Gelukkig Nieuw jaar! Een gloednieuw jaar. 2016 is ineens slechts een herinnering. Tijd om de lucht van gourmetfeestjes te verdrijven, de kerstboom af te tuigen, meters lichtjes en honderden ballen weer achter het schot te laten verdwijnen, de nieuwe jaaragenda klaar te leggen en de batterijen uit je weegschaal te verstoppen, of deze de komende weken gewoon even hard voorbij te lopen.. Terug naar het ‘gewone’ leven. Misschien heb je net als wij genoten van een heerlijke vakantie en ben je uitgerust het nieuwe jaar ingeluid. Wellicht vier je nog steeds vakantie, of ben je alweer keihard aan het werk. Voor een ieder geldt hetzelfde. 2017 is van start gegaan! En wij wensen je een heel gelukkige toe! Blogdagen In de eindejaarspost op Mama van Dijk kon je al kort iets lezen over de blogplannen van dit jaar. Zoals jullie ondertussen gewend zijn is er ook dit jaar op Dinsdag Donderdag en Zaterdag een leuke blogpost online te vinden. Persoonlijk Het persoonlijke verhaal blijft op Mama van Dijk centraal staan. Een uniek kijkje in het leven als christelijke mama van twee heerlijke dochters. Een leven dat met de geboorte van onze dochters is verrijkt. Een leven dat simpelweg ook zijn ups en […]
Daar zit je dan, met je goede gedrag. Eerder al besteedde ik aandacht aan mijn liefde voor borstvoeding, het antenataal kolven, hoe de productie voorafgaand aan je bevalling al op te wekken is. En hoe dat in zijn werk ging. Ja, daar zit ik dan. Een reuze boezem waar het melk uit spuit. De stuwing die de voorgevel slechts voor korte tijd deed veranderen in harde bowlingballen..
“We koesteren het bijzondere moment waarop we vervolgens in ontlading, verwondering en dankbaarheid elkaar aankijken.” Met enorme vaart schoot dochterlief de wijde wereld in. En prompt barst daar de roze wolk los. Daar is ze dan, onze dochter, Fleur (Feline Laurène)! Luidkeels worden we begroet. Na de eerste ontlading kijken we verwonderd met ogen die zich steeds opnieuw vullen naar ons prachtige meisje en naar elkaar. Er zijn geen woorden voor..
De bevalling komt op gang. Het was manlief die net de deur uit liep voor de nodige cafeïne toen de gynaecoloog de verloskamer kwam binnenlopen. De eerste zak antibiotica is ondertussen ingelopen concludeert ze, er word besloten te starten met de weeën opwekkers i.c.m. met het breken van de vliezen middels de elektrode die op het hoofdje word geplaatst. Been there, done that?
We zijn ruim 37 weken op weg als we opnieuw de gynaecoloog bezoeken. “Meld je aanstaande maandag op de verloskamers als het dit weekend niet doorzet, dan gaan we je inleiden”. De woorden lijken nog niet helemaal binnen te komen als de gynaecoloog ze tijdens deze controle uitspreekt. Iets later, wanneer we door de gangen van het ziekenhuis wandelen zie ik twee glunderde ogen mijn kant op kijken wanneer manlief zegt ” Aanstaande maandag Wil, dat is super!” Na de valse start van een paar dagen eerder merk ik dat mijn enthousiasme nog niet zo ver reikt. Wat nou als… Als de gynaecoloog op dat moment toch alsnog anders besluit?
Het is begin november als de bevalling toch echt al begonnen lijkt. “Geen weg meer terug! Het is begonnen!” Enthousiast en eerlijk bericht ik dat het inderdaad is begonnen als ze vragen hoe het met me gaat die dag. Ons tweede wonder is onderweg. Hoera! Toch? Om de drie minuten probeer ik met een kalmte de weeën weg te zuchten. Het begin is er..
Het is een aantal maanden geleden als ik schrijf over een redelijk onbekend begrip. Antenataal kolven. Wat is het in vredesnaam en wat kunnen we er in de zwangerschap mee bereiken? Het bleek een onderwerp waar menig moeder nog nooit van had gehoord. Maar desalniettemin een onderwerp dat in mijn ogen veel meer bekendheid zou moeten krijgen want ik ben alvast dolenthousiast..
Sinds Naomi de 1,5 jaar heeft aangetikt begint ze signalen te geven dat ze moet plassen. Terwijl haar wiebelende beentjes haar nog amper goed en wel naar een potje konden brengen dacht ik dat het continu herhalen van “bah” vast een fase zou zijn. Maar, nu we een aantal weken verder zijn blijkt dit zich echter steeds verder uit te breiden. Ondertussen zegt madam tegen jan en allemaal die het horen kan dat ze “bah” heeft, grijpt daarbij uitbundig naar haar luier en begint er hevig aan te trekken. S’morgens is het ondertussen het eerste dat word gezegd en s’avonds moet hij vooral “uit”. Word mijn dreumes zindelijk?