeder vervulde de hoofdrol van deze realiteit die soms nog steeds meer lijkt weg te hebben van een speelfilm. Met een liefdevolle echtgenoot, een peuterzoon van 2 en een kindje in haar buik maken ze zich hoogzwanger klaar voor een nieuwe fase. Ze richt de kamer in, zet een familiewiegje klaar en maakt zich op voor wat komen gaat. Haar baby zou wat aan de grote kant zijn en ze word dan ook nauwlettend in de gaten gehouden. Die middag gaat het gebeuren en die zelfde middag krijgt plots een heel bizarre wending.. Ongeloofwaardig Na de geboorte van haar kleine dochter perst […]
Het is manlief die met oog op 21 juni jaarlijks gekscherend dezelfde grap weet uit te brengen. Gefeliciteerd met het zoveel jarig ballingschap, er volgt een grijns en een dikke knipoog. Op 21 juni vieren we ons jubileum van alweer (denkt even na) 7 jaar. Waar was de tijd gebleven! Ik volg nog steeds van die heerlijke weddingfotografen, locaties en shops via social media. Het neemt me zo heerlijk mee terug in de tijd. Als ondernemer kom ik steeds meer in gesprek met andere ondernemers met ieder een eigen passie, zodoende kwam ik laatst in gesprek met de mannen die met passie deze Foam sticks bedrukken. Ik zie flitsende Foam sticks met bedrukte trouwteksten. Het brengt mij dan weer in een flits terug naar onze eigen trouwdag, bij de sfeer, de muziek, het gooien van mijn boeket. Had ik ooit kunnen denken hoe we 7 jaar later zouden terugkijken? 7 vette jaren We verhuisden van ons kleine opgeknapte bakhuisje naar een ander bakhuis, gingen vervolgens een tijdje wonen bij mijn ouders om de bouw van onze nieuwbouwwoning af te wachten. We belandde uiteindelijk na deze 15 maanden overbrugging (5 maanden was de planning) in onze huidige woning waar we twee […]
Weer sta ik voor datzelfde keukenraam, mijn blik gericht op de bomenrij in de verte. Ik tuur over het groene gemaaide gras terwijl mijn handen een schooltasje vullen. Drie maanden geleden sprak God op deze plek.. Terugblik Er begon een bijzondere reis in mijn persoonlijk geloof. Een reis met vallen en opstaan. Het bracht me dichterbij God en verder in de strijd. Het bracht het ontstaan van de Saviorscrown, een tiendaagse cursus vol bemoediging en geloofsopbouw. Zelf deed ik mee tijdens deze allereerste 10daagse, die liep tussen Hemelvaart en Pinksteren. En ondanks dat er maanden, dag en menig nacht werd doorgewerkt besefte ik tijdens de tien dagen pas hoe God had gewerkt. En bovenal hoe Hij de leiding nam en had genomen. Ik heb vol verwondering mogen aanschouwen hoe harten werden geraakt. Hoe woorden exact op het juiste moment werden gedeeld. God bracht 25 vrouwen samen als in een community om te groeien dichterbij zijn Vaderhart. En ik? Ik mocht slechts delen, elk woord dat Hij had gelegd in mijn hart. Nieuw tijdperk Er is een ander tijdperk aangekomen zo merk ik. Ik verlang naar meer van onze Hemelse Vader en meer te delen in Hem. Wat er verder komen […]
Mam, wat is dit? De handjes van mijn peuter wijzen. Ze wijzen naar mijn strijkijzer. Ze is op dat moment ruim 3. Ik glimlach en schrik tegelijk. Wist ze dat niet?! Dit is een strijkbout liefje, beantwoord ik haar vraag. Ik vertel verder, je gebruikt hem om kleertjes mooi recht te maken, zonder kreukels dus. Na het A-ha momentje vervolgt ze haar weg. Strijkvrij leven?
Het was afgelopen week een rustig blogweekje. Heel bewust hield ik mijn planning een keer vrij. Of nouja, vrij? De saviorscrown liep afgelopen week in volle gang, vandaag sluiten we hem af en ik kan er stiekem wel om huilen. Van geluk dus. Het is zo bijzonder hoe God hier aan het werk is gegaan. Ik zal er komende vrijdag een kleine terugblik op geven. Daarnaast is afgelopen week mijn tweelingzusje overgekomen uit Israel én als klap op de vuurpijl bracht het moederschap me vorige week zondag weer een ‘allereerste keer’ met dit keer dus de allereerste waterpokken! Waterpokken Afgelopen maanden, zeg gerust jaren, waren we elk waterpokkenseizoen nog fluitend doorgekomen. Ik moest eerlijkheidshalve bekennen dat ik er inmiddels een beetje op zat te wachten maar met een man die nog nooit een waterpok op zijn lijf heeft weten te verwelkomen was het toch ook even spannend. Zou hij dan binnenkort ook…? Ik hoef jullie vast niet uit te leggen wat de waterpokken zijn. Wel wil ik even delen wat bij ons heeft gewerkt. Ik postte op instagram vorige week een vraag rondom tips bij waterpokken. Naast tips van verkoelende mousse, vsm, kidsclin of o.a. dr. Leenarts waren overduidelijk de […]
Het gevoel niet meer na te kunnen denken of gevoelsmatig een hoofd vol met watten? Een vol hoofd. Herkenbaar? Dat kan zich uitten in onder andere één van deze twee kenmerken. Wat doe je er aan? Ook ik heb wel eens een vol hoofd, als coach weet ik prima hoe ik hiermee om kan gaan, maar toch komt het nog wel eens voor. De laatste weken ben ik veel aan het nadenken over mijn werk, komend verlof in de herfst en hoe ik dat ga invullen. Onze oudste zit nu twee maanden op school en ook daar zitten veel gedachten over in mijn hoofd. Logisch, denk ik! Misschien herken je het wel? Misschien slokt je werk je op of heb je veel zorgen rondom je kinderen of ouders, opa’s en oma’s? Misschien vraag je je af hoe je het allemaal rond moet breien? Pen en Papier Als je hier ook last van hebt, probeer dan om orde te creëren door gewoon eens pen en papier te pakken. Zijn er dingen die je moet doen? Schrijf het op. Zijn er zorgen die je bezig houden? Schrijf het op. Wees niet kritisch, het hoeft niet op de juiste volgorde of met de […]
Vandaag lees je het bijzondere verhaal van Marian. Ze is moeder en pleegmama tegelijk. Hield van haar werk, de deadlines en het drukke bestaan tot een burnout roet in het eten gooit. Marian vertelt: “Een moeder met passie werd gezocht en ik voelde me direct aangesproken.. want passie ja dat heb ik!Voor wat? Dat ga ik je vertellen vandaag op Mamavandijk.nl.” Mama en Pleegmama in één Zal me eerst voorstellen, ik ben Marian, 35 jaar jong, getrouwd met Harrie en mama van Jop hij is 4 jaar en pleegmama van Juul zij is 13 jaar. Geboren en getogen in Zeeland en dus een echte Zeeuwse, opgegroeid in een ondernemers gezin. Als kind wilde ik graag verpleegkundige worden maar een spierziekte op 9 jarige leeftijd gooide roet in het eten, lang staan en veel spierkracht had ik niet dus ging ik op zoek naar een baan op kantoor. Een spierziekte gooide roet in het eten Een burnout Een baan vond ik bij mijn vader in de zaak, 15 jaar werkte ik daar met passie en met plezier maar toen ik 1.5 jaar na de geboorte van Jop een zware burnout kreeg heb ik besloten om mijn baan volledig op te zeggen. […]










