3 weken zonder speen

We zijn drie weken verder. De speen verdween en kwam niet meer terug toch waren die eerste twee weken een rollercoaster. Vandaag tekst en uitleg. Onze ervaring met de rigoureuze methode van een speen die het huis -letterlijk- uitvloog…

De eerste nacht zonder speen

Deel één van het speenavontuur vind je hier!

Toen het avondritueel naderde kwam plots ook het gemis van de speen. Helemaal plots was het natuurlijk niet want dit zagen we aankomen. Stoer afstand doen betekent niet dat het vertroostende, rustgevende ding gelijk te missen is. Ik had mezelf voorgesteld dat ik uren lang met ontroostbaar mannetje op mijn armen zou rondlopen maar dat bleek iets genuanceerder.

Onze peuter bleek een andere manier te kunnen bedenken om te ontladen. En dat bleek, jawel; praten! Er volgde een bijna hilarisch tafereel. Urenlang in zichzelf, met zichzelf, en veel hardop praten. Van werkelijke avonturen van de dag tot fantasie verhalen. onophoudelijk. Na ruim twee uur viel hij in slaap. Die nacht word hij wakker. Meermaals. Zoekende naar z’n speen aan zn aapjes. En die gewoonte bleken we nog vaak te gaan zien. Het misgrijpen. Of nou ja.. Het vastgrijpen van zn knuffels en voelen en kijken waar tutje was gebleven. Om dan met een zachte zucht zijn aapje zonder speen tegen zich aan te drukken. och, arme snoet!

Aanraden?

Hij werd ’s nachts weer regelmatig wakker en heel even vroeg ik me af waar ik in vredesnaam aan was begonnen. Zijn peuterbed was net een weeek geintroduceerd. En alhoewel dat uitmuntend ging had het geen vrijbrief moeten zijn om het volgende grote speen thema dan maar direct toe te passen. Ik zou dit, terugkijkend, dan ook niemand aanraden 🙂

Maar het veranderde. Het verwerkende praten werd steeds korter, 2 uur, 1uur, een half uurtje en uiteindelijk ontstond er en vast ritueeltje dat hij al snel kon dromen.

Badje, slokje drinken, tandenpoetsen, boekje lezen en bidden. Na het bidden zing ik hem een paar liedjes toe. Terwijl ik over z’n snoetje aai. Soms slaapt hij dan al, soms lukt het hem zelf. Soms duurt het nog iets langer. Maar de speen is verdwenen. Het heeft plaatsgemaakt voor een nieuw ritueeltje. Mijn grote kleine ventje.

En nieuwe ritmes zorgen voor nieuwe kansen. Een dagelijks kletsmomentje met de grote meiden ontstond bijna direct. Want terwijl kleine broer in bed word gelegd, hoor ik inmiddels beneden de dames thee zetten en aan tafel gaan zitten. Fluisterend onderaan de trap klinkt hun stem..

Mam, kom je?

Broertje mag rustig slapen gaan terwijl de grote tieners hoopvol neerstrijken aan de eettafel. Elke avond is van hen met handen om theekopjes gehuld met de leukste, pittigste en liefste moeder en dochters gesprekken. Een nieuw seizoen dat voelt als een cadeautje.

Zullen we deze een poosje houden zo?

-x- Mama van Dijk