0
Browsing Category

Persoonlijk

geloof, Persoonlijk

Over de kop geslagen, een afslag gemist.

In de vijf minuten die er die morgen rusten tussen verschillende taken vlucht ik in sneltreinvaart naar de tweedehandskleding App. Want zo gaat dat als drukke moeder, wellicht herken je dat. Die paar minuten waarin je niet aan het zorgen (taxien, werken, sussen, soppen of koken) bent worden zo moeiteloos opgeslokt door de wirwar aan taken die nog rondzweven in je hoofd. Ik scroll door rugbyshirts en dottige tienerjurkjes. Mijn billen heel even tegen het aanrecht gedrukt. Even geen stilte maar andere ruis. Want zo werkt dat nu eenmaal. Maar dan komen er woorden. Ik bid om richting en het stroomt. Vandaag mag ik het delen met je, een stukje van mijn reis. Een beetje over de kop. Of een afslag gemist? Over de kop Ik voelde me over de kop geslagen en vroeg mezelf en God af ik in de drukte niet een afslag had gemist. Het is op de allerlaatste dag van onze heerlijke zomerreis eind Augustus 2024 wanneer mijn hoofd rust in de alkoof van de camper. Het is stil. De kinderen slapen maar mijn hoofd draait overuren. Ik had zojuist de keuze gemaakt om te stoppen met het bedrijf waar sport en voeding een grote rol […]

Continue Reading

Persoonlijk

Wat als het dit keer niet bij dromen blijft?

Het is 1 januari geworden. Vannacht vierden we met een bank vol mensen, rijkelijk gevulde tafels en kindervreugd om ons heen. We vierden, aten, proosten en mijmerden. Over doelen van vorig jaar die werden behaald en andere doelen die verder weg leken dan ooit. Je kent het vast. Iets magisch Je mijmert nog eens. Over de mooiste reizen, de sprongen in het diepe, de ongemak die vaak aan die allermooiste herinneringen vooraf gingen ook. (Maar die dan juist plots de mooiste bleken.) De jaarwisseling heeft iets magisch vind ik. De letterlijke stap het nieuwe tijdperk in. Een nieuwe fase. Nieuwe bladzijde. Een schone lei. Welke sprong in het diepe ervoer jij afgelopen jaar? Het afgelopen jaar was voor mij een pauzeknop. Het leven denderde door in sneltreinvaart terwijl het eerste half jaar vooral bestond uit zieken, uit zorgen, oneindig zorgen en tranen met tuiten bij de huisarts -toen ik voor de 600e keer met het zieke kleine ventje- de gang in liep. Met wallen op de knieen en een hart vol liefde, dat ook zo vaak plat werd gelegd. Er zijn dagen geweest dat mijn lijf niet kon. Dit aangaf met hoge koorts maar ik dragen en zorgen moest. De […]

Continue Reading

geloof, Persoonlijk

Uit onverwachte hoek

Enigszins verslagen van een nieuwe dag met nieuwe treurige headlines zoek ik die bewuste morgen naar een lamp in de bouwmarkt. Eentje die in het herfstige weer niet erg opvalt in het interieur maar wel voldoende licht geeft. Zodat de ogen van zoonlief in het donkere seizoen iets meer kunnen zien. Verslagen door het nieuws van deze morgen volgt er licht uit onverwachte hoek.. Op de snelweg Op de snelweg, op grootmoeders tempo, rijd ik mijn zoon wiegend in slaap terwijl er worship uit de speakers komt. Mijn oog valt op een enorme bak licht dat achter een bizar wolkendek voorbij schijnt. Ik denk aan de morgen die zonder gebed aan tafel zo vliegensvlug voorbij vloog. Ik denk aan het moment dat ik ze voor ze op pad stuurde nog snel bijeen riep. In een kring, staand, met verstrengelde handen, Zijn zegen en bescherming voor vandaag mocht toebidden. En toen vlogen ze uit. Ik onderweg, zij naar school. En terwijl ik mijn weg vervolg in de auto en ik het licht én het donkere wolkendek daaromheen aanschouw klinken er woorden uit mijn mond; Het Hemelse Licht schijnt sterker in de duisternis. Ik krijg kippenvel. Wow, waar kwam dat ineens vandaan? […]

Continue Reading

Moederschap, Persoonlijk

Lang geleden!

Sluipend Het is een kleine 2 jaar geleden wanneer de dagelijkse routine aan het schoolplein een definitieve omslag is van mijn moederschap. Een leeg huis. Gevulde klassen. Ik werk in die tijd fulltime aan één van mijn gezamenlijke bedrijven genaamd de Sportchallenge. Ik bouw samen aan en met een groots team van collegas. Dit alles naast het fulltime runnen van het moederschap en naast manlief die de geur van diesel en hout nog altijd erg kan waarderen in een andere (trans)sportsector:). Het schrijven verdwijnt sluipend naar de achtergrond maar ik merk simpelweg geen heimwee. Goede keuze dus, zo bedenk ik me later. Toch begint het nu, jaren later wederom te kriebelen. Ik besluit de elektronische pen weer eens in handen te houden en merk al snel een vertrouwde stroom van woorden dat het papier -ofwel het scherm- vult. Zoals jij schrijft.. Schrijven dus. Want zo word er vaak gezegd. “Wilma, zoals jij schrijft..”. Optimistisch als ik ben vat ik het op als een compliment. Woorden geven aan situaties, gebeurtenissen of gevoelens. Het was zeker nog steeds zo vertrouwd. Inmiddels zijn onze dochters bijna 8 en 6 jaar. De dochters die al zo lang als blondie en brownie door het leven […]

Continue Reading

podcast hoogsensitiviteit - mama van dijk
Moederschap, Persoonlijk

Podcast – Hoogsensitiviteit

Hoogsensitief – We ontmoette Corinne Bax jaren geleden, als HSP Coach (Prachtig Aandachtig) en als vriendin verbond ze zich aan ons gezin. Corrinne nodigde me uit om mijn verhaal te delen. Een kwetsbaar verhaal over de afgelopen jaren waarin hoogsensitiviteit een onderdeel werd van ons leven.

Continue Reading

voor jezelf zorgen als moeder - mamablog
Persoonlijk

22 uur stilte

Ik verlaat mijn huis maar zonder doei te zeggen. Zelfs de kat blijft verstijfd staan zonder te mauwen wanneer ik vertrek. De deur sluit zich moeiteloos achter me. Voor het eerst weer sporten. Voor het eerst sinds weken was er wat stilte in huis. De kindjes uit logeren. Ik weer rustig sporten en één ochtend niet om half 6 uit bed. Zo was het plan..

Continue Reading

wolkjes, mamablog mama van dijk
Opvoeding en ontwikkeling, Persoonlijk

Wolkjes

Plots schrik ik wakker. Mam, is het al 7 uur? verbaasd kijk ik op. Lieverd? Het is half 6. Als je wilt spelen, doe dit dan op je kamer ok? Of probeer nog wat te slapen vul ik aan. Maar ik zie een 7 op de klok? vertelt ze stellig. Lieverd, het is 05:27, dat is half 6. Ik weet dat mijn woorden niet binnenkomen. Ze vertrekt. Ik draai me om en kijk in de ogen van mijn oudste kleuter die kennelijk ergens in deze donkere nacht op papa’s lege plekje is komen liggen. Ook zij draait zich om en slaapt.

Continue Reading

mamablog, mama van dijk
Feestdagen, Persoonlijk

Een jaar in een bijzonder jasje..

Het was gisteren, eigenlijk al na middennacht, toen ik de slaap niet kon vatten. De dochters had ik net een kus gegeven op hun slaperige snoetjes. En terwijl ik hun deuren sloot en mijn voetstappen vervolgde naar dat van mijn eigen kamer dacht ik na over het afgelopen jaar.. Ik ben dol op terugblikken en verwonderde me over het feit dat de eerste gedachte aan 2020 vooral de onzekerheid was. Het C-woord kunnen we inmiddels niet meer horen maar om Corona kunnen we nu eenmaal niet heen. Alles lag erin verweven dit jaar. Of… Herinnering Terwijl de galerij op mijn camera me meeneemt naar de herinneringen van het afgelopen jaar kijk ik met een grote glimlach naar mijn scherm. Ik zie hoe een klein baby’tje in Januari mijn armen vult in Jeruzalem. Een bijzondere kraamvisite, dat was het zeker. Mijn kleine neefje werd geboren. Wat een groot geschenk. Niet veel later vieren we terug in Nederland de vijfde verjaardag van onze kleuter. Net voor Corona zijn intrede doet. De eerste vakantie dat jaar wordt gecanceld. Geen familiehuis in het Zwarte Woud in Duitsland, wat een domper! Ook in de zomer gaat het er sober aan toe. Al besluiten we toch […]

Continue Reading