Browsing Tag

Huilbaby

mama van dijk, blogger, christelijke mama, moederschap, overspannen, slapeloze nachten, hooggevoeligheid, baby
Baby, Moederschap, Opvoeding en ontwikkeling

Het allerbeste was niet genoeg voor mijn hooggevoelige baby.

De eerste maanden van het leven van Fleur zijn zwaar geweest. Af en toe liet ik je op Mama van Dijk even (mee)voelen hoe de achtbaan van emoties ons jonge gezinnetje door elkaar wist te schudden. De eerste maanden van het leven van ons kleine meisje vielen haar zwaar. Alles was teveel. Elke prikkel kwam te hard binnen. Mama’s armen waren niet goed genoeg…

Continue Reading

newborn, baby,huilbaby, ontroostbaar, huilbaby, mama van dijk, mamablog
Baby, Opvoeding en ontwikkeling

Een wrang schuldgevoel, ik kon mijn dochter niet troosten

Het is een zonnige donderdagochtend als ik de praktijk kom binnen gelopen. Ietwat zenuwachtig neem ik plaats in de wachtkamer. “Mevrouw van Dijk?” klinkt niet veel later. Een vriendelijk gezicht en daarbij behorende handdruk zorgen voor het eerste contact. “Kom verder en neem plaats.” Terwijl ik mijn billen laat zakken in een fijne fauteuil kijk ik naar de doos tissues op tafel. In mijn hoofd spreek ik mezelf moed toe..

Continue Reading

ziekenhuisopname, ontroostbaar huilen, newborn, baby, hooggevoeligheid
Baby, Opvoeding en ontwikkeling

Thuis na de ziekenhuisopname van kleine fleur.

Het scherm van mijn telefoon kleurt op. “Noo!”. Heb ik haar oproep toch gemist. Even later verschijnt een voicemail bericht van de pedagogisch medewerker. Fijn! Niet veel later hang ik aan de telefoon. “Waardeloos hoor!” Beantwoord ik haar vraag hoe het nu gaat. Ik merk enige schrik in haar reactie als ze me om uitleg vraagt. Maar, ging het écht zo waardeloos? Vandaag een update, van Fleur na haar ziekenhuisopname, de thuissituatie en meer.

Continue Reading

dragen, huilbaby, draagdoek mama van dijk
Baby, Moederschap, Opvoeding en ontwikkeling

De ziekenhuisopname van onze hooggevoelige baby.

“Lieverd, alsjeblieft help! We hebben een huilbaby!” Een noodkreet die elke vezel in mijn lijf wilde uitschreeuwen. Ik kon niet meer. Uren, dagen, weken werden gevuld met een huilend pasgeboren baby’tje. Een hardwerkende echtgenoot die in het midden van de nacht de deur achter zich dicht trok en ‘s avonds pas laat door diezelfde deur weer binnen kwam. Een peuter die overdag al met haar vingers in de oortjes door de kamer dartelde. Laat het stoppen. Het ontroostbaar huilen stoppen. Nu! Vandaag een stukje kwetsbaarheid, een diepe emotie dat werd gedragen door machteloosheid, slapeloze nachten en een moederhart dat huilde..

Continue Reading