Die morgen zit ik op het aanrecht. Op het aanrecht van een woning zonder herinneringen. In een huis waarvan pa en ma nog maar kort geleden de sleutel kregen. Ik was toe aan rust, heel even toverde ik deze woning om als mijn stilteruimte.
geloof
Talenten – Als je Mama van Dijk al een poosje volgt, weet je dat haar talent en passie schrijven en delen vanuit het hart is. Wauw, wat is dat mooi. Wat kunnen we daar als mama’s geïnspireerd door raken hè? Wat is het waardevol om te kunnen delen uit de dingen die ons zijn gegeven. Hoe zit het bij jou? Heb jij ergens een passie voor of is het nog een beetje verstopt? Of vind je het spannend om er wat mee te gaan doen?
Na me-time is er een nieuw Engels begrip over komen waaien dat de laatste tijd veel voorbij komt, namelijk self-care. Het houdt ons bezig, we zijn er graag mee bezig, want nadat ik een oproepje op instagram (@prachtigaandachtig) plaatste waar mijn maandelijkse blog op deze website over moest gaan, kreeg ik meerdere reacties met als onderwerp self-care..
Mamablog – Ik tuur naar mijn scherm. Minutenlang volgt er een bijna ademloze stilte. Mijn gedachten razen. Hoe kan het! Ik wil opvliegen, mijn scherm het liefst induiken. Ik wil roepen naar de hemel. Lieverds! Lief kind. Lieve kinderen van de wereld, van jou en mij, ons allemaal. Mijn tranen vloeien voor jullie. Mijn moederhart breekt in zoveel stukjes uiteen..
Als de stilte valt Geen woorden omvatten Het einde nabij Dagen van hoop Tussen angst en de zorgen De wereld raast verder Maar het leven staat stil Woorden tekort In de donkere morgen Geen woorden omvatten Het einde nabij De laatste zucht in stilte geborgen – Als die berg van zorgen het zicht op de toekomst ontneemt. Wil ik mijn armen naar de hemel strekken. Hier ben ik, in gebrokenheid, met al mijn angst, verdriet en gemis. Neemt U mij bij de hand. Zodat ik ook op die berg van zorgen Uw liefde voelen kan Als de stilte valt.. Op 14 januari is door God thuisgehaald onze lieve (schoon)vader en enthousiaste opa. Veel te jong. Woorden schieten tekort. *Vorig jaar plaatste ik dit bericht. En nu zijn we een jaar verder. Een jaar zonder. Een jaar waarop het leven even zijn glans verloor. Een jaar waar opnieuw de zon mocht gaan schijnen en de herinnering voortleeft als een kostbaar geschenk in ons hart. -x- Mama van Dijk










