All Posts By

Mama van Dijk

Baby

Ik zit in het Erfgoed.

Over enkele weken is mijn allereerste baby 11. Elf. Elf jaar geleden werd ik moeder. Ik zie haar eerste stapjes nog zo vlijmscherp op mijn netvlies staan. Ook terwijl mijn eigen ogen in de afgelopen elf jaar wat troebeler waren gaan zien. Terwijl ik weer een wasstapel -waar je u tegen zegt- wegwerk besef ik weer hoe ongekend waardevol en van belang deze jaren zijn geweest. Heel bewust. Wellicht herken je dat. Ook als je er nog middenin zit. Hoe ontzettend vaak ik me nutteloos heb gevoeld. Elke dag was zo vaak hetzelfde. Weer het troosten, het zorgen, het voeden, het verschonen, het opruimen, het opvoeden, het taxiën, het koken, het sussen, het afspreken, het nakomen, het.. en de volgende dag opnieuw. En de nacht daaropvolgend opnieuw. Elke dag had zo vaak dezelfde uitdagingen. Elk shirt werd smerig en elke maaltijd een zooitje. Elke baddersessie een waterspektakel en mijn tweepersoonsbed bleek zoveel vaker voor veel meer dan twee een veilige haven. Tropenjaren zijn heel hard werken. Zeker als moeders daar in dag en/of nacht alleen voor staan. Alles. Voor 1000 procent geef je, keer op keer. Omdat in alle vrede en veiligheid van het huis, kinderen groot werden. In mijn […]

23 januari 2026 by Mama van Dijk

voor dag en dauw, mama blog, mama van dijk, mariamoment

geloof, Moederschap

Tot haar verbazing bleek het totaal anders!

Haar vingers krullen zich om de geweven touwtjes die uitsteken. Ze bekijkt het wit gevouwen A4tje dat tussen haar bijbel lag gevouwen. Hier zou ze beschrijven, haar gehele reis met God. Van het moment van alles loslaten tot het moment dat Hij het zou vernieuwen. Het alles nog zo veel mooier zou maken. Want, zo dacht ze, dat was wat God die dag had gesproken in haar hart.

17 januari 2026 by Mama van Dijk

Moederschap

Een sentimenteel ding

Verweven in dagen vol onrust, soms vragen. Die tijd van toen. De dagen lang, de nachten zwaar, de weken eenzijdig, de jaren die vliegen. Ze vlogen. Een paar keer knipperen Letterlijk. De kinderen al net zo. Van voorop op de fiets naar achter je rug verscholen, van een eigen fiets naast het jouwe tot zelfstandig in de verte. En dan, met slechts een paar keer knipperen verder, wurmen ze zich moeiteloos zelf het zadel op. Diezelfde fiets. Hij stond er nog. Verscholen onder een laagje stof omdat het plaats gemaakt had voor een ander. Maar nu, nu opnieuw haar grootste meisje naast haar. Op de fiets waar ze bijna 11 jaar geleden voor het eerst op begon. Van voorop op de fiets naar achter je rug verscholen, van een eigen fiets naast het jouwe tot zelfstandig in de verte. Ik slik, heel even tussen de chaos van dagen, het veelvoud van het zorgen, en de ballen soms zo hoog. Over de tijd die was en nooit meer terug kwam. En bovendien het geluk uit de herinneringen die het bracht. En nu staan we hier. Met die oh zo donkerbruine en blauwe kijkers en idem dito lange haren, benen bijna tot […]

17 januari 2026 by Mama van Dijk

geloof, Persoonlijk

Over de kop geslagen, een afslag gemist.

In de vijf minuten die er die morgen rusten tussen verschillende taken vlucht ik in sneltreinvaart naar de tweedehandskleding App. Want zo gaat dat als drukke moeder, wellicht herken je dat. Die paar minuten waarin je niet aan het zorgen (taxien, werken, sussen, soppen of koken) bent worden zo moeiteloos opgeslokt door de wirwar aan taken die nog rondzweven in je hoofd. Ik scroll door rugbyshirts en dottige tienerjurkjes. Mijn billen heel even tegen het aanrecht gedrukt. Even geen stilte maar andere ruis. Want zo werkt dat nu eenmaal. Maar dan komen er woorden. Ik bid om richting en het stroomt. Vandaag mag ik het delen met je, een stukje van mijn reis. Een beetje over de kop. Of een afslag gemist? Over de kop Ik voelde me over de kop geslagen en vroeg mezelf en God af ik in de drukte niet een afslag had gemist. Het is op de allerlaatste dag van onze heerlijke zomerreis eind Augustus 2024 wanneer mijn hoofd rust in de alkoof van de camper. Het is stil. De kinderen slapen maar mijn hoofd draait overuren. Ik had zojuist de keuze gemaakt om te stoppen met het bedrijf waar sport en voeding een grote rol […]

12 januari 2026 by Mama van Dijk

Persoonlijk

Wat als het dit keer niet bij dromen blijft?

Het is 1 januari geworden. Vannacht vierden we met een bank vol mensen, rijkelijk gevulde tafels en kindervreugd om ons heen. We vierden, aten, proosten en mijmerden. Over doelen van vorig jaar die werden behaald en andere doelen die verder weg leken dan ooit. Je kent het vast. Iets magisch Je mijmert nog eens. Over de mooiste reizen, de sprongen in het diepe, de ongemak die vaak aan die allermooiste herinneringen vooraf gingen ook. (Maar die dan juist plots de mooiste bleken.) De jaarwisseling heeft iets magisch vind ik. De letterlijke stap het nieuwe tijdperk in. Een nieuwe fase. Nieuwe bladzijde. Een schone lei. Welke sprong in het diepe ervoer jij afgelopen jaar? Het afgelopen jaar was voor mij een pauzeknop. Het leven denderde door in sneltreinvaart terwijl het eerste half jaar vooral bestond uit zieken, uit zorgen, oneindig zorgen en tranen met tuiten bij de huisarts -toen ik voor de 600e keer met het zieke kleine ventje- de gang in liep. Met wallen op de knieen en een hart vol liefde, dat ook zo vaak plat werd gelegd. Er zijn dagen geweest dat mijn lijf niet kon. Dit aangaf met hoge koorts maar ik dragen en zorgen moest. De […]

1 januari 2026 by Mama van Dijk

Reizen

Bespaar honderden euro’s met deze simpele reistip!

Voordeelkaart Duitsland – Ga jij komend jaar naar Duitsland op vakantie? Dan betaal je toeristenbelasting én heb je grote kans dat de regio die je bezoekt gebruik maakt van een voordeelkaart. En ik kan je vertellen; dat is niet alleen een groot feest voor de kids maar ook voor je portomonnee! Vandaag vertel ik je onze ervaring.

28 december 2025 by Mama van Dijk

Peuter

Wonderlijke Raadsman

Als alles mee zit kom ik precies om 09:00uur aan bij Bartimeus. De navigatie doet zijn ding en ik volg trouw. Er gaat van alles door mijn hoofd die morgen op weg naar bekend terrein. Het is druk, achterin de auto zit oma naast het kleine mannetje dat inmiddels alles behalve klein was en geen idee had waar ik hem vandaag dan weer mee naartoe zou nemen. Bekend terrein Ik herinner me die eerste keer dat ik hier in Zeist de parkeerplaats op rijd. Ik herinner me de zorgen, de maxi cosi, het allerliefste baby’tje, de onderzoeken en de woorden van de professionals. Onze zoon bleek een aangeboren horizontale Nystagmus te hebben, maar zien kon hij zeker. De toekomst zou uitwijzen wat wél en niet te zien zou zijn. En in/met welke omstandigheden of hulpmiddelen. Bij tijden een spannende achtbaan waar we samen als gezin, zonder keuze maar met vertrouwen, in waren gestapt. God voorziet en maakt beter! Zijn eerste echte woordje is hoe kan het ook anders; kijken! Juda of zoals we hem liefkozend al snel noemen, Juus, blijkt een liefde te hebben voor het zien. Zijn enthousiasme in zijn stem is een paar deuren verder hoorbaar wanneer hij […]

9 december 2025 by Mama van Dijk

Opvoeding en ontwikkeling, zussenliefde

Geen zakgeld geven is ook een optie!

Het is een jaar of twee geleden dat we met de oudsten in Huize van Dijk voor het eerst het begrip zakgeld bespraken. Broer was net geboren en met alle hand en spandiensten die zij ineens vrijwillig deden vonden we het leuk ze daar ook mee te belonen. Elke maand een 2 euro muntje erbij, zo werd het plan. -Enig maar met tegenwoordig de waarde van een rijstkorrel natuurlijk-. Het is overigens niet zo dat de kids het niet waarderen. Integendeel. Het begrip ” geld ” moest nog wel groeien. Zo werden er al snel briefjes geruild tegen glimmende muntjes en had dat zegmaar allereerst de nodige uitleg nodig. Geen zakgeld meer Inmiddels zijn we het tijdperk zakgeld voorbij. Ik heb nooit geld in huis en het -2 euromuntjes beleid- was al snel iets dat we vergaten. Er werd ook geen enkele keer naar gevraagd. Dit jaar zomer veranderde dat. Steeds vaker lieten zij het begrip bijbaan vallen en alhoewel ik ze veelste jong vind voor werk buiten de deur is leren ondernemen met 8 en 10 jaar natuurlijk gigantisch interessant. Want als je alles kunt doen, wat je zou willlen. Waar zou je echt blij van worden? En wat […]

6 november 2025 by Mama van Dijk

Moederschap

Bespaar jezelf die beugel voor je dit hebt uitgezocht.

Goud waard Schoongepoetste tanden en een stel glimmende ogen. Och, een welgemeende vriendelijke glimlach doet iets met ons mensen, toch? Niet voor niets dat we tegenwoordig het concept beugel zo zijn gaan normaliseren. Een glimlach is goud waard. Letterlijk tegenwoordig ook. Want immers elk kind heeft er anno 2025 eentje nodig zo lijkt het. Offertes van die opknapbeurten rijzen daarbij de pan uit en de mensen achter de geldlade van je toekomstige orthodontist én je verzekeraar klappen nog eens feilloos in hun handjes. Vermoed ik zomaar. Wachtjaar Want jawel, zo verbaas ik me al snel over het begrip; wachtjaar. De meeste verzekeraars -voor de beugel van je kind- werken tegenwoordig met een wachtjaar. Het is bijna hilarisch te noemen maar in dat jaar moet je jezelf vast verzekeren om uiteindelijk pas in het jaar erop gebruik te mogen maken van die verzekering. Logisch concept wel maar let op; ..om uiteindelijk in de meeste gevallen een maximum van zo’ n 2000 euro vergoed te krijgen. Een snelle rekensom doet je alvast inzien dat je die eerste ruim 1800 euro dan ook alvast zelf hebt geinvesteerd aan je verzekeringskosten. Vergis je dus niet in te rooskleurige praatjes. Je kunt wanneer je in de […]

26 oktober 2025 by Mama van Dijk

Peuter

Eersterangs

Die morgen stappen we de deur uit. Als vanzelf herinner ik mijn peuterzoon aan de enkele tegel afstap, die onze entree bij de voordeur rijk is. Wat zeg je me nu? Onhandig voor kinderen met slechte ogen denk ik geregeld maar hé, gewenning is soms ook de sleutel tot succes. Hand in hand lopen we richting de auto als hij plots stil blijft staan. “Mammaaaaaaaa, kleine maaaaam” ik kijk op. Voel mijn hartslag versnellen in de seconde van het ogenblik. Ik pak hem op, houd hem vast en vraag dan uitzonderlijk verbaasd wat hij ziet. Opnieuw, dit keer met zijn wijzende vinger, exact de juiste kant op zegt hij; “Maaaaaam”. Ik kan mijn oren niet geloven. Wat zeg je nou roep ik. ” Zie jij díe maan??” vervolg ik euforisch??!! Enthousiast van mijn zojuist getoonde enthousiastme ziet hij vervolgens overal een maan met de gedachte dat hij zijn moedertje graag nog eens zou verbazen. In de auto, op het raam, in de autostoel -en op velen meer- overal zit ineens een maan, haha. Maar ik weet dat dát slechts het spel van enthousiame vormt. Belofte Die morgen had ik geen woord over een maan gesproken. Alles leek erop dat hij […]

14 oktober 2025 by Mama van Dijk

Older Posts