“Beetje (s)pannend” klinken er peuterwoordjes. Zijn ogen vinden het zichtbaar lastig om met de snelheid van de trein nog enigzins een beeld te vormen van wat buiten is. Voor hij de door grote zussen aangewezen paardjes buiten kan scherpstellen zijn we immers al meters verderop. Maar hij geniet. Oh zo zichtbaar die dag. Net als de rest.
We begonnen de dag zo grijs. Wat een dag dierentuin zou moeten worden valt zienderogen in het water. We skippen of wijzigen plannen en besluiten niet te gaan. Maar ondergetekende die gek wordt van weer een dag thuis, te midden van rommel en chaos, doet een voorstel. Een dagje treinen. In koor word het idee luid onthaald. YES! Ik zet de NS app op mn telefoon, boek railrunner kaartjes voor de kids (dagkaart €2,50) en een retourtje voor ons, als ouders.
Wat een groot succes. De verbinding naar Arhnem is mega relaxt en het overstappen is een feestje voor de kids. We doen een dagje stad, voornamelijk om kleine broer te voorzien van nieuwe kleding en dat lukt alvast. De yoyo buggy komt weer akelig goed van pas in het stadsleven. We lunchen samen en genieten. Wat een rijkdom, dat kindervreugd. Zelfs bij klotsende oksels van moeder te midden van herrie en drukte, croptops passende tieners, peuter poepluiers in restaurants zonder verschoonruimte en rennen met 3 kids om een trein te halen enzo.Haha!
De afgelopen weken was het vaker een thema. Hoe staan we op. Het glas halfvol of half leeg? De omstandigheden van de wereld kunnen volledig uit de hand lopen, ontmoedigen of zelfs bang maken. Het kan grijs en grauw voelen om je heen. Maar het is en blijft onze keuze om je hoop te halen uit dat wat er Goed en fijn is. Of dat wat angst geeft en ontmoedigd.
Schreeuwende reuzen of kleine helden. Zullen we het kleine simpele geluk gewoon weer allergrootst maken? Het leven zit zo ontzettend vol gelukjes. Vol rijkdom. Vol Liefde. Focus er maar op. Dan word het steeds een beetje meer…
-x- Mama van Dijk
No Comments