Afgelopen jaar in mei ging ik naar de kamer van koophandel. Een bezoekje dat niet meer bleek dan een simpele toevoeging aan een register. En toch zat ik met ietwat knikkende knieën aan het bureau. Spannend, die eerste stap..
Mama van Dijk
Een paar weken geleden publiceerde mamavandijk.nl een gastblog over het ‘mislukken’ van borstvoeding. Ook in de periode van mijn mamablog was dit een onderwerp dat veel herkenning opriep. Het blijft een onderwerp waar moeders voor moeten strijden. Voor borst én flesvoeding. Het raakte me en omdat het iets is waar ik veel mee bezig ben, als pas bevallen moeder, besluit ik dat het ook het volgende onderwerp moet zijn voor mijn blog. Een battle. Dat kan het echt zijn. “Wil je borst- of kunstvoeding gaan geven?” Daar zit ik dan. Net 10 weken zwanger, op intake bij de verloskundige. Het is één van de eerste vragen die je krijgt als je in vewachting bent. “Borst” antwoord ik stellig. Ik ben ‘verse’ moeder als ik voor het eerst openbaar voed. Nu bijna 5 jaar geleden. Mijn zorgvuldig klaargemaakte en afgemeten melkpoeder, giet ik in mijn net zo zorgvuldig klaargemaakte -gekookt met gemengd koud- water. Bewaard in thermosfles. Ik voel schaamte, prikkende ogen. En alsof ik gedachten kan lezen, hoor ik mensen zeggen: “Geeft ze dat kleintje geen borstvoeding? Want dát is toch het allerbeste?” Mijn borstvoedingsverhaal bij mijn oudste eindigt als ik veel strijd heb ervaren, te veel ben afgevallen en […]
Pleegzorg – Spanning. Kriebels. Verdriet. Vreugde. Dankbaarheid. Vertrouwen. Angst. Nieuwsgierigheid. Het zijn eigenlijk maar een paar woorden van gevoelens die in deze dagen voorbij komen.. Onze gevoelens deinzen werkelijk alle kanten op. We weten soms niet waar we het zoeken moeten. Wat staat ons te wachten? We hebben geen flauw idee. We fantaseren wat af. Stilletjes, maar soms spreken we het ook voorzichtig naar elkaar uit. Elk minuut van de dag zijn de kinderen aanwezig in onze gedachten. We zijn aan elkaar verbonden! Naast ons gevoel komen er natuurlijk ook veel praktische zaken aan bod. Want je bent immers toch wel een aantal zaken nodig voor de verzorging van een baby en een dreumes. Ik ben gastouder maar heb geen hele baby uitzet in huis. En dat hebben we geweten. Hulp van alle kanten Onze mobieltjes stromen vol met aanbod van kleding, een bedje, kinderstoel, beddengoed, een badje en ga zo maar door! Het overweldigd ons en maakt ons er bewust van dat we het niet alleen hoeven te doen. Ons netwerk staat om ons heen. God zegent ons met deze mensen. Inmiddels is bekend dat het de bedoeling is dat de kinderen die vrijdag ochtend bij ons worden gebracht. […]
Daar lag ze. In bed te huilen. Het deken was tot ver over haar haren getrokken waarmee ze hoopte alles buiten te sluiten. Maar al het enge was binnenin haar. Een gedachten golf spoelde weer over haar heen en ze voelde dat ze bijna verdronk in de angst. Haar hart bonsde hard in haar borst, alsof het zijn weg naar buiten zocht. Haar ademhaling leek als vanzelf te versnellen naar een tempo dat niet goed bij te houden was. Hyperventilatie maakte zich meester van haar en in paniek greep ze naar het zakje dat al klaarlag op haar nachtkastje om haar ademhaling weer onder controle te krijgen. Ze wilde uitschreeuwen: ‘Waarom Heer?! Waarom?! Hoe lang nog moet ik dit verdragen?!’ Maar waarom zou ze? De hemel leek van koper te zijn op deze donkere dagen. Ik heb een angststoornis Angst. Voor mij – helaas – een heel reëel thema in mijn leven. Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik de diagnose ‘angststoornis’. Geen pretje kan ik je vertellen. Maar misschien hoef ik je dat niet te vertellen, want misschien worstel jij er zelf ook mee. De website volksgezondheidenzorg.info vertelt me dat 35,8 per 1.000 vrouwen ook kampte met een angststoornis in 2018. […]










