Search results for

Moeders met passie

Moeders met passie, rubriek, mamablog mama van dijk, christelijke mamablog
Lifestyle, Mamablogger, Moederschap

In “Moeders met passie”, bijzondere verhalen, grote dromen, ingrijpende gebeurtenissen

En ineens staan we hier. Alweer halverwege de decembermaand. Voor je het weet sluiten we een indrukwekkend jaar af en stappen we het volgende jaar binnen. Een jaar waarin je kinderen (ik vermoed net als hier) weer veel te hard zijn gegroeid, een jaar waarin je dankbaar omkijkt. Ik hoop het tenminste. Vandaag kijken we (even terug en daarna snel) vooruit want er komen zulke gave dingen aan!

Continue Reading

jong-moederschap-mamablog mama van dijk
Moeders met passie

Het jonge moederschap bleek een lichtpunt in een heftige tijd

MOEDERSCHAP – Mijn naam is Nellianne Bakker, 22 jaar oud, en ik ben in 2016 getrouwd met Jan Marten Bakker. Wij wonen in een nieuwbouwhuis in Barneveld, eind 2016 raakte ik zwanger, van ons lieve zoontje Rein, die 9 augustus 2 jaar hoopt te worden.

Heeft het moederschap jouw veranderd als persoon?

Ik zat in een hele moeilijke periode met veel stress en verdriet, (ivm. problemen op de werkvloer, waardoor ik ziek thuis kwam te zitten). Door dit alles dachten we dat het wel een tijdje zou duren voordat ik zwanger zou raken, dat alle stress me teveel zou zijn. En toen ineens, ik was al een week over tijd, deed ik toch maar eens een test. Als ik aan dat moment van de positieve test denk geeft me dat een onbeschrijfelijk gevoel. Ik ben zwanger!

Ik kreeg weer zin in mijn leven en daar haalde ik dan ook alle energie en hoop uit voor de toekomst. Hoe moeilijk en stressvol het leven eromheen ook was.

Voor mezelf zorg ik door af en toe een momentje voor mezelf te pakken

Ik geniet van de zon, dus als die zich laat zien neem ik even een momentje voor mezelf, heerlijk in de tuin bezig zijn is ook echte ontspanning voor mij. Ook geniet ik ervan om een rondje te fietsen als het mooi weer is. Meestal ga ik dan even bij m’n moedertje en oma van Rein eten.

Kun je iets vertellen rondom de ups en downs in jouw leven als moeder?

Ze vertelde me; als ze allemaal zo zijn kun je er wel tien hebben.

Vooral omdat het je eerste kindje is ken je af en toe ook echt onzekerheid. Met de tijd dat ik op mijn moederinstinct ben gaan vertrouwen, gaat het me steeds makkelijker af. Maar ik denk dat het voor iedere moeder wel bekend is, dat je het soms even niet meer weet en met je handen in het haar staat.

Daarnaast moet ik wel zeggen, hij is ontzettend lief. Ik hoor veel mensen zeggen; als ze allemaal zo zijn, kun je er wel tien hebben. 😉 Het is een fantastisch kind en hij tovert elke dag meerdere keren een glimlach op mijn gezicht.

Wat ben ik dankbaar dat ik zijn moeder mag zijn!

Welke dromen/passies geef jij liefde?

Mijn droom om een eigen ‘winkeltje’ te hebben zit er al van jongs af aan in. Ik kon al jong heerlijk fantaseren over een klein winkeltje in het oude schuurtje naast het huis van m’n ouders. Ik heb daar in m’n dromen heel veel soorten winkeltjes gehad. Toen ik een jaar of 12 was begon ik met het maken van fotokaarten. Ze noemde me thuis altijd; nel fototoestel. Waar ik was was mijn camera. Al snel ontstond Nellianne Fotokaarten. Ik verkocht ze al snel op diverse markten.

Toen ik bijna 15 werd, ben ik er mee gestopt haha de reden was nog erger, ik schaamde me ervoor, ik vond het namelijk niet hip genoeg. Wat verliefdheid al niet met je kan doen hé! *bloos*

Wanneer en hoe is deze passie precies ontstaan?

Toen ik ziek thuis kwam te zitten ben ik begonnen met mijn bedrijf genaamd styleprint. Het ontstond als tip van moeders, die wilde dat ik wat afleiding zou hebben. Dat was ook in de periode dat ik zwanger raakte. Ik naaide een dekbedovertrek voor een ledikant en ik maakte daar een zelfgemaakt gedichtje op;

Opa & Oma
Mag ik bij jullie blijven slapen?
Ik begin nu al te gapen!
Mijn buik zit vol
Leg mij nu maar lekker onder de wol
Weltrusten Opa
Weltrusten Oma
Weltrusten iedereen
Ik hou van jullie

En in het dialect, voor m’n schoonouders, omdat onze kleine uk op komst het 12e kleinkind zou worden. De reactie was fantastisch en ze laat hem nog weleens vol trots aan iemand zien.

Het begin van nieuwe dingen

En ja toen volgde er al snel nog meer bedrukwerk van dekbedovertrekken, rompertjes, shirtjes, alles werd voorzien van een leuke tekst of naam. Met de twintig weken echo wisten we dat het een jongentje werd, dus de naam was niet moeilijk. We waren er direct over uit. Rein is vernoemd naar z’n Opa Rein.

Op den duur heb ik een Facebook pagina gemaakt, en deelde ik dan wat ik maakte, maar veel bekendheid gaf ik er nog niet aan, ik maakte zo nu en dan eens wat voor een bekende en dat was toch wel erg leuk.

Na mijn bevalling, heb ik een paar keer een inloopparty in mijn eigen huis gegeven, maar het liep nog geen storm. Afgelopen november 2018 gaf ik de eerste inloopparty aan huis en dat was een succes. Toen ik in december dagelijks bestellingen kreeg was dat de doorslag. Als het zo door ging, dan kon ik mijn wel in gaan schrijven, dan durfde ik de sprong te wagen!

Styleprint een feit!

Afgelopen 2 januari 2019 was het zover, daar zat ik dan bij de KvK. Styleprint werd een feit! Sinds mijn inschrijving zijn er al zoveel leuke opdrachten en bestellingen op m’n pad gekomen daar kon ik eerst alleen maar over dromen, soms moet ik mezelf ook even in de arm knijpen, en denk ik, doe ik dit echt allemaal zelf?

En zo ontstond het winkeltje aan huis uit mijn dromen. Ik vind het een heerlijke combinatie, s’ochtends ben ik moeder en ‘s middags is het tijd voor m’n passie. Nu ik vanuit huis werk, kan ik er op elk moment zijn voor Rein en mijn eigen tijd indelen zoals ik het zelf handig vind.

Wat zou je andere moeders willen meegeven?

Denk niet klein, maar denk groot. Ook jij kan je dromen uit laten komen, ga ervoor! Als je het echt wilt, dan is de weg er, het kost veel tijd en energie maar het is het absoluut waard om je dromen na te jagen.

Liefs Nellianne

Wil jij shinen in deze rubriek moeders met passie? Deel jouw verhaal met info@mamavandijk.nl en wellicht delen wij jouw verhaal in de maandelijkse rubriek.

Talenten, Passie en talent. Waar voel jij passie voor? Christelijk mamablog Mamavandijk.nl
geloof

Je talenten of passie verstopt?

Talenten – Als je Mama van Dijk al een poosje volgt, weet je dat haar talent en passie schrijven en delen vanuit het hart is. Wauw, wat is dat mooi. Wat kunnen we daar als mama’s geïnspireerd door raken hè? Wat is het waardevol om te kunnen delen uit de dingen die ons zijn gegeven. Hoe zit het bij jou? Heb jij ergens een passie voor of is het nog een beetje verstopt? Of vind je het spannend om er wat mee te gaan doen?  Continue Reading

dreumes, peuter, mamablog, regels, liefdevol, verdraagzaam, doorslapen, mama van dijk,
Mamablogger

Mama van Dijk – Moederschap & Lifestyle Blog

Het is precies 5 maanden na de geboorte van onze oudste dochter als ik besluit te schrijven over mijn leven als christelijke mama met slechts een handjevol trouwe lezers. Hier en daar post ik een blogje online en al snel vinden we op Mama van Dijk herkenning. Jullie in mij als schrijver, maar ik eveneens door jullie reacties als lezers. Het bemoedigd keer op keer om door te gaan. En zo groeit Mama van Dijk uit tot deze Moederschap en Lifestyle blog. Continue Reading

christelijk mamablog, mama van dijk, samenwerken mamablog, blogplanning 2019
Mamablogger

De nieuwste plannen voor mamablog Mamavandijk.nl

Gisteren nog las je hier onze kerstgroet en ook afgelopen donderdag blikte Papa van Dijk even terug op het afgelopen jaar met een intens en puur blog. Vandaag een blik vooruit met oog op het nieuwe (blog)jaar. Een jaar vol spannende en mooie nieuwe uitdagingen..

2019

Komend jaar heeft wat mij betreft nooit echt aan me getrokken. Ofwel, dat jaar 2019 kon van mij nog rustig even op zich laten wachten. En toch staan we plots voor dit bijzondere jaar. Plots was ik ineens alweer 4 jaar moeder en zo ineens is het tijd om mijn bijna kleuter klaar te maken voor een leuke en spannende nieuwe schooltijd. Een tijd die heus even slikken zal zijn, voor mij. Een tijd die deuren zal openen naar nieuwe waanzinnige fases. Zoals ook de afgelopen jaren mag je op mamablog Mama van Dijk onderdeel zijn van dat stukje in mijn reis door het moederschap. Ondanks dat ik nog niet direct sta te popelen ben ik erg benieuwd naar dit nieuwe avontuur..

Een bijna kleuter

Voor mijn bijna kleuter zal één ding anders worden. Ik heb ervoor gekozen om bewuster dan ik al was rekening te houden met haar wensen als schoolgaand meisje op psz maar straks al helemaal ook op school. Van daaruit maakte ik ook de keuze om niet door te gaan met het vlogavontuur dat heel even begon, eerder dit jaar. Dit Moederschap en Lifestyle platform is mijn keuze en nu zij steeds groter wordt en mijn werk als schrijver/blogger steeds meer zal begrijpen, wil ik dat ook zij daar een keuze in heeft. Zo hoeft ze voor diverse opdrachten niet meer op de foto wanneer ze geen zin heeft en is haar mening (en die heeft ze) ten alle tijden belangrijker dan een goed verhaal. Dat zul je begrijpen.

Blogplanning

Zoals ook het afgelopen jaar blijven we elke Maandag, Dinsdag, Donderdag en Vrijdag om 06.00 uur publiceren. Een tal van rubrieken zullen op elk hun eigen moment in de maand worden gedeeld. Natuurlijk volgen er ook weer fantastische winacties en misschien zelfs weer een Meet&Greet?

Omdat ik mezelf de mogelijkheid geef soms ook wat ballen te laten vallen kan het komend jaar zomaar een keer voorkomen dat je een artikel leest die al eerder is gepubliceerd. Met zo’n 500 artikelen over het moederschap is er al heel wat pen versleten. En menig tof artikel zul je nog nooit hebben gezien. Voor mij in drukke weken met veel extra (schrijf)opdrachten, het managen van het gezin en het tweewekelijks verzorgen van de sportlessen voor de sportchallenge soms een must.

Rubrieken

Maandag: Persoonlijk

Dinsdag: Persoonlijk/Thema

1e van de maand Duurzaam Leven – door gastblogger Corrinne over een duurzaam, aandachtig leven
4e van de maand Moeders met Passie – boordevol bijzondere en ontroerende verhalen van andere moeders, verteld met passie.

Donderdag: Weekthema’s
1e van de maand Smakelijk! – Vol leuke recepten, kindvriendelijke eettentjes, weekmenu’s, en tips.
2e van de maand Adoptie – Samen met gastblogger Nayomi blijven we het onderwerp adoptie liefde geven, we behandelen informatieve vragen rondom adoptie en pleegzorg en reizen mee in haar persoonlijke ontdekkingstocht
3e van de maand Mama.lijnt – In deze rubriek naast de eeuwig durende strijd om de laatste kilo’s ook meer sportieve tips en tricks. Wat dacht je van sportieve uitjes waaraan ook jij kunt gaan deelnemen? Ik zie er zo naar uit!
4e van de maand Papa – De rubriek Papa blijft onveranderd. Heerlijk, hilarisch en soms een tikje nuchter, of twee tikjes.

Vrijdag: Geloof
Ik heb het al meerdere malen genoemd maar dit is goud. God is aan het werk en écht, aan Hem alle eer. Mijn gebed is dat komend jaar nieuwe deuren zullen openen in Zijn licht.

Tijd om te rusten

Na een tijd van zwoegen is het tijd om te rusten. Komende week kun je via het menu of bovenstaande roze gedrukte kopjes eens even lekker scrollen door de lading artikelen . Je zult versteld staan van het archief dat in de afgelopen 3 jaar is opgebouwd. Inmiddels zijn wij er stiekem tussenuit gepiept en vieren we tijd voor elkaar. Voor familie. Voor even helemaal niks.

Bedankt lieve lezers voor de vele reacties, de mooie contacten, de bijzondere verhalen en jullie enorme betrokkenheid. Zonder jou hadden we dit alles nooit kunnen bereiken. Vanuit mijn hart, dankjewel!

PS: Voor onze kerstgroet, scroll even één artikel terug.

Heb jij toffe ideeën voor bepaalde rubrieken, wil je iets delen of zit je met vragen/opmerkingen?
Shout! info@mamavandijk.nl

Tot volgend jaar!
Lees jij dan ook weer mee? Ik zie er naar uit!

Een lieve groet,

Mama van Dijk & crew!

Moeders met passie

Ze kreeg 3 jongens en runt een “chauffeursgezin”

Ik ben Marielle Broersen, 26 jaar en sinds anderhalf jaar woonachtig op de Veluwe. Ik ben 5 jaar geleden getrouwd met mijn steun en toeverlaat Niels. In de tussentijd hebben wij 3 mooie jongens mogen verwelkomen en intussen bestaat ons gezin dus uit papa, mama en de 3 jongens. Daarvan is overigens de oudste bijna 4 en de jongste op de kop af 4 maanden. Reken dus maar uit haha, toen onze oudste zoon geboren werd was ik 22.

24/7

Ik werk niet, nou ja ik werk wel maar eigenlijk werk ik 7 dagen in de week 24 uur lang. De zorg voor de kinderen is best heel intensief. Mijn man is namelijk internationaal chauffeur. Dat betekend dat hij maandag ochtend vroeg weg gaat en vrijdag avond of zaterdag ochtend weer thuis komt. De zorg van de kinderen ligt dus groten deels in mijn handen. Soms noem ik mezelf ook wel eens een door de weeks single mom haha. Het is hard werken, niet altijd even leuk en dus ook wel eens zwaar voor manlief die dan toch ver weg zit en machteloos is in die kleine huiskamer van hem. Verder hebben we de taken goed verdeeld. Kan ik goed op hem rekenen in het weekend en is hij een echte papa voor de kinderen. Al met al maakt dat ik ontzettend trots ben op ons gezin.

Levensmotto

“Geloof in jezelf, in wat je doet en dat je het kan!”

Ons motto is vooral geloven in jezelf, in wat je doet en dat je het kan. En de quote van de dag is ook bij ons thuis “ik heb het nog nooit geprobeerd, dus ik denk dat ik het wel kan.” We voeden onze kinderen best vrij op. Vanuit huis heb ik het geloof mee gekregen en daar is eigenlijk uit voort gekomen dat ik het belangrijk vind dat mijn kinderen daar hun eigen weg een beetje in moeten vinden. Willen ze naar de kerk dan gaan we in een kerk kijken en willen ze dat niet hoeft dat ook niet. Wel gaan ze naar een christelijke basisschool omdat ik de normen en waarden wel heel belangrijk vind. Zo ook dat ze weten dat bijvoorbeeld kerst niet om het eten en kadootjes onder de kerstboom gaat maar dat we eigenlijk vieren dat Jezus Christus geboren is.

Heeft het moederschap je veranderd als persoon? 

Het moederschap heeft mij wat liever gemaakt. Ik ben wat makkelijker geworden in een aantal dingen en ik ben van een aantal dingen in gaan zien dat dit echt niet vanzelf gaat. Toen wij ons eerste huis kochten hadden we een beneden en een boven. Boven 2 slaapkamers een badkamer en een washokje. Geen droger maar een mooi droogrek voor aan de deur. Dat was genoeg meer hadden wij op dat moment niet nodig. Toen reed niels nog binnenland en kwam dus iedere avond thuis en was ons huis vaak één grote chaos. Als we geen plek meer hadden op het aanrecht gingen we door met de rotzooi op de eettafel. Who cares we waren toch maar samen. En ok, als het genoeg was, was het genoeg eigenlijk al te veel en ging de grote schoonmaak door het huis. De bussen chloor en schoonmaakmiddelen waren dan niet aan te slepen want dan moest ook echt alles spik en span. Als ik nu op die periode terug kijk dan kan ik daar hard om lachen en denk ik… hoe dan?! Ik zou dat nu niet meer voor me kunnen zien. Nog steeds zie ik af en toe door de bomen het bos niet meer maar dan wordt het opgeruimd als die 3 schatjes op bed liggen, anders wordt ik de volgende ochtend al chaotisch wakker en dat doet mijn humeur niet ten goede. Dat is natuurlijk niet het enige wat in mij veranderd is. Zo vecht ik voor mijn kinderen tot het bittere eind, ik wist serieus niet dat iemand zoveel vechtlust kon hebben. Maar ik weet zeker, op het juiste moment heeft iedere moeder dit in zich.

Hoe zorg je voor jezelf als moeder?

Heel eerlijk, voor mezelf zorgen vind ik onwijs lastig!

Hoe cliché het ook klinkt, kan ik daar gewoon geen tijd voor vrij maken. In het weekend staat mijn gezin centraal en willen we graag samen zijn en samen dingen doen, door de weeks is het lastig omdat ik dan altijd oppas nodig heb. Iemand heeft mij wel eens gezegd dat als je in een vliegtuig zit je eerst je eigen veiligheidskapje op moet doen en dan die van je kinderen of degene helpen die naast je zit maar zal ik ook hier is heel eerlijk over zijn? Ik zal eerst voor mijn kinderen gaan en daarna aan mijzelf denken. Mijn kinderen zijn mijn alles en daar cijfer ik mezelf nog wel is graag voor weg. Als zij het maar goed hebben denk ik dan. Er komt een moment dat, dat mij opbreekt dat weet ik heel zeker. Ik heb me daarom voorgenomen om op Maandagavond te gaan sporten. Ik ben nu 1 keer geweest en dat was heerlijk. Ook al was het hard werken met mijn echt niet sportieve lichaam.

Het was heerlijk om gewoon eens met en voor mezelf bezig te zijn en gewoon Marielle te zijn in plaats van mama.

Kun je iets vertellen rondom ups en downs in jouw leven als moeder? 

Een jaar na mijn eerste bevalling ben ik in een postnatale depressie beland. Verschrikkelijk vond ik dit. Mijn man en ik lagen niet meer op 1 lijn. En niet over de opvoeding of het huishouden of dat soort dingen. Maar ik kon gewoon om alles wat hij zei heel boos worden en hij om dingen die ik zei. Zij het omdat het onredelijk voelde van beide kanten. Bij een postnatale depressie komen natuurlijk meerdere dingen samen dus onze onenigheid was helaas niet het enige wat er speelde, maar zo waren er nog wat dingen.

Wat we/ik vooral van deze periode geleerd hebben is dat wel tijd voor elkaar vrij moeten blijven maken. Hoe moeilijk het ook is. We zijn toen op stijldans les gegaan en denken daar nog steeds met een lach aan terug. Iedere zwangerschap zijn ze bang geweest dat die depressie terug zou komen en gelukkig hebben we hem tot nu toe overwonnen. Door te blijven praten en alles uit te spreken naar elkaar. Dingen samen te blijven doen en liefde aan elkaar te blijven geven.

Mijn oudste die na de zomervakantie naar de basisschool gaat is ook wel een dingetje hoor. Dat gaat echt snel, want wat worden ze snel groot. Nu heb ik gelukkig dan ook nog een baby om mee te knuffelen maar ik denk dat de waterlanders komen als ik al mijn jongens heb afgezet bij de basisschool en ik in mijn eentje naar huis fiets. Maar goed daar zijn we voorlopig nog niet. Dus genieten we met volle teugen van de reuring in huis en het feit dat de oudste voor zijn idee ein-de-lijk naar de basisschool mag.

Welke dromen/passies geef jij liefde? 

Mijn kinderen zijn mijn grootste passie, samen met mijn man. Ik zou alles aan de kant zetten voor ze. Verder zijn er wat dingen aan het kriebelen die nog wat concrete invulling moeten krijgen in ons leventje. Zo is onder andere ooit mijn droom om met een pabo diploma in mijn handen te staan zodat ik voor de klas kan staan en kinderen verder op weg kan helpen in hun ontdekkingstocht in die onwijs grote wereld. En voor nu is die droom nog ongrijpbaar, want wat wil je met 3 kleine kinderen en nu eigenlijk al tijd te kort, maar ooit komt daar mijn kans en dan zal ik hem met beide handen aangrijpen

Wanneer en hoe is deze passie precies ontstaan? 

Eigenlijk heb ik altijd al geroepen dat ik graag kinderen wat wil leren. Maarja dat is vaker veranderd in politie te paard, ambulancechauffeuse en zelfs vrachtwagenchauffeuse en toch kom ik iedere keer weer terug op juf. Het voelt als een soort roeping om kinderen te leren schrijven, rekenen, lezen en dat soort dingen. Ik vind het super leuk om voor kinderen speciale leerplannen op te stellen en als ik in een klas kijk dan zie ik altijd dingen waarvan ik denk dat deze beter kunnen. Omdat deze passie blijft kriebelen ben ik er van overtuigd dat dit ooit nog wel op mijn pad komt en als dit niet zo is dan moet het zo zijn.

Waar denk je over 5 jaar te staan? Wat hoop je te bereiken?

Over 5 jaar hoop ik sochtend mijn huis te kunnen soppen zonder dat ik na 5 minuten niks meer van mijn werk meer terug zie. Verder hoop ik dan nog steeds 3 gezonde kinderen te hebben, die hun route met obstakels voor hun doen goed doorlopen en plezier hebben in het leven. Over 5 jaar hoop ik toch een keer te kunnen gaan leren of werken maar lijkt het mij ook heel erg leuk om bijvoorbeeld bruidjes mooi te kunnen maken in haren en make up voor een van de mooiste dagen uit hun leven. Daarnaast week ik dat ik het in mijn eentje niet kan bereiken maar ik hoop zo dat iedereen een beetje liever wordt voor elkaar. Alles en iedereen een beetje relaxter wordt en mensen wat meer begrip kunnen tonen voor elkaar.

Wat zou je graag willen delen met andere mama’s? Wat wil zou je hen graag willen meegeven?

Lieve mama’s geloof in jezelf ook al zijn de obstakels die je moet nemen meters hoog. Beklim ze met liefde en vol vertrouwen, ik weet zeker dat je al die obstakels dan zal over winnen en mag stralen als nooit te voren!

Wat geef jij een ander mee?

Liefs, Marielle

In moeders met passie een Pleegmama en moeder, samenmetmar, huisjehil
Moeders met passie

Voor de burnout kickte ik op deadlines nu geniet ik van de rust aan Zijn voeten

Vandaag lees je het bijzondere verhaal van Marian. Ze is moeder en pleegmama tegelijk. Hield van haar werk, de deadlines en het drukke bestaan tot een burnout roet in het eten gooit. Marian vertelt: “Een moeder met passie werd gezocht en ik voelde me direct aangesproken.. want passie ja dat heb ik!Voor wat? Dat ga ik je vertellen vandaag op Mamavandijk.nl.”

Mama en Pleegmama in één

Zal me eerst voorstellen, ik ben Marian, 35 jaar jong, getrouwd met Harrie en mama van Jop hij is 4 jaar en pleegmama van Juul zij is 13 jaar.
Geboren en getogen in Zeeland en dus een echte Zeeuwse, opgegroeid in een ondernemers gezin. Als kind wilde ik graag verpleegkundige worden maar een spierziekte op 9 jarige leeftijd gooide roet in het eten, lang staan en veel spierkracht had ik niet dus ging ik op zoek naar een baan op kantoor.

Een spierziekte gooide roet in het eten

Een burnout

Een baan vond ik bij mijn vader in de zaak, 15 jaar werkte ik daar met passie en met plezier maar toen ik 1.5 jaar na de geboorte van Jop een zware burnout kreeg heb ik besloten om mijn baan volledig op te zeggen. Geen UWV, geen uitkering.. niets! Rust. Op zoek naar het verlangen van mijn hart want waar was het eigenlijk gebleven?

Ik kickte op deadlines nu geniet ik vooral van veel rust

Het zorgen voor anderen zit in mijn bloed, ik doe het graag en wordt er blij van maar toen ik 31 jaar was is mijn schildklier volledig verwijderd en dit maakt dat ik mijn leven moet plannen met veel rust, geen stress, geen druk!
Grappig weetje is dat ik dus altijd het best presteerde onder druk ( werkte op de logistieke planning) ik kickte op deadlines en dingen snel regelen maar nu geniet ik vooral van veel rust.

God in de stilte

Na een lange periode van herstel en therapie merk ik dat de burnout van 3 jaar geleden mijn leven echt positief heeft veranderd. Ik leerde veel over mijzelf ik heb God zo dichtbij ervaren tijdens mijn burnout, ondanks alle donkerte was God heel dichtbij en dat maakte die tijd heel bijzonder.. naar die tijd wil ik niet terug omdat het ook heel eenzaam was en ik niet voor Jop kon zorgen maar de stilte met God was zo waardevol.

Ik vond mijzelf en bovenal God in de stilte

Er moest iets helen in mijn hart, een periode moest afgesloten worden, de tijd van hard werken, niet goed zorgen voor mezelf, het veel te veel willen doen en lichamelijk daarin beperkt worden. Het maakte me gefrustreerd ik wilde immers een energieke, werkende moeder zijn!

Stop maar

Totdat God zei; “stop maar… het is genoeg. Zoek eerst het Koninkrijk van God en dan zal Ik je schenken wat je nodig hebt.” Dat heeft veel tijd gekost, tranen en geduld. Maar toen die rust er kwam toen bloeide er iets in mijn hart, toen kwam daar weer het verlangen om iets te kunnen doen voor een ander.

Juul kwam in ons gezin wonen, een meisje van 10 jaar die regelmatig al weekenden kwam maar waar we nu voor gingen zorgen om zo het biologische gezin te ontlasten. Via Timon is de pleegzorg geregeld en zijn wij pleeggezin geworden. Van te voren kan je niet goed inschatten wat het gaat doen met je gezin, met jou als mama want opeens heb je een tiener in huis waarvan je niet de ‘echte’ mama bent.

De investering in de ander

Je doet het er niet even bij maar het is de investering waard, waarom? Omdat ik geloof dat je iets mee kan geven, liefde, geloof, vertrouwen het is de basis van het leven. Het betekent voor mij handen en voeten geven aan mijn geloof, en dat is mijn passie, mijn verlangen geworden.

Helpen daar waar iemand het niet alleen kan, en nee ik kan niet de hele wereld helpen maar dat vraagt God ook niet, je mag een lichtje zijn voor mensen rondom je, voor de eenzame buurman, voor de zieke vriendin, voor wie er op je pad komt.

Een kind in ons gezin opnemen is een keuze waar mijn man en ik volledig achterstaan, het is niet altijd makkelijk zeker nu de puberteit zijn intrede heeft gedaan, maar toch, ik probeer iedere morgen op te staan en te vragen in gebed of mijn dag mag zijn met geduld, liefde en geloof.
( oh, I need this so, want soms he, dan ben ik niet zo geduldig en is mijn geloof ver te zoeken) Juist door goed voor mezelf te zorgen is het mogelijk om ook iets voor anderen te kunnen doen, ook al moet ik echt weleens nee zeggen dat mag ook daar voel ik me niet meer schuldig over.

Samenmetmar

In september 2018 startte ik mijn eigen bedrijf, SamenMetMar, ik wilde graag vrouwen coachen op het gebied van organizing, opruimen en een goede planning. En boven verwachting mocht ik vrij snel een aantal vrouwen coachen, maar na een aantal maanden begon er iets te veranderen. Ik haalde er geen energie uit, het werk slokte me op en ik besloot ermee te stoppen. BAM, gefaald dat was de eerste gedachte maar dat was het niet het was een goede beslissing omdat ik met mezelf een afspraak had gemaakt om iets te doen wat me energie gaf.

Bam, gefaald was mijn eerste gedachte

Hoe mooi het ook was om vrouwen te mogen helpen, en ze zo weer op weg te helpen, spijt gehad om ermee te stoppen heb ik niet. Ik wilde me meer gaan richten op onderneemsters om die te ondersteunen in hun werkzaamheden en zodoende begon ik daarmee, ontwikkelde een mooi idee samen met een onderneemster maar toch remde er iets in me en dat is dubbel want ik wordt wel enthousiast van ondernemen. Steeds kwam er in m’n hart, blijf maar dichtbij Mij, zoek het niet bij de mensen maar zoek het bij Mij.

De stilte opzoeken na een burnout

Het is een zoektocht naar wat de Heer met mijn leven wil, het is de stilte opzoeken en luisteren en bidden. Help op het moment vooral mensen praktisch, schrijf ik een boek, zorg ik voor Jop, Juul en het huishouden en kan ik er zo altijd voor ze zijn. Ik vind het fijn, ik heb dit leven nodig, een leven in rust.

Dit geef ik je mee..

Lieve mama’s, misschien voel je je als Martha, en ren je maar door, geen tijd om te zitten aan de voeten van Jezus, ik wens jou en mezelf tijd om net als Maria te luisteren naar wat Jezus zegt, je hoeft geen Maria te worden want je bent je unieke zelf. Martha kwam ook Thuis, omdat ze net als Maria Jezus lief had.

Liefs,
Marian

Wil je deze bijzondere vrouw volgen in het dagelijkse leven?
Followtip: @huisje.hil op instagram

Moederdag tips, mamavandijk, samenwerken met een blogger
Moederschap

Moederdag – Lieve moeder, deze is voor jou

MOEDERDAG – Het is weer bijna zover. Deze is voor jou. Voor een moeder. Voor de moeder die intussen oma is geworden. Voor de moeder die je gedag moest zeggen. Voor de moeder in het hart. De moeder die wacht. De moeder die ontroerd. De moeder die lacht. Voor elke moeder, voor jou..

Lieve moeder,

Wanneer ik in haar ogen kijk zie ik rust en onrust tegelijk. Een eeuwige zorg die met liefde is omgeven. Twee hardwerkende handen. Het zijn handen die moeiteloos dragen en versterken. Een stem die met passie enthousiasmeert, zingt en sust. Een hart dat uit gaat naar kinderen. Moeiteloos omziet naar de ander. Zichzelf daarin vergeet. Haar ogen stralen de liefde uit. Haar hart is bekleed met goud. De namen van haar kinderen stuk voor stuk daarin geschreven.

Ik zal je niet onthouden dat ik deze woorden met tranen in mijn ogen schrijf. Alleen al omdat ik zo oprecht vanuit mijn moederhart hoop dat (ook) jij zo’n moeder kent of hebt mogen kennen.

Moederdag

Deze week barst social media los met het thema Moederdag. Kinderen gaan massaal aan het knutselen, oefenen vast op het smeren van broodjes of het koken van eitjes. En de vaders krijgen af en toe een kleine hint onder de neus geschoven. Moederdag, het is alweer bijna zover.

Een bijzondere dag maar wat kan deze periode daar voorafgaand ook pijnlijk zijn. Misschien juist voor jou, omdat je je eigen moeder begraven moest en het altijd te vroeg is om voor die hartverscheurende dag van afscheid te komen staan.

Ontroerd

Misschien ook voor jou een pijnlijke dag omdat jij om je heen iedereen zwanger zag worden maar het in jouw eigen buik zo stil bleef. Of jouw armen gevuld werden met een wonderlijk maar stil leven. Of voor jou omdat jij er als moeder al zolang alleen voor stond. Het ontroerd me tot tranen en ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je vandaag een warme liefdevolle deken om je heen zult voelen. Je bent niet alleen. Nooit alleen. Je bent geliefd. Jij bent van onschatbare waarde.

Lieve moeders, zullen we dat doen? Zullen we om elkaar heen staan, elkaar bemoedigen, elkaar zien met een spiegel van Liefde? Massaal beginnen we rondom Moederdag met het schrijven van lieve woorden voor je eigen moeder. Wie kun jij dit jaar (nog meer )bemoedigen? Welke (wens)moeder om je heen? Of het nu is met een kaart of een liefdevolle groet. Zeg het maar vaak tegen elkaar..

Ik schrijf dit jaar een paar kaartjes extra. Jij ook?

Spread love.

Moeder, jij bent van onschatbare waarde.

-x- Mama van Dijk