Afgelopen zomer maakte ik met een van de dochters een flinke klim. We liepen door de bossen omhoog om uiteindelijk bij een zalig bergmeer uit te komen. We wisten begin van de trip al dat er iets fijns stond te wachten. En met de bergtoppen in het vizier werd het laatste stuk plots weer gemakkelijker. Met rode blossen ploffen we neer.
Ik herinner me ook de afdaling. Het stenen asfaltpad. Enorm steil, dat diepe afgrond ernaast. Ergens tussen de klim en de afdaling in was er een pauze. Een moment van herstel. Prachtig, nodig ook om daarna weer lichter op het doel af te gaan; het slotstuk van de reis.
Mijn lijf werd weer prioriteit
Acht weken geleden begon ik aan een zelfde beklimming. Ik wilde terug, sterk worden. Ik wilde af van onnodige kilos maar bovenal van de futloosheid. Het voelde als een dal maar met een motivatie groter dan een bergtop besloot ik alles op alles te zetten. Ik moest die denkbeeldige top bereiken. Ik begon aan een zelf ontworpen WOD (=workout of the day) sportschema, en viel een kledingmaat af, verloor vet en kwam massa spieren bij. Mijn lijf voelde weer steeds meer als dat van mij. Matchend bij wie ik wilde zijn voor mezelf en mijn omgeving.
Het lukte me niet meer
En toen kwam er vakantie. De klad kwam erin. Het sporten lukte niet meer elke dag en er werd net iets te lekker gegeten. Maar ook in de dagen die volgen voel ik me weer sneller moe en heb meer last van pijntjes. Ik voel sneller zin in fastfood en laat me weer verleiden mee te eten aan avondsnacks. En zo besef ik nu, ook dat is een fitreis. Een beetje als de bergtoppen en de afdalingen uit de intro. En hoe menselijk (h)eerlijk is het om ook dat te lezen. Het is niet altijd rozengeur of maneschijn. Het is hard werken, onderuit gaan, opstaan en weer doorgaan. Prioriteit geven aan dat wat jouw prioriteit behoord te krijgen.
Makkelijk, welnee?
Ik zou heus willen zeggen dat het wel gemakkelijk is. Dat je in 3 weken prima je doel kunt bereiken en de aanhouder altijd wint. Maar jouw leefstijlverandering zit hem niet in een X aantal weken werken om daarna weer terug te gaan naar start. Jouw verandering zit hem deze keer in opdagen, ook als je al langer dan een week roept dat het even niet gaat zoals het wil. Een goede vriend zou me zeggen; dan wil het maar zoals het gaat. Je hoeft niet overnieuw te starten. Je gaat verder waar je was.
Een goede vriend zou me zeggen; dan wil het maar zoals het gaat.
Nog ruim 50 dagen tot kerst!
Soms is het prima even bergafwaarts te bewegen, het dal brengt je naar de volgende bergtop! Zet hem op lieve jij! Eind volgende maand paradeer je alweer in je glitterjurk rond je gourmetschotel. Dus voor nu; Go!
-x-Mama van Dijk





No Comments