Herken je dat? Vrienden/vriendinnen om je heen die je in gesprek, in woorden en daden maar vooral in het dagelijkse, bij Jezus brengen? Ik voel me gezegend met dát cadeau van het leven. Samen oplopen met andere moeders die in hun opvoeding, levenswandel en passie hun oog richten op onze Hemelse Vader.
Voor vandaag vroeg ik een lieve vriendin om de woorden die ze met mij deelde, ook met jullie te delen. Omdat we ook als we geen gelovige vriendinnen dichtbij hebben, elkaar als zussen in Hem, mogen bemoedigen en aansporen. Een beetje als vroegere penvriendinnen, op afstand. Deze schreef ze speciaal voor jou! En scrol vooral naar het einde van dit bericht, voor een persoonlijke uitnodiging!
Rust(ig) maar..
We kennen het allemaal: het scheppingsverhaal. God maakte de hemel en de aarde en alles wat er op leeft. En hoe langer ik op deze aarde leef, hoe grootser en onbegrijpelijker het allemaal wordt. Overal is een antwoord op te vinden in de schepping.
In het verhaal lezen we dat God sprak, het was er ‘en het was goed’. Het einde van het eerste hoofdstuk in Genesis gaat over de schepping van de mens. Dan mogen we lezen ‘en het was zeer goed’. Een onderscheid tussen alles van de eerste tot en met de vijfde dag en de zesde dag, als de mens geschapen wordt. Het einde van het hoofdstuk suggereert een mooie ‘punt’ achter het scheppingsverhaal. De mens als ‘kroon op de schepping’ wordt ook wel gezegd. Alsof wij mensen de schepping compleet maken.
Maar, dan lezen we in hoofdstuk twee, dat het eigenlijk nog verder gaat. Dan komt dag zeven. De dag waarop God besloot om te rusten. Een dag om te rusten nadat Hij al het werk voltooid had. Déze dag zegende Hij en heiligde Hij. Daar, na die zevende dag, staat een punt.
Wauw, wat is dat toch prachtig. Het is rust, dat als het ware het cadeau van de schepping is. Het ‘extraatje’ misschien wel, nadat de mens ooit had besloten om een punt te zetten na die zesde dag door er letterlijk een hoofdstukverdeling in te maken. Dat geldt natuurlijk voor onze zondag, of sabbat, op welke manier je het ook maar gewend bent of viert. Maar, het mag ook verder gaan. Want rust hoort er dus helemaal bij.
Maar, het mag ook verder gaan. Want rust hoort er dus helemaal bij.
Een rijke ontdekking
De wetenschap dat rust is ingeschapen, als ‘iets’ dat er dus helemaal bij hoort en het zelfs compleet maakt, is zo rijk. God geeft ons het ritme van rust.
Een ritme van rust is niet iets dat in onze samenleving de boventoon voert. Het is druk, we zoeken vluchtige manieren om te ontspannen en we vliegen van hot naar her.
In mijn werk merk ik het vaak. Rust is niet iets ‘praktisch’. Rust is ongrijpbaar voor veel vrouwen en mijn boodschap zorgt in het begin best weleens voor weerstand, omdat er dan gedacht wordt dat het niet is weggelegd voor iedereen.
Dat is het dus wel. We hebben rust cadeau gekregen. Jij ook! En je mag het uitpakken.
Het is ook zeker heel concreet en praktisch te maken. Dusdanig dat je het zult gaan ervaren als basis ‘laagje’ onder jouw leven. Zie het als rust als fundament waarop jij mag gaan bouwen. Dat gaat niet alleen over een goed ingevulde agenda, maar ook over al die ballen die je in de lucht moet, wil of mag houden als moeder, vrouw van, zus, vriendin, klassemoeder en noem maar op…
Ben jij klaar om het cadeau van rust uit te pakken?
Liefs, Corrinne
Persoonlijk
Lieve jij, wil je Meer over rust leren of te weten komen? Volg Corrinne op Instagram!
Mis jij zo’n vriendin om te kunnen sparren in geloof over thema’s die elke moeder aangaan? Speciaal voor jou opent Corrinne de lijnen van dit WhatsApp nummer (0624829095) om jou te inspireren. Een beetje als vroeger, de penvriendin. Je bent vandaag welkom om eens samen te sparren. Is rust ook al onderdeel van jouw leven als moeder?
-x- Mama van Dijk
No Comments