mamablog, mama van dijk, nesteldrang, - let even niet op de zooi - vrouw vs moeder
Dreumes, Peuter

“Let niet op de zooi” – Vrouw vs Moeder

Let net op de zooi, glimlacht ze. Haar spiegel in huis staat er blinkend bij. Geen kinderhandjes te bekennen. In een flits screen ik het huis. Geen kinderen. Blinkend schoon. Zooi? Waar? Ik moet nodig de boel weer soppen. verteld ze me glimlachend terwijl haar tanden schitteren en ik mijn marktplaats bestelling in handen neem..

Let niet op de zooi!

Dat meen je toch niet denk ik gefrustreerd terwijl mijn hand stiekem het kastje inspecteert. Geen stof te bekennen. Misschien lagen de kussens op de bank niet perfect tegen elkaar? Ik zwaai haar vriendelijk gedag terwijl ik haar blinkende en perfect gestylde huis uit loop. Eenmaal thuis aangekomen zie ik hoe de harde wind de schutting bijna sierlijk iets naar binnen heeft gezet en de deksel van de brievenbus meters verder heeft weggeslingerd. Met een klap gooi ik hem er terug bovenop, staat toch iets netter. Mama is thuis, roep ik vrolijk! Twee wilde krullenbollen met vier vette vingers stieren op me af. Hun mondjes zijn omhuld met chocolade waar ze zojuist zichtbaar enorm van hebben genoten. Aan de afdrukken in huis is hun gps route makkelijk uit te stippelen.

Meters speelgoed

Iets verder stap ik al snel in een plas ranja. Terwijl een doek de niet suikerloze ranja van de vloer veegt besef ik dat die groeven eerst een ander kleurtje bleken te hebben. Ik zucht en kijk naar de meters speelgoed waar ik als een soort gewenning overheen stap in mijn loopje terug naar de keuken.

Lieverd, wat. een. bende!

“Ach, let niet op de zooi” voegt manlief daaraan toe. “We hebben in elk geval schik gehad”. Ja, dit is dus zooi zeg ik hardop terwijl ik op datzelfde moment terugdenk aan dat enthousiaste vrouwtje van eerder die dag. Pure bende, afgekloven broodkorsten die regelmatig met vertier door de lucht heen zwieren. Stukjes kiwi die te midden van het spel worden geplet. Spetters melk die tussen de magnetron schermen door zorgen voor een witte sierlijke streep. Afgebeten stukken crackers, strookjes keukenrol, halve stiften die onder de bank vandaan komen en een heleboel vettige handjes die elke dag weer zorgen voor een creatie op het raam.

Gratis vettig kunstwerk

Misschien doet jouw huis met de komst van de kinderen soms ook denken aan een afgeknabbelde cracker, en zit de opzetbare kinderwcbril jou inmiddels prima, vind je een luxueuze raamtekening per seizoen ook zonde van het gratis vettige kunstwerk dat je kinderen daar achterlaten en heeft de onderkant van je voeten inmiddels een halve meter eelt ontwikkeld. Bedenk dan grondig of opnieuw.

Het. is. een. fase.

En echt.. let even niet op de zooi..

-x- Mama van Dijk

PS: De foto is gemaakt op een kinderloze werkdag. 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Annemarie 9 januari 2018 at 17:03

    Heeeerlijk!!!…Hoe herkenbaar. ..moet wel zeggen dat ik mij al snel excuseer. .Let niet op de zooi zeg ik dan als er iemand onverwachts langskomt, maar dan ligt er ook echt wel zooi!
    Maar ik geniet ervan als ze heerlijk spelen..Ik denk dat we ooit met weemoed aan deze tijd terugdenken…en dan in een netjes opgeruimd huis zonder zooi! 🙂

  • Reply Marijke 10 januari 2018 at 10:33

    Hihi! Met 1 kind is het bij ons meestal nog wel te doen, maar met de tweede op komst bereid ik me er wel op voor dat de boel regelmatig meer zal ontploffen! Je blog is vast een goede realitycheck 😉

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge