Het is zover. De zomer lijkt langzaam zijn einde te naderen ondanks de zomerse dagen die ons nog worden voorgeschoteld. Zo ineens stonden jij en ik afgelopen weken plots weer aan de start van een nieuwe tijd, een nieuwe fase. Misschien betekende dat voor jou een tijd van drukte met werk en studie. Misschien stond je net als ik weer aan het schoolplein. Een nieuwe tijd. Hoe gaan we om met die verandering?
ADOPTIE – In mijn vorige blog schreef ik over de diepe onrust die ik ervoer. Inmiddels zijn we bijna twee maanden verder sinds we eind maart het bericht kregen dat de adoptie vertraging op zou lopen. Nu ik dit schrijf is het half juni en staan we deze maand 21 maanden op de wachtlijst, de tijd vliegt.
Het is eind april wanneer ik wederom de tiendaagse Saviorscrown mag beginnen met een groep bijzonder mooie mensen. Vrij lastminute legde God op mijn hart dat ik middenin de coronacrisis mocht getuigen. Mijn vakantie die stond gepland werd gecanceld zoals bij velen. Wat ging er een kracht vanuit om ook, of juist in deze tijd God te zoeken en samen groot te maken. Niet mijn woorden maar de Zijne, delen met liefde.
VIJF – Het is door corona half maart dat er heel veel dingen in de vrieskist zijn komen te liggen. Langzaamaan ontdooit het boeltje weer en bedenk je plots ook wat voor een gouden artikelen daardoor nooit zijn gepubliceerd. Zo ook deze. Mijn ervaring met het allereeste kinderfeestje. Ik geef je tips, inspiratie en bovenal een kijkje achter de schermen. Want moeder, het is zó leuk!
Heb je afgelopen weken gevolgd op Instagram dan kan het je niet ontgaan zijn dat na weken, wat zeg ik maanden, (of jaren) tobben eindelijk de ingreep gedaan werd. Twee weken geleden zijn bij de jongste dochter buisjes geplaatst en zijn haar neus en keelamandelen verwijderd. Ik neem je heel even mee. Omdat we allemaal weten dat een beetje herkenning en erkenning op zijn tijd de nodige rust kan geven.
