Ja, tussen al die mini bedjes en babyspullen gaan de eierstokken rammelen, heus wel! Gelukkig weet ik het tot op heden daarbij te laten! En toch bracht ik weer een bezoek aan babypark afgelopen donderdag. Ik neem jullie mee. Mee op pad langs té mooie kamertjes, té schattige bedjes en té leuke spulletjes. Maar eerst.. Maar eerst ons kleine ochtendritueeltje. Ik zet mijn lieve peuter af bij school en vervolg even later mijn weg tot ik plots stil sta met een brandend motorolie lampje! Als dat maar goed gaat! Je ziet het allemaal in een heerlijke, hilarische en pure nieuwe Vlog#3! Of klik hier om mijn nieuwste vlog te kunnen zien! Veel kijkplezier en ook alvast bedankt voor het kijken! Doe een duimpje omhoog als je hem leuk vond en laat gerust een tof berichtje voor ons achter in de comments! Ps1: Vergeet je niet te abonneren op ons YouTube kanaal PS2: helemaal gratis 🙂 ! -x- Mama van Dijk
Persoonlijk
Hij maakte jou in het bijzonder Met sprankelende ogen een prachtige stem Al vanaf dat pril begin werd jij een kunstwerkje van Hem Hij schildert graag jouw leven Met toekomstdromen klein of groot vele kleuren, talenten, werden jou gegeven liefde kreeg een naam, al in de moederschoot. Zo geliefd, Zijn meesterwerk, De wereld, mensen om je heen Ze werden stuk voor stuk bewonderd Hij vergat er heus geen één. Soms zien wij niet wat hij wel ziet Raakt het met kwetsbaarheid je hart Juist op die feestelijke dagen Je had zo graag, maar kan nog niet een Moederdag mee willen vieren, Je voelt intens maar stil verdriet. Lieve (wens)mama’s Deze week barst social media los met het thema Moederdag. Wat kan dan juist deze week ook pijnlijk zijn. Misschien juist voor jou, omdat je je eigen moeder begraven moest en het als kind altijd te vroeg is om voor die hartverscheurende dag van afscheid te komen staan. Misschien voor jou omdat om je heen iedereen zwanger zag worden maar het in jouw eigen buik zo stil bleef. Het ontroerd me tot tranen en ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je vandaag een warme […]
“Oh, wat ben je leuk! Ga even staan dan maakt mama een foto!”, “Kijk papa, wat is ze al groot”. Zomaar een van die momenten op een dag. Ik wil zo graag dat manlief niets van zijn kleine grote meisjes mist terwijl hij zijn truck Luxemburg in stuurt. Een kort Ah of een duimpje omhoog vormen zijn inmiddels bijna standaard reactie. Het maakt voor hem niet zozeer uit wat zijn dochters dragen en hoe schattig het staat. Dat weet hij namelijk toch wel. Eenmaal bezig stuur ik de té schattige foto verder mijn Whatsapp gesprekken in..
In Nederland zijn wij ouders/verzorgers gezegend met een heel fijn cadeautje van de overheid. Wanneer je papa en mama bent geworden en hem of haar hebt aangegeven bij de gemeente krijg je vanzelf bericht van de sociale verzekeringsbank. Over het algemeen duurt het even maar dan heb je ook wat. Toch?
“Terug betalen? 7000 euro? Doe even normaal! Alsjeblieft, help!” Het is de noodkreet die Cor die ochtend haarfijn aanvoelt. “Zo’n SOS bericht schieten we natuurlijk direct te hulp, ik bel je straks”, stuurt hij terug. Aan alles merk ik dat hij, als zijnde mijn accountant, niet zoveel zorgen ziet. Niet veel later hebben we contact. “Jij zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, en nu dit…”.We plannen een paar dagen later een gesprek.
Lieverd.. Ik vervolg; Wat vind jij nu echte liefde? Manlief die weet van mijn geplande blogbericht met een ode aan de liefde haalt zijn schouders vanaf de bank op waar hij snipverkouden een mannengriep ondergaat. Hij glimlacht als hij zegt: “Motorrijden.” Zijn ogen vallen terug op het schermpje waar ik het geluid van piepende banden herken..






